Gaius Iulius Polybius

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Gaius Julius Polybius († 47 n.Chr.) was een invloedrijk Romeins vrijgelatene van keizer Claudius.

Polybius werd door keizer Caligula vrijgelaten.[1] Tijdens de regeringsperiode van Claudius, genoot hij het bijzondere vertrouwen van de keizer, die hem in zijn naaste kring van adviseurs opnam. Het was zijn taak de keizer te adviseren.[2] Als houder van het ambt a libellis was hij verantwoordelijk voor de verzoekschriften aan de keizer, die hij moest ordenen en aan de keizer moest voorleggen.[3] Daarnaast was hij bibliothecaris en adviseur van de keizer voor onderwijs. Het is omstreden of hij het ambt ab studiis heeft uitgeoefend.[4] Mogelijkerwijze was hij ook bevoegd voor de aanbeveling en aanstelling van personen, die de keizer voor verschillende bevorderingen en ambten had voorzien.[5] Zijn relatie met Claudius' vrouw Messalina kostte hem het leven.[6] Er is ook overgeleverd, dat Polybius verschillende broers alsook een zoon en vrouw had.[7]

Noten[bewerken]

  1. CIL VI 19795, 20252, 33838; cf. PIR1 I 2475.
  2. Seneca, Dialogus XI 5 § 2.
  3. Seneca, Dialogus XI 6 § 4f. Zie A. Winterling, Aula Caesaris. Studien zur Institutionalisierung des römischen Kaiserhofes in der Zeit von Augustus bis Commodus (31 v. Chr.–192 n.Chr.), Oldenbourg - München, 1999, p. 95.
  4. Suet., Claud. 28.
  5. M. Grant, Roms Caesaren. Von Julius Caesar bis Domitian, München, 1987, p. 216.
  6. Cassius Dio, LX 31.2.
  7. Seneca, Dialogus XI 12 § 1.

Referenties[bewerken]