GRU
De GRU of GROe (de Nederlandse transliteratie van de Russische afkorting 'ГРУ') is de huidige Russische militaire inlichtingendienst.De afkorting GRU staat voor Glavnoje Razvedyvatelnoje Oepravlenie (Russisch: Главное Разведывательное Управление, "hoofdinlichtingendienst"). De afkorting is officieel GRU GSj (GRU General'nogo Sjtaba, "GRU van de Generale Staf").
Inhoud |
Geschiedenis [bewerken]
Deze divisie binnen de Russische diensten is opgericht op 21 oktober 1918 door Lenin om alle militaire inlichtingen te verwerken. De GRU opereerde over de hele wereld met het SIGINT-station in Lourdes (Cuba) (22,995 N, 82,464 W) en in alle voormalige Oostbloklanden, in het bijzonder Litouwen, Letland en Estland. Zij was op een bepaald moment zelfs groter dan de Tsjeka (voorloper van de KGB). Omdat Lenin de GRU optimaal wilde zien werken, verbood hij de Tsjeka zich te bemoeien met de opdrachten van de GRU. Hierdoor ontstond een enorme rivaliteit tussen de twee instellingen, feller dan die tussen de FBI en de CIA in de Verenigde Staten, die tot op heden bestaat (zij het nu in een mindere mate). De GRU is minder bekend dan de KGB doordat het een bijzonder sterke geheime organisatie is, waartoe zelfs de hoogst geplaatste politici geen toegang konden krijgen zonder uitgebreide veiligheidsscreening.
Heden [bewerken]
Voor het uiteenvallen van de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken (USSR) of Sovjet-Unie in begin 1992 was de GRU de voornaamste inlichtingendienst van de Sovjet-Unie. Na de oprichting van een Ministerie van Defensie in april 1992 werd de GRU enkel nog gebruikt voor militaire inlichtingen.
De structuur van de GRU is niet veel gewijzigd sinds het Sovjettijdperk. Het aantal middelen om buitenlandse informatie te verzamelen is groter dan dat van het SVR (de Russische buitenlandse inlichtingendienst). De begroting is de laatste jaren geslonken, maar dit heeft geen effect op de efficiëntie van de GRU, ondanks de budgettaire en structurele problemen binnen de Russische militaire instellingen. De GRU is nooit opgesplitst en versnipperd zoals de KGB, die na een verijdelde coup op Michail Gorbatsjov in 1991 opgedeeld werd in de SVR (buitenlandse inlichtingendienst) en de FSB (federale veiligheidsdienst).
De GRU was in 2006 onder meer actief in Libanon en Georgië.
Beroemde spionnen en overlopers [bewerken]
- George Koval, die atoomgeheimen van het Manhattan-project stal.
- Stanislav Lunev
- Viktor Suvorov
- Whittaker Chambers, Amerikaans journalist en ex-GRU agent die in 1938 met het communisme brak
- Eugene Franklin Coleman
- Arvid Jacobson
- Joseph Milton Bernstein
- Boris Bukov
- Lydia Stahl
- Robert Osman
- Harold Glasser
- Mary Jane Keeney en Philip Keeney
- Hede Massing
- Irving Charles Velson, Brooklyn Navy Yard - kandidaat namens de American Labor Party voor de Senaat van New York
- William Spiegel
- Vincent Reno
- Ward Pigman
- Richard Sorge
Spetsnaz [bewerken]
De Russische Spetsnaz (speciale eenheden) kwamen oorspronkelijk van de GRU, maar door hun uiterst efficiënte werkmethode werden er al snel Spetsnaz getraind binnen andere diensten.
Literatuur [bewerken]
- David M. Glantz. Soviet military intelligence in war. Cass series on Soviet military theory and practice ; 3. London: Cass, 1990. ISBN 0-7146-3374-7, ISBN 0-7146-4076-X
- Raymond W. Leonard. Secret soldiers of the revolution: Soviet military intelligence, 1918-1933. Contributions in military studies ; 183. Westport, Conn. ; London : Greenwood Press, 1999. ISBN 0-313-30990-6
- Stanislav Lunev. Through the Eyes of the Enemy: The Autobiography of Stanislav Lunev, Regnery Publishing, Inc., 1998. ISBN 0-89526-390-4
- Viktor Suvorov Aquarium (Аквариум), 1985, Hamish Hamilton Ltd, ISBN 0-241-11545-0
- Viktor Suvorov Inside Soviet Military Intelligence, 1984, ISBN 0-02-615510-9
- Viktor Suvorov Spetsnaz, 1987, Hamish Hamilton Ltd, ISBN 0-241-11961-8