Gérard Genette

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Gérard Genette (Parijs, 1930) is een bekende Franse literatuurwetenschapper die nauw verbonden was met de structuralistische beweging. Eveneens wordt hij vaak geassocieerd met wetenschappers als Roland Barthes en Claude Lévi-Strauss, van wie hij het concept bricolage bewerkte.

Het is voornamelijk Genette geweest die heeft gepleit voor een herinvoering van begrippen uit de Retorica in de literatuurkritiek. Voorbeelden hiervan zijn de troop en metonymie. Daarnaast heeft Genette met zijn ideeën grote invloed gehad op de vertelkunst. Zijn belangrijkste werk hierover verscheen als Narrative Discourse: An Essay in Method.

Grote invloed had Genette eveneens met het verschil dat hij tussen focalisatie en verhaal maakte. Voorheen werd dit simpelweg aangeduid met een term als Point of view of perspectief. Hierbij ontbrak echter het besef dat de woorden van een spreker altijd gekleurd zijn, al was het maar door het specifieke taalgebruik. Het kan overigens voorkomen dat focalization en narration samenvallen. In een verhaal is volgens Genette echter altijd sprake van focalization.

Enkele werken[bewerken]

  • Figures I-III, 1967-70. (een selectie uit Figures III verscheen in vertaling en werd gepubliceerd als Narrative Discourse: An Essay in Method, 1979)
  • Mimologiques: voyage en Cratylie, 1976. (verscheen in vertaling als Mimologics, 1995)
  • Introduction à l'architexte, 1979.
  • Palimpsestes: La littérature au second degré, 1982.
  • Nouveau discours du récit, 1983.
  • Seuils, 1987. (verscheen in vertaling als Paratexts. Thresholds of interpretation, 1997)
  • Fiction et diction, 1991.
  • L'Œuvre de l'art, 1: Immanence et transcendance, 1994.
  • L'Œuvre de l'art, 2: La relation esthétique, 1997.
  • Figures IV, 1999.
  • Figures V, 2002.
  • Métalepse: De la figure à la fiction, 2004.
  • Bardadrac, 2006.