G-proteïnegekoppelde receptor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

G-proteïnegekoppelde receptoren (Engels: G protein-coupled receptor, GPCR) vormen een biologisch belangrijke klasse van receptoren. Ze spelen een rol in een groot aantal signaaltransductieprocessen. Een belangrijke karakteristiek van GPCR's is, dat ze zeven zogenaamde transmembraandomeinen hebben. Deze domeinen bestaan uit een α-helix die het celmembraan overspant.

Een andere benaming voor dezelfde receptoren is 'metabotrope receptoren'.

Het grootste deel van de geneesmiddelen heeft een GPCR als aangrijpingspunt.