Gabriel Fragnière

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Gabriel Fragnière (Lausanne, 1934) is een Zwitsers wetenschapper en hoogleraar.

Levensloop[bewerken]

Fragnière werd Licentiaat Wijsbegeerte en Letteren aan de Universiteit van Lausanne. Hij volgde het postuniversitair jaar aan het Europacollege in Brugge (1959-1960) en werd daarop assistent van de rector en directeur van de studies in dit College (1961-1966). Hij vervolgde met twee jaar studie in de Verenigde Staten over de geschiedenis van de religies (1966-1968). In 1993 behaalde hij het doctoraat in de filosofie aan de Universiteit van Maastricht.

De carrière van Fragnière heeft zich afgespeeld op het Europese niveau, in de domeinen van onderwijs, beroepsopleiding, universitaire samenwerking en sociale politiek. Hij was

  • uitgever van European Journal of Education (voordien Paedagogica Europea), 1973-1980.
  • oprichter en eerste algemeen secretaris van de Société Européenne pour la Formation des Ingénieurs, 1973-1980, en van de Association for Teacher Education in Europe, 1976-1980.
  • directeur van het Centre Européen Travail et Société , Maastricht, 1980-1991
  • directeur van het programma EUROTECNET van de Europese Gemeenschap.
  • stichter van de Presses Interuniversitaires Européennes (P.I.E), 1985 (overgenomen door Peter Lang in 1999).
  • deeltijds directeur van het programma van Europese studies Central European University, Praag, 1991-1993
  • rector van het Europacollege in Brugge, 1993-1995
  • hoogleraar sociologie van de godsdienst, in het Centrum voor sociale studies van de Central European University, Warschau, 2001-2003
  • eerste voorzitter van de vereniging Forum Europe des Cultures, gewijd aan de verdediging en promotie van de Europese culturele diversiteit, 2002-2005. (interim-voorzitter in 2009)
  • voorzitter van Mémoire d’Europe, vereniging gewijd aan het bijstaan van de Europese burgers om beter hun identiteit en hun gemeenschappelijke geschiedenis te leren kennen .
  • directeur van drie collecties bij PIE – Peter Lang in Brussel: Philosophie et Politique; Dieux, Hommes et Religions; Europe des cultures.

Publicaties[bewerken]

  • Le royaume de l’homme, Essai sur la religion et la démocratie (Genève, 1973).
  • L’éducation créatrice (Bruxelles, Paris, 1975). (vertaald in Duits, Engels, Spaans, Portugees)
  • L’homme et la vie, Biologie contemporaine et éthique (Paris, 1978).
  • Formation et condition humaine au XXIe siècle (PIE, 1991) (vertaald in Catalaans).
  • Work and Social Policies in the New Europe, met George Spyropoulos (PIE, 1991).
  • L’obligation morale et l’éthique de la prospérité, doctoraatsthesis. Collection « Philosophie et Politique » N° 2 (PIE, 1993).
  • Stefan Zweig… ou espérer l’Europe et en mourir, Portraits d’Européens (PIE, 1993)
  • Ramon Llull… ou les premiers jalons d’une Europe tolérante, Portraits d’Européens (PIE, 1974)
  • Walter Hallstein… ou une pédagogie politique pour la fédération européenne, Portraits d’européens (PIE, 1995)
  • La certitude et l’action. L’intuition est-elle une connaissance transmissible? (PIE, 1998).
  • La religion et le pouvoir. La chrétienté, l’Occident et la démocratie (PIE - Peter Lang, Collection : « Dieux, Hommes et religions », N° 6, 2005 & 2006) (vertaald in het Italiaans, La religione e il potere, La cristianità, l’Occidente e la democrazia, Edizioni Dehoniane Bologna » 2008).
  • Hendrik Brugmans. Building Europe by educating Europeans (Madariaga Foundation, Brussels, 2006)

Te verschijnen:

  • Hendrik Brugmans. Building Europe in Bruges by Educating Europeans, in de serie: “Memories of an Evolving Europe, N° 3” (PIE - Peter Lang)
  • Miroir littéraire d’un Européen, Journal personnel, Tome I: La houle du temps
  • Du multiculturalisme à la convivance. Vers une nouvelle culture politique européenne (Coll. Europe des Cultures)