Gaël Monfils

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gaël Monfils
Gael Monfils against Nalbandian.jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam La Monf[1], Sliderman
Nationaliteit Vlag van Frankrijk Franse
Geboorteplaats Vlag van Frankrijk Parijs, Frankrijk
Woonplaats Vlag van Zwitserland Trélex, Zwitserland
Geboortedatum 1 september 1986
Lengte 1,93 m
Gewicht 80 kg
Profdebuut 2004
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 6.029.703
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 229 - 137
Titels 4
Hoogste positie 7e (4 juli 2011)
Huidige positie 86e (27 mei 2013)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 4e ronde (2009)
Vlag van Frankrijk Roland Garros Halve finale (2008)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2005, 2007, 2010, 2011)
Vlag van Verenigde Staten US Open Kwartfinale (2010)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 17 - 47
Titels 0
Hoogste positie 155e (8 augustus 2011)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2006)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2007, 2010)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2005, 2010)
Laatst bijgewerkt op: 22 januari 2012
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Gaël Sébastien Monfils (Parijs, 1 september 1986) is een Frans tennisser.

Biografie[bewerken]

Monfils' vader Rufin is afkomstig van Guadeloupe en speelde profvoetbal bij Girondins de Bordeaux. Zijn moeder Sylvette werd geboren op een ander Caraïbisch eiland, Martinique, en is werkzaam als verpleegster. Monfils is een fan van de profbasketbalclub Detroit Pistons uit de Verenigde Staten.

Carrière[bewerken]

Monfils viel in 2003 al op bij de junioren. Hij haalde er enkele mooie resultaten. De winst in echte grote toernooien bleef echter uit. Hij won in 2004 drie van de vier grandslamtoernooien voor junioren: Australian Open, Roland Garros en Wimbledon. Een blessure voorkwam dat hij ook zegevierde op de US Open. Hij moest in de tweede ronde opgeven. Wel eindigde hij in 2004 als de nummer 1 van de juniorenranglijst.

In oktober 2004, op het toernooi van Metz, brak hij echt door, onder leiding van oud-prof Thierry Champion. Daar versloeg hij achtereenvolgens Xavier Malisse en landgenoot Olivier Patience, voordat hij werd uitgeschakeld door een andere landgenoot, Richard Gasquet.

Hij schoot als een komeet omhoog in de rankings van de ATP: van plaats 947 (eind 2003) naar 231 (2004). In zijn eerste jaar als professional struikelde hij zowel bij de Australian Open als op Roland Garros in de eerste ronde. Op Wimbledon daarentegen bereikte hij de derde ronde, waarin hij werd uitgeschakeld door Mario Ančić.

Hij won in 2005 de toernooien van Besançon, Tunis en Sopot. De laatste was zijn eerste overwinning in een ATP-toernooi.

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 1 augustus 2005 Vlag van Polen ATP Sopot Gravel Vlag van Duitsland Florian Mayer 7-6(6), 4-6, 7-5 Details
2. 27 september 2009 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt (i) Vlag van Duitsland Philipp Kohlschreiber 7-6, 3-6, 6-2 Details
3. 31 oktober 2010 Vlag van Frankrijk ATP Montpellier Hardcourt (i) Vlag van Kroatië Ivan Ljubičić 6–2, 5–7, 6–1 Details
4. 23 oktober 2011 Vlag van Zweden ATP Stockholm Hardcourt (i) Vlag van Finland Jarkko Nieminen 7–5, 3–6, 6–2 Details
Verloren finales
1. 9 oktober 2005 Vlag van Frankrijk ATP Metz Hardcourt (i) Vlag van Kroatië Ivan Ljubičić 6-7(7), 0-6 Details
2. 30 oktober 2005 Vlag van Frankrijk ATP Lyon Tapijt (i) Vlag van Verenigde Staten Andy Roddick 3-6, 2-6 Details
3. 6 januari 2006 Vlag van Qatar ATP Doha Hardcourt Vlag van Zwitserland Roger Federer 3-6, 6-7 Details
4. 20 mei 2007 Vlag van Oostenrijk ATP Pörtschach Gravel Vlag van Argentinië Juan Mónaco 6-7(3), 0-6 Details
5. 4 oktober 2008 Vlag van Oostenrijk ATP Wenen Hardcourt (i) Vlag van Duitsland Philipp Petzschner 4-6, 4-6 Details
6. 28 februari 2009 Vlag van Mexico ATP Acapulco Gravel Vlag van Spanje Nicolás Almagro 4-6, 4-6 Details
7. 15 november 2009 Vlag van Frankrijk ATP Parijs Hardcourt (i) Vlag van Servië Novak Đoković 2-6, 7-5, 6-7 Details
8. 18 juli 2010 Vlag van Duitsland ATP Stuttgart Gravel Vlag van Spanje Albert Montañés 2–6, 2–1, opgave Details
9. 10 oktober 2010 Vlag van Japan ATP Tokio Hardcourt Vlag van Spanje Rafael Nadal 1–6, 5–7 Details
10. 14 november 2010 Vlag van Frankrijk ATP Parijs Hardcourt (i) Vlag van Zweden Robin Söderling 1–6, 6–7(1) Details
11. 7 augustus 2011 Vlag van Verenigde Staten ATP Washington Hardcourt Vlag van Tsjechië Radek Štěpánek 4–6, 4–6 Details
12. 7 januari 2012 Vlag van Qatar ATP Doha Hardcourt Vlag van Frankrijk Jo-Wilfried Tsonga 5–7, 3–6 Details
13. 5 februari 2012 Vlag van Frankrijk ATP Montpellier Hardcourt (i) Vlag van Tsjechië Tomáš Berdych 2–6, 6–4, 3-6 Details
14. 24 mei 2013 Vlag van Frankrijk ATP Nice Gravel Vlag van Spanje Albert Montañes 0-6, 6-7(3-7) Details
15. 23 augustus 2013 Vlag van Verenigde Staten ATP Winston-Salem Hardcourt Vlag van Oostenrijk Jurgen Melzer 3-6, 1-2 en opgave Details
16. 4 januari 2014 Vlag van Qatar ATP Doha Hardcourt Vlag van Spanje Rafaël Nadal 1-6, 7-6(7-5), 2-6 Details
Gewonnen challengers
1. 14 februari 2005 Vlag van Frankrijk Besançon Hardcourt Vlag van België Christophe Rochus 6-3, 2-6, 6-3
2. 25 april 2005 Vlag van Tunesië Tunis Gravel Vlag van Frankrijk Fabrice Santoro 7-5, 3-6, 7-6
3. 12 maart 2007 Vlag van Verenigde Staten Sunrise Hardcourt Vlag van Italië Andreas Seppi 6-3, 1-6, 6-1
4. 12 mei 2008 Vlag van Marokko Marrakesh Gravel Vlag van Frankrijk Jérémy Chardy 7-6, 7-6

Prestatietabel[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Deze gegevens zijn bijgewerkt tot en met 22 januari 2012

Toernooi 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Australian Open - 2R 1R 3R - 4R 3R 3R 3R 12-7
Roland Garros - 1R 4R 3R HF KF 2R KF - 19-7
Wimbledon - 3R 1R 3R - - 3R 3R - 8-5
US Open - 1R 2R - 4R 4R KF 2R - 12-6
Winst-verlies 0-0 3-4 4-4 6-3 8-2 10-3 9-4 9-4 2-1 51-25
Tennis Masters Cup
ATP World Tour Finals - - - - - - - - - 0-0
ATP Masters 1000
Indian Wells - 2R 3R 1R 1R 2R 2R - - 5-6
Miami - 4R 2R 1R 2R 4R - - - 7-5
Monte Carlo - 1R 1R 1R 3R 1R - 3R - 4-6
Rome - - HF 1R - - - - - 9-8
Hamburg - - 1R - - l.c. 0-1
Madrid - 1R 1R - 1R - KF 2R - 7-5
Montréal/Toronto - - - - 1R 2R 3R KF - 5-3
Cincinnati - 3R 2R - 2R 1R 1R KF - 6-6
Shanghai Geen Masters 1000 3R 2R - - 3-2
Parijs 1R - 1R - 3R F F 2R - 10-6
Statistieken
Totaal aantal titels 0 1 0 0 0 1 1 1 0 4
Totaal winst-verlies 3-2 25-22 20-19 21-21 30-17 42-19 46-20 38-16 6-2 231-138
Eindejaarsranking 239 30 46 38 14 13 12 15

Dubbelspel, grandslams[bewerken]

Toernooi 2005 2006 2007 2008 2009 2010
Vlag van Australië Australian Open - 1R - - - -
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 1R 2R 1R - -
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - - - - -
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R - - - -

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties