Galatasaray SK

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor het gelijknamige Superleague Formula team, zie Galatasaray SK (Superleague Formula).
Galatasaray SK
Competitiester.svgCompetitiester.svgCompetitiester.svg
Ali Sami Yen Spor Kompleksi Türk Telekom Arena2.jpg
Naam Galatasaray Spor Külübü
Bijnaam Aslanlar (Leeuwen)
Cim Bom Bom
Gala
Opgericht 20 oktober 1905
Plaats Istanboel
Stadion Türk Telekom Arena
Capaciteit 52.650[1]
Voorzitter Vlag van Turkije Ünal Aysal
Trainer Roberto Mancini
(Hoofd)sponsor Türk Telekom[2]
Begroting € 144 miljoen[3]
Competitie Vlag van Turkije Süper Lig
Vlag van Turkije Turkse Beker
Vlag van Europa Champions League
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
geldig voor 2013/14
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Galatasaray is een voetbalclub uit Istanbul, Turkije.

De clubkleuren zijn rood-geel. Het stadion van Galatasaray is sinds begin 2011 de Türk Telekom Arena en ligt in de wijk Seyrantepe in Istanboel. De locatie van het stadion is na de komst van Galatasaray omgedoopt tot `Aslantepe´ dat letterlijk Leeuwenheuvel betekent. Galatasaray is sinds de invoering van betaald voetbal in 1959, 19 keer landskampioen van Turkije geworden. De grootste prestatie van Galatasaray was het winnen van de UEFA beker en UEFA Super Cup in het seizoen 2000-2001. Galatasaray heeft mede door de successen in Europa de meeste aanhangers in Turkije. Galatasaray heeft vele bijnamen zoals "Aslanlar" (De Leeuwen) en Cim Bom Bom.

Galatasaray is opgericht in 1905 en is een van de drie grote topclubs uit Turkije. De club is een omni-sportvereniging, naast het voetbal heeft de club ook afdelingen voor basketbal, volleybal, zwemmen, roeien, waterpolo, atletiek en een raceteam dat deelneemt aan de Superleague Formula. De club heeft een beursnotering aan de Istanbul Stock Exchanges.

Galatasaray telt ook verschillende rivalen waarvan stadgenoot Fenerbahçe de grootste is. De wedstrijden tussen beide clubs staan bekend als een van de grootste derby's ter wereld en wordt ook wel "Intercontinentale Derby" genoemd. Dit vanwege het feit dat Galatasaray gelegen is aan de Europese kant van Istanboel, terwijl Fenerbahçe haar thuisbasis in Azië heeft.

Galatasaray is 19 maal kampioen geworden in Turkije. De Turkse gigant is tevens de meest succesvolle Turkse voetbalclub in Europa. De club schreef historie door in 2000 als eerste - en tot nu toe enige - Turkse club een Europese hoofdprijs te pakken, de UEFA Cup. Enkele maanden later werd ook de UEFA Super Cup gewonnen. Galatasaray wordt ook wel ‘Avrupa Fatihi’ (veroveraars/overwinnaars van Europa) genoemd door deze successen. De club is ook succesvol in de nationale beker, die 14 keer werd gewonnen, tot op heden nog steeds een record.

Geschiedenis

Oprichting

Oprichter Ali Sami Yen.

Leerlingen van het Galatasaray Lyceum maken dankzij de Engelsen en de Grieken, rond 1900 kennis met voetbal. Alhoewel er veel animo is om net als de Engelsen en de Grieken deel te nemen aan deze nieuwe sport, zien ze geen kans om hier aan deel te nemen of een om eigen club op te richten. Uit angst voor progressieve maar ook nationalistische invloeden en daarmee gevaren voor het voortbestaan van het Ottomaanse Rijk, hadden de machthebbers samenscholing, sportactiviteiten en bijeenkomsten voor Turken verboden. Ali Sami Yen (geboren als Ali Sami Frashëri), een van de leerlingen van het Lyceum besluit na het zien van een wedstrijd tussen Engelsen in 1903, zijn medeleerlingen bijeen te roepen om een team te vormen. Alhoewel het Lyceum een baken van vrijheid en vooruitgang is, ziet de schoolleiding, bang voor de machthebbers, zich genoodzaakt om geen toestemming te geven voor dit initiatief. Een aantal leerlingen kunnen zich hier niet in vinden. Gefascineerd door het spel, het publiek, voetbalschoenen en tenues besluiten 13 leerlingen onder leiding van Ali Sami Yen om in het geheim en buiten de school om, een club op te richten met als doel : "In groepsverband voetballen net als de Engelsen, in het bezit zijn van een kleur en een naam. Teams verslaan die niet Turks zijn.". Op 20 oktober 1905 richten ze een team op en schrijven zich in voor de competitie van Istanboel, dat op dat moment maar uit 4 teams bestond.

Ali Sami Yen schrijft in zijn memoires dat hij en zijn medeoprichters de kleuren van de Turkse vlag als uitgangspunt nemen en een rood-wit tenue kiezen. Na de eerste wedstrijd (2-0 winst) worden de spelers van dit onbekend team aangesproken door agenten die de rood-witte tenues in beslag nemen. Hierop kiest men later voor geel-zwarte tenues. Na drie op rij verloren wedstrijden zijn de spelers ervan overtuigd dat de nieuwe kleuren ongeluk brengen en gaat men op zoek naar een nieuwe combinatie. Ali Sami Yen zou hier later het volgende over zeggen: "Na een lange zoektocht kwamen we uit bij de stoffenwinkel van Şişman Yanko, in de wijk Fatih. Hier liet Yanko ons twee kleuren zien, een donkerrood, haast bordeaux en andere volle geel met een oranje tint. Toen hij de twee stoffen met één beweging naast elkaar legde leek het alsof we de schoonheid van een zangvogel met een rode kop en gele vleugels zagen. Het leek alsof we naar een vlam keken en daar een schouwspel van tinten rood en geel in zagen. Hopend dat onder het licht van de rood-gele vlam we vele overwinningen zouden beleven, kozen we voor deze combinatie. En zo is het precies gegaan"

De oprichters spelen met het idee om de nieuwe club Gloria (overwinning) of Audace (moed) te noemen. Echter tijdens de eerste wedstrijd worden de spelers door de toeschouwers "Galata Saray Efendileri" ("Heren van Galata Saray") genoemd. Hierop besluiten de oprichters dit over te nemen en de club Galatasaray te noemen.

De beginjaren

Eerste teamfoto Galatasaray 1906
Galatasaray 1908-1909

Ondanks vele belemmeringen weet Galatasaray zich staande te houden tegen de Engelse en Griekse teams. In 1908 is Galatasaray in Istanboel uitgegroeid tot een club met veel supporters. In hetzelfde jaar vindt de eerste transfer plaats. De Engelsman Horace Armitage wordt als speler en manager aangetrokken van Cadi-Keuy FC. Met Armitage wordt Galatasaray 3 jaar op rij kampioen. Na de eerste kampioenschap nemen de spelers trots hun Cup mee naar de directeur van het Galatasaray Lyceum, die hen met open armen ontvangt en steun uitspreekt. In 1910 treedt een nieuwe Turkse club toe tot de competitie van Istanboel: Fenerbahçe. Alhoewel Galatasaray, Fenerbahçe in eerste instantie steun en zelfs spelers levert, zullen de enige twee Turkse clubs in de competitie en daarbuiten een felle concurrentie aangaan. Op 12 februari 1911 wordt de eerste Galatasaray-Fenerbahçe ooit gespeeld. Doordat 5 spelers van Galatasaray de oversteek met de boot vanuit de Europese kant naar de Aziatische kant van Istanboel niet kunnen maken vanwege een sterke wind, speelt Galatasaray met 7 man tegen het elftal van Fenerbahçe. Galatasaray wint met 7-0 en de eerste kiemen van een lange strijd worden gelegd. Door de successen groeit Galatasaray snel uit tot de beste Turkse club in de competitie van Istanboel. Buitenlandse teams die Istanboel bezoeken kloppen dan ook als eerste bij Galatasaray aan voor een wedstrijd. Op 1 mei 1911 speelt Galatasaray tegen het Hongaarse Klojvar de eerste wedstrijd tegen een buitenlandse team (2-2). In hetzelfde jaar speelt Galatasaray de eerste wedstrijd op vreemde bodem in en tegen Boekarest (1-11 winst). Een paar maanden later is de eerste transfer naar het buitenland een feit. Sabri Mahir verruilt Galatasaray voor Olimpic Paris. Door de resultaten tegen buitenlandse teams heeft Galatasaray genoeg zelfvertrouwen en middelen om de strijd met Europese teams aan te gaan. Een lange tour door Europa is hiervan het resultaat. Galatasaray treedt aan tegen teams zoals Bochum, Karlsruhe en Praag.

De Eerste Wereldoorlog

Op 28 juli 1914 breekt de oorlog uit en de spelers van Galatasaray verruilen de voetbalvelden voor het front om het vaderland te dienen. Vele spelers zullen de oorlog niet overleven. Het Ottomaanse Rijk komt met een nederlaag uit de oorlog waardoor Istanboel en grote delen van Turkije worden bezet door de geallieerden. Alhoewel er vele wedstrijden gespeeld worden tegen Engelse en Franse militaire gelegenheidsteams zal het jaren duren voordat Galatasaray weer een rol van betekenis kan spelen.

De jaren 20

Oorspronkelijke logo Galatasaray
Aslan Nihat
Logo vanaf 1928 tot op heden

In de jaren 20 verruilt Ali Sami Yen de voorzitterschap van Galatasaray voor het voorzitterschap van de Turkse Voetbalbond. In 1924 wordt de Engelsman Billy Hunter aangesteld als trainer van Galatasaray en het Turkse Elftal. Hunter die voorheen ook het Nederlandse Elftal onder zijn hoede had, stond bekend om zijn aanvallende speelstijl. De aanpak van Hunter zou resulteren in 3 titels tussen 1924 en 1929. Tijdens deze periode werd ook een logo voor Galatasaray bedacht. Şevki Ege, oftewel 333 Şevki Ege (verwijzend naar zijn leerlingnummer op het lyceum) tekende een adelaar met een voetbal tussen zijn snavel. Deze logo sprak de leerlingen niet aan en werd terzijde geschoven. 74 Ayet Emin en zijn klasgenoot Şinasi Şahingiray gaven in 1923 een weekblad uit genaamd 'Kara Kedi' (zwarte kat). Ayet Emin had in een van de edities op de voorpagina de Arabische letters "Ghayn-Sin" getekend, verwijzend naar de G van Galata en S van Saray. Zijn klasgenoot Şinasi was zo onder de indruk dat hij deze logo voorstelde als Clublogo. Vanaf 1925 zou niet alleen de club de logo overnemen, ook het Lyceum zou de rode "Ghayn" (later G) en gele "Sin" (later S) overnemen en als embleem gebruiken.

Nihat Bedik, die vanaf 1916 maar liefst 20 jaar voor Galatasaray was uitgekomen en 8 jaar aanvoerder was, had vanwege zijn speelstijl en passie op het veld de bijnaam "Aslan" (de leeuw) gekregen van de supporters. In de loop van tijd werd "Aslan" niet alleen als bijnaam voor Nihat gebruikt maar voor heel Galatasaray. Daarnaast had een andere speler Sabit Cinol tijdens zijn studie in Zwitserland ook gevoetbald bij Servette. Hier zou hij inspiratie vinden voor de clublied "RE RE RE RA RA RA GALATASARAY GALATASARAY CİM BOM BOM" wat tevens "CIM BOM BOM" als bijnaam zou opleveren.

De jaren 30 - De Splitsing

In de jaren 30 barst de discussie binnen de club los over de rol van het lyceum binnen de voetbalclub. Een aantal voetballers die na een reis naar Zwitserland zien dat voetbal daar professioneel wordt gespeeld willen dit ook bij Galatasaray invoeren. Andere spelers die "liseliler" (lyceumers) werden genoemd verzetten zich hier heftig tegen. De 63 Galatasaray spelers besluiten na een discussie zich van Galatasaray af te scheiden en een nieuwe club op te richten. De nieuwe club heet eerste instantie Geel-Rood maar zou later "Güneş" (zon) heten. Deze afscheiding zou een aderlating voor Galatasaray betekenen en wederom zou het jaren duren voordat Galatasaray weer op volle sterkte zou zijn. Güneş zou na een sterke start met meerdere kampioenschappen uiteindelijk in 1939 zichzelf opheffen.

De jaren 40 - De Stille Periode

De splitsing van de club had Galatasaray ernstig verzwakt. Alhoewel de spelers en supporters van Güneş zich weer herenigden met Galatasaray, zou de 2e Wereldoorlog Galatasaray verder verzwakken en de club in een 'stille periode' duwen.

De jaren 50 - Professionalisering

Geschrokken van de negatieve impact van de splitsing in de jaren 30 besluiten de bestuurders zich los te koppelen van het Lyceum. Men kiest voor drastische maatregelen zoals afscheid nemen van vele invloedrijke amateurvoetballers en men gaat actief op zoek naar profspelers die de ambitie van Galatasaray willen helpen waarmaken. Tevens wordt de legendarische oud-speler Gündüz Kılıç, ook wel Baba Gündüz (Vader Gündüz, vanwege zijn invloed op andere spelers) als hoofdtrainer aangesteld. Naast Gündüz zou een andere toekomstige clubicoon zich bij Galatasaray voegen: Metin Oktay. In 1955 verhuisde Metin Oktay van Izmirspor naar Galatasaray van trainer Gündüz Kılıç, waar hij een vijfjarig contract tekende. Met de transfer verdiende Oktay een Chevrolet. Ook in de İstanbul Profesyonel Ligi, waarin Galatasaray uitkwam, werd Oktay verschillende keren topscorer.

In 1958 kreeg Turkije een landelijke voetbalcompetitie, de Türkiye Birinci Ligi (later Süper Lig). Ook hierin werd Oktay drie jaar achtereen topscorer. Tijdens een derby tegen Fenerbahçe in 1959 scoorde hij een doelpunt, waarbij het net van het doel kapotscheurde. In seizoen 1961/62 kwam Oktay uit voor Palermo uit Italië. Een jaar later keerde hij weer terug bij Galatasaray, waar hij tot zijn afscheid van het topvoetbal in 1969 uitkwam. Met de club werd hij tien keer landskampioen van Turkije. Na zijn terugkeer in 1962 werd hij nog drie keer landelijk topscorer.

Van alle spelers bij Galatasaray speelden of nog zouden spelen zou niemand Metin Oktay, de ongekroonde koning, qua populariteit en invloed op Galatasaray evenaren. De liefde tussen Galatasaray en Metin Oktay was wederzijds. Toen zijn verloofde bij Metin Oktay haar beklag deed over het feit dat hij zo veel tijd kwijt was aan Galatasaray en hem vervolgens de keuze gaf om tussen haar en Galatasaray kiezen, koos Oktay zonder te aarzelen voor Galatasaray.

De jaren 60

Galatasaray nam voor het eerst deel aan Europese toernooien in het seizoen 1956/1957. De club ging roemloos onderuit tegen Dinamo Boekarest. Een paar jaar later, in het seizoen 1962/1963, werd Dinamo Boekarest weer geloot. Dit keer ging Galatasaray wel door naar de volgende ronde. De club zou uiteindelijk de kwartfinale bereiken, waar AC Milan te sterk bleek. In 1967 nam de club afscheid van trainer Gündüz Kılıç. Hij was een icoon van Galatasaray en met 9 seizoenen de langstzittende trainer ooit bij de club. Met de club behaalde hij twee landskampioenschappen en won hij vier keer de nationale beker.

De jaren 70

In de jaren 70 wordt Galatasaray in de seizoenen 1970-71 en 1971-72 kampioen van Turkije. In het seizoen 1972-1973 wordt Galatasaray kampioen in de competitie, wint het de Turkse beker en ook nog eens de Turkse supercup. Na deze successen behaalde de club in de jaren 70 geen goede resultaten meer. Zo werd de club wel nog 4x kwart-finalist in de Turkse beker, 2x finalist en won de beker ook nog eenmaal in 1975-1976. De club werd ook nog 2x tweede, maar in de jaren 70 dus geen kampioen meer in de Süper Lig.

De jaren 80

In de jaren 80 was het lang stil rond de club. De club was lang geen kampioen geworden en succes in Europa bleef ook uit. Het bestuur stelde Jupp Derwall aan om daarin verandering te brengen. In 1987 werd de club na 14 jaar weer eens kampioen van Turkije. In het seizoen 1987-1988 werd Mustafa Denizli aangesteld als trainer, Galatasaray mocht meedoen in de Europacup I en strandde tegen PSV. Wel werd het landskampioenschap voor de tweede keer op rij binnengehaald. In het seizoen 1988-1989 kende de club een groot succes: Galatasaray bereikte de halve finale van de Europa Cup I, maar werd daar uitgeschakeld door Steaua Boekarest. De club werd ook nog in 1982 en 1985 winnaar van het Turkse beker.

1996-2000

In 1996 werd clubicoon Fatih Terim, die zijn hele leven lang voor Galatasaray had gespeeld, als trainer aangesteld. In 4 jaar werd Galatasaray omgetoverd tot een grootmacht en versloeg clubs als Juventus, AC Milan, Barcelona, Arsenal FC en Real Madrid. In 2000 zorgde Galatasaray voor een mijlpaal voor het Turkse voetbal door als eerste Turkse club een Europese hoofdprijs te winnen. In dat jaar won het de UEFA Cup ten koste van Arsenal FC. Een aantal maanden later werd ook de UEFA Super Cup gewonnen door een overwinning op Real Madrid. Het was een onvergetelijk jaar voor een Galatasaray fan. Miljoenen fans vierden feest in Istanboel en over de gehele wereld. Galatasaray werd kampioen, won de Turkse beker en werd UEFA Cup winnaar en in datzelfde jaar ook de Super Cup, waardoor ze de eerste plaats bereikte op de wereldranglijst voor clubs, IFFHS.

100e jubileum

Het 100e jaar brak aan en dit moest een mooi jaar worden voor de club. Fatih Terim nam rust en clublegende Gheorghe Hagi werd aangesteld als trainer. De club werd geen kampioen en liep ook de Champions League mis. Wel werd de finale van de Turkse beker gehaald. Hierin werd stadsgenoot en aartsrivaal Fenerbahçe met 5-1 verslagen.

2001-2010

Na het behalen van de Uefa en Super Cup, vertrekken veel sterspelers (transfervrij) naar het buitenland waardoor Galatasaray sportief enorm verzwakt. Door de sportieve en financiële aderlating verkeert Galatasaray in financieel zwaar weer. Desondanks wordt er onder leiding van de Roemeen Lucescu in het seizoen 2001/02 de titel behaald. Alhoewel Galatasaray in 2005/06 met Eric Gerets en 2007/08 succesvol wordt in Turkije blijven successen in Europa uit. In 2009 wordt Frank Rijkaard aangesteld als hoofdtrainer, maar Rijkaard moet eind 2010 vanwege tegenvallende resultaten het veld ruimen voor Gheorghe Hagi.

2011-2013

Vanwege de slechte resultaten ontstaat er binnen Galatasaray een strijd tussen de voorzitter Adnan Polat en ontevreden leden. De leden krijgen uiteindelijk hun zin en er worden op 14 mei 2011 vervroegde verkiezingen gehouden. De verkiezingen worden met een recordaantal stemmen gewonnen door de miljardair Ünal Aysal. Aysal belooft de supporters Galatasaray binnen 3 jaar terug te brengen naar de Europese Top. Een van zijn eerste daden als voorzitter was het aantrekken van Fatih Terim als hoofdtrainer. Omdat Aysal van mening is dat de selectie van Galatasaray onvoldoende kwaliteit heeft, wordt een groot aantal spelers verhuurd of verkocht. Aysal, met een geschat vermogen van 7 miljard Euro, belooft niet met geld te strooien maar een gezonde organisatie neer te zetten, niet alleen op sportief niveau, maar ook op het gebied van merchandising en jeugdopleiding. De voorzitter contracteerde verder Fernando Muslera, Emmanuel Eboué, Johan Elmander, Tomáš Ujfaluši, Felipe Melo en Selçuk İnan. Na een stroef begin slaagt Terim erin om met de vele nieuwelingen een succesvolle formatie te smeden. Verder stromen voor het eerst in jaren maar liefst 3 jeugdspelers door naar het eerste elftal. De reguliere competitie sloot Galatasaray af als koploper, maar vanwege de nieuwe opzet van de competitie diende er nog een play-off gespeeld te worden om de definitieve kampioen te bepalen. De laatste wedstrijd van de play-off was tevens ook de beslissende en de meest beladen: uit bij Fenerbahçe. De wedstrijd eindigde uiteindelijk in 0-0, waardoor Galatasaray met 1 punt voorsprong op aartsrivaal Fenerbahçe kampioen van Turkije werd. Op 5 mei 2013 verovert Galatasaray voor de 19e keer het kampioenschap van Turkije en mag zich hiermee recordhouder in Turkije noemen.

In de loop van het seizoen 2013-2014 wordt Fatih Terim door de Turkse bond benaderd om als interim bondscoach Turkije naar het WK 2014 te loodsen. De clubleiding stemt hiermee in onder de voorwaarde dat het van tijdelijke aard is. Als later Terim zich voor langere tijd aan aan het nationale elftal wenst te binden, besluit de clubleiding zijn contract te ontbinden. Terim wordt per september 2013 opgevolgd door Roberto Mancini.

Erelijst

De opstelling van Fatih Terim in de UEFA Cup finale van 2000
De opstelling van Fatih Terim in de UEFA Cup finale van 2000
De opstelling van Mircea Lucescu in de Super Cup finale van 2001
De opstelling van Mircea Lucescu in de Super Cup finale van 2001
Süper Lig
  • Winnaar (19): 1962, 1963, 1969, 1971, 1972, 1973, 1987, 1988, 1993, 1994, 1997, 1998, 1999, 2000, 2002, 2006, 2008, 2012, 2013
Turkse Beker
  • Winnaar (14): 1963, 1964, 1965, 1966, 1973, 1976, 1982, 1985, 1991, 1993, 1996, 1999, 2000, 2005
  • Finalist (4): 1969, 1994, 1995, 1998
Turkse Super Cup
  • Winnaar (13): 1966, 1969, 1972, 1982, 1987, 1988, 1991, 1993, 1996, 1997, 2008, 2012, 2013

UEFA Cup

UEFA Super Cup

  • Winnaar (1): 2000
Europacup I
  • Halve finale (1): 1988-89
UEFA Champions League
  • Kwartfinale (2): 2000-01, 2012-13

Algemeen

Türk Telekom Arena

Türk Telekom Arena

De thuishaven van Galatasaray is vanaf het seizoen 2010/11 Türk Telekom Arena,een nieuw multifunctioneel 5 UEFA-sterren stadion in de wijk Seyrantepe, Şişli. Het stadion heeft een capaciteit van 52.650 zitplaatsen.

Derby's

Ticket uit 1923

De drie grote clubs van Istanboel, Beşiktaş JK, Fenerbahçe SK en Galatasaray SK hebben een lange geschiedenis van rivaliteit met elkaar. Er is geen verschil gebaseerd op religie of klasse tussen de fans maar elke match produceert haar eigen drama. De derby tegen Fenerbahce wordt in Turkije gezien als dé grootste voetbalderby ter wereld. De spanning rondom de wedstrijd wordt weken voor de wedstrijd opgedreven door de media en fanatieke fans. De wedstrijden worden regelmatig overschaduwd door geweld rond het stadion en veel opstootjes op het veld. Veel trainers hebben hun contract ontbonden zien worden na een verloren derby of juist voor eeuwig een plek veroverd in de harten van de fans. Een van deze trainers is Graeme Souness. Na de gewonnen finale van de Turkse Beker tegen Fenerbahçe plantte Souness de geel-rode vlag van Galatasaray op de middenstip van het Fenerbahçe stadion die hem de naam "Ulubatli Souness" bezorgde. Deze naam verwijst naar"Ulubatli Hasan" (Hasan uit Ulubat), die als soldaat van Sultan Mehmed II de vlag van het Ottomaanse Rijk in Constantinopel plantte om de uiteindelijke verovering van Constantinopel te bevestigen. Deze actie van Souness maakte hem populair bij de supporters van Galatasaray, maar had tot grote woede geleid bij de supporters van de tegenpartij.

Supportersverenigingen

Galatasaray SK heeft supportersverenigingen over de hele wereld en deze worden overkoepeld door "ultrAslan" (van ultra = fanatiek supporter, + aslan = leeuw). Deze overkoepelende apolitieke groep werd in 2001 opgericht. Hun symbool is een speciaal ontworpen leeuw, en hun naam wordt altijd geschreven in hetzelfde lettertype op shirts en truien. Sinds 2003 werd UltrAslan een gedeponeerd handelsmerk en verkoopt het diverse fanproducten.

Ook ultrAslan-UNI werd gelanceerd voor de fans in de Turkse universiteiten en ultrAslan-BH is de jeugdafdeling, meestal gemaakt van hogeschool-studenten. UltrAslan-Europa, die werd opgericht in 2004, heeft de coördinatoren in een aantal Europese landen. Andere groepen zijn UA-Amerika, UA-Azië, UA-Afrika en UA-Australië.

Galatasaray Lyceum en Universiteit

Ingang Galatasaray Universiteit
Galatasaray Eiland

Het lyceum van Galatasaray, opgericht in 1481, is na de Universiteit van Istanboel opgericht in 1453, een van de oudste onderwijsinstellingen ter wereld. De voetbalclub heeft altijd een hechte band met met het lyceum vanwege het feit dat de oprichters van de voetbalclub allen aan het lyceum studeerden. Bestuurders en belangrijke leden zijn vaak Alumni. Deze Alumni worden "Liseliler" genoemd en hebben veel macht binnen de ledengroep en bestuur. Alhoewel de club tegenwoordig onder alle lagen van de bevolking veel fans heeft, werd de club in het verleden als de club van de elite gezien.

Galatasaray TV

Galatasaray TV (GSTV) is de televisiezender van de voetbalclub. De zender is actief sinds 15 januari 2007. De zender zendt 24 uur nieuws en analyses over de club, interviews en trainingsbeelden uit.

Galatasaray Eiland

De club is eigenaar van een klein eiland in de Bosporus in Istanboel, het Galatasaray eiland (Turks: Galatasaray Adasi, Kuruçeşme Adasi). Het dient sinds medio 2007 als een entertainment- en recreatiecentrum.

Resultaten Galatasaray 1959 - 2013

2
3
2
1
1
3
3
2
3
3
1
8
1
1
1
5
2
3
5
3
2
9
3
11
3
3
5
2
1
1
3
4
2
3
1
1
3
4
1
1
1
1
2
1
2
6
3
1
3
1
5
3
8
1
1
59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 00 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13

Galatasaray SK in Europa

Nuvola single chevron right.svg Zie Lijst van Europese wedstrijden van Galatasaray SK voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Galatasaray SK speelt sinds 1956 in diverse Europese competities. Hieronder staan de competities en in welke seizoenen de club deelnam:

1993/94, 1994/95, 1997/98, 1998/99, 1999/00, 2000/01, 2001/02, 2002/03, 2003/04, 2006/07, 2008/09, 2012/13, 2013/14
1956/57, 1962/63, 1963/64, 1969/70, 1971/72, 1972/73, 1973/74, 1987/88, 1988/89
2009/10, 2010/11
1964/65, 1965/66, 1966/67, 1976/77, 1982/83, 1985/86, 1991/92, 1996/97
1975/76, 1978/79, 1979/80, 1986/87, 1989/90, 1992/93, 1995/96, 1999/00, 2003/04, 2005/06, 2007/08, 2008/09

Voorzitters

Galatasaray heeft sinds de oprichting van de vereniging 40 verschillende voorzitters gehad. De eerste voorzitter was de oprichter Ali Sami Yen. Sinds 2011 is Unal Aysal voorzitter van de club. Hij volgde Adnan Polat op als voorzitter.

Bekende spelers

Turken
Amerikanen
Argentijnen
Australiërs
Bosniërs
Brazilianen
Colombianen
Congolezen
Duitsers
Fransen
Italianen
Ivorianen
Ghanezen
Japanners
Joegoslaven
Kameroenezen
Kroaten
Mexicanen
Nederlanders
Portugezen
Roemenen
Serviërs
Tsjechen
Zweden
Zwitsers

Zie ook

Competitie topscorers

Hakan Sükür
Hakan Sükür
Gheorge Hagi
Gheorge Hagi
# Naam Seizoen Goals
1. Vlag van Turkije Metin Oktay 1959 11 goals
2. Vlag van Turkije Metin Oktay 1959-1960 33 goals
3. Vlag van Turkije Metin Oktay 1960-1961 36 goals
4. Vlag van Turkije Metin Oktay 1962-1963 38 goals
5. Vlag van Turkije Metin Oktay 1964-1965 17 goals
6. Vlag van Turkije Metin Oktay 1968-1969 17 goals
7. Vlag van Joegoslavië Tarik Hodžić 1983-1984 16 goals
8. Vlag van Turkije Tanju Çolak 1987-1988 39 goals
9. Vlag van Turkije Tanju Çolak 1990-1991 31 goals
10. Vlag van Turkije Hakan Şükür 1996-1997 38 goals
11. Vlag van Turkije Hakan Şükür 1997-1998 32 goals
12. Vlag van Turkije Hakan Şükür 1998-1999 19 goals
13. Vlag van Turkije Arif Erdem 2001-2002 21 goals
14. Vlag van Tsjechië Milan Baroš 2008-2009 20 goals
15. Vlag van Turkije Burak Yilmaz 2012-2013 24 goals

Aanvoerders

Periode Naam
1994–2000 Vlag van Turkije Tugay Kerimoglu
2000–2005 Vlag van Turkije Bülent Korkmaz
2005–2008 Vlag van Turkije Hakan Şükür
2008–2009 Vlag van Turkije Ümit Karan
2009–2011 Vlag van Turkije Arda Turan
2011-2012 Vlag van Turkije Sabri Sarioglu
2012-heden Vlag van Turkije Selçuk İnan

Meest opgesteld

Naam Jaar Basisplaatsen Goals
Vlag van Turkije B. Korkmaz 1984–2005 630 16
Vlag van Turkije Hakan Şükür 1992–1995
1995–2000
2003–2008
547 295
Vlag van Turkije Metin Oktay 1955–1961
1962–1969
403 388
Vlag van Turkije Suat Kaya 1986–1987
1992–2003
351 14
Vlag van Turkije Fatih Terim 1974–1985 327 129

Selectie 2013/2014

Sneijder & Drogba
Burak Yilmaz
Muslera
Selçuk İnan
Naam Rugnummer Nationaliteit Vorige club*
Keepers
Fernando Muslera 25 Vlag van Uruguay Uruguay SS Lazio
Eray İşcan 67 Vlag van Turkije Turkije Eigen jeugd
Aykut Erçetin 82 Vlag van Turkije Turkije Eigen jeugd
Ufuk Ceylan 86 Vlag van Turkije Turkije Manisaspor
Verdedigers
Aurélien Chedjou 2 Vlag van Kameroen Kameroen Lille OSC
Gökhan Zan 5 Vlag van Turkije Turkije Beşiktaş JK
Dany Nounkeu 13 Vlag van Kameroen Kameroen Gaziantepspor
Hakan Balta 22 Vlag van Turkije Turkije Manisaspor
Semih Kaya 26 Vlag van Turkije Turkije Eigen jeugd
Emmanuel Eboué 27 Vlag van Ivoorkust Ivoorkust Arsenal FC
Alex Telles 12 Vlag van Brazilië Brazilië Grêmio
Sabri Sarıoğlu 55 Vlag van Turkije Turkije Eigen Jeugd
Salih Dursun Vlag van Turkije Turkije Kayserispor
Middenvelders
Hamit Altintop 4 Vlag van Turkije Turkije Real Madrid
Aydın Yılmaz 7 Vlag van Turkije Turkije Eigen jeugd
Selçuk İnan Aanvoerder 8 Vlag van Turkije Turkije Trabzonspor
Wesley Sneijder 10 Vlag van Nederland Nederland Internazionale
Albert Riera 11 Vlag van Spanje Spanje Olympiakos Piraeus
Felipe Melo 14 Vlag van Brazilië Brazilië Juventus FC
Yekta Kurtuluş 35 Vlag van Turkije Turkije Kasımpaşa SK
Izet Hajrovic 14 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina Grasshopper Zürich
Emre Çolak 52 Vlag van Turkije Turkije Eigen Jeugd
Nordin Amrabat 53 Vlag van Marokko Marokko Kayserispor
Umut Gündoğan Vlag van Turkije Turkije Bucaspor
Aanvallers
Didier Drogba 11 Vlag van Ivoorkust Ivoorkust Shanghai Shenhua
Burak Yılmaz 18 Vlag van Turkije Turkije Trabzonspor
Umut Bulut 19 Vlag van Turkije Turkije Toulouse FC
Bruma 20 Vlag van Portugal Portugal Sporting CP
  • Aanvoerder = Aanvoerder | Blessure = Blessure

Aangetrokken spelers voor het seizoen 2013/14

Naam Oude club Nationaliteit Positie
Alex Telles Grêmio Vlag van Brazilië Brazilië Verdediger
Didier Drogba Shanghai FC Vlag van Ivoorkust Ivoorkust Aanvaller
Wesley Sneijder Internazionale Vlag van Nederland Nederland Middenvelder
Aurélien Chedjou OSC Lille Vlag van Kameroen Kameroen Verdediger
Bruma Sporting CP Vlag van Portugal Portugal Aanvaller

Vertrokken spelers voor het seizoen 2013/14

Naam Nieuwe club Nationaliteit Positie
Bogdan Stancu Orduspor Vlag van Roemenië Roemenië Aanvaller
Servet Çetin Eskisehirspor Vlag van Turkije Turkije Verdediger
Mehmet Batdal (huur) Bucaspor Vlag van Turkije Turkije Aanvaller
Colin Kâzım-Richards (huur) Blackburn Rovers Vlag van Turkije Turkije Middenvelder
Cris Grêmio Vlag van Brazilië Brazilië Verdediger
Johan Elmander (huur) Norwich City Vlag van Zweden Zweden Aanvaller

Technische staf

Naam Nationaliteit Functie
Roberto Mancini Vlag van Italië Italië Hoofdtrainer
Tugay Kerimoğlu Vlag van Turkije Turkije Assistent-trainer
Attilio Lombardo Vlag van Italië Italië Trainer
Fausto Salsano Vlag van Italië Italië Trainer
Cláudio Taffarel Vlag van Brazilië Brazilië Keeperstrainer
Emre Utkucan Vlag van Turkije Turkije Chief Scout
Dr. Yener Ince Vlag van Turkije Turkije Clubarts
Ivan Carminati Vlag van Italië Italië Conditietrainer

Samenwerkingsverbanden

Externe links

Bronnen, noten en/of referenties