Fysionomie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Anders dan in de frenologie wordt niet aan de schedelvorm maar de gezichtsspieren betekenis toegekend

Fysionomie was een leer die in opkomst kwam aan het einde van de 18e eeuw en die stelde dat aan het uiterlijk van een mens zijn persoonlijkheid af te lezen is. Het woord is afgeleid van het Griekse φύσις (fusis), natuur en γνώμων (gnomon), beoordeler. Andere termen voor fysionomie zijn fysiognomie en gelaatskunde. Tegenwoordig wordt de fysionomie als pseudowetenschap beschouwd.

Een belangrijke vertegenwoordiger van de theorie was de Zwitserse predikant Johann Kaspar Lavater (1741-1801), die de fysionomie bekendheid gaf door de publicatie van zijn boek Physiognomische Fragmente zur Beförderung der Menschenkenntnis und Menschenliebe (1775-1778). Een ander was zijn tijdgenoot, de Duitse arts Franz Joseph Gall (1758-1828), die de craniologie als leer verspreidde. Een latere vertegenwoordiger van de theorie was de Italiaanse medicus Cesare Lombroso (1835-1909).

Zie ook[bewerken]