Fysicalisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het fysicalisme is een filosofische veronderstelling, dat de werkelijkheid met uitsluitend fysische eigenschappen beschreven kan worden; dit stelt, dat er geen andere dingen zijn dan de fysische dingen. Hierbij ziet men als fysisch, alle objecten en eigenschappen, die door de natuurwetenschap beschreven worden. Deze stellingname is uitgewerkt in een 20ste-eeuwse wetenschapsfilosofie en filosofie van de geest.

Algemeen[bewerken]

Het fysicalisme is in de wetenschapsfilosofie ontwikkeld door Otto Neurath en Rudolf Carnap in de eerste helft van de 20ste eeuw in het metafysisch kritische programma van hun Logisch positivisme.[1] Het fysicalisme was een belangrijk onderdeel van hun programma om een eenheidswetenschap te ontwikkelen, die gebaseerd is op de natuurwetenschappelijke beginselen en ontdaan is van alle metafysische speculaties. Hiertoe wilden ze een eenheidstaal ontwikkelen, waarin de empirische karakteristieken van alle empirische wetenschappen uitgedrukt konden worden. Hiermee wilden ze de intersubjectiviteit van de wetenschap zeker stellen en de kloof tussen de geesteswetenschappen en natuurwetenschappen overbruggen.

Het fysicalisme is in zijn ontologische vorm een metafysische these, dat alles wat bestaat fysisch is. Hierbij ziet men als fysisch alle objecten en eigenschappen die door de natuurwetenschap beschreven worden. Deze stellingname van een volledige fysische structuur van de wereld is omstreden [bron?], maar vindt veel aanhang bij hedendaagse filosofen en natuurwetenschappers.

Een bijzondere rol speelt het fysicalisme in de filosofie van de geest, die de idee van een immaterieel bewustzijn afwijst. Het houdt in dat men de geest als een fysisch object ziet net als alle zintuigen. Met andere woorden, alles wat voorheen aan de geest werd toegeschreven, dient men aan brein of hersenen toe te schrijven.

Fysicalisme wordt ook wel materialisme genoemd, maar aan de term "fysicalisme" wordt de voorkeur gegeven, aangezien de natuurwetenschappen de meest geavanceerde noties hebben ontwikkeld. Het fysische of natuurkundige komt te staan tegenover het materiële, b.v. in relatie tot het onzichtbare of de niet-materiële krachten. Sommige filosofen gebruiken de term "materialistisch" voor zaken met betrekking tot beweging van materie, en "fysicalisme" met betrekking tot de materie en de wereldgeometrie.[2]

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Otto Neurath: Radical Physicalism and the Real World, in: Philosophical Papers, 1913, ders.: Sociology in the Framework of Physicalism in: Philosophical Papers , 1931
  2. Stoljar, Daniel (2001). Physicalism. Stanford Encyclopedia of Philosophy. Stanford University.

Externe links[bewerken]

  • (en) Physicalism in de Stanford Encyclopedia of Philosophy.