Gambrinus (trein)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gambrinus
DB serie 103, trekkracht voor de Gambrinus
DB serie 103, trekkracht voor de Gambrinus
Land(en) Vlag van Duitsland Duitsland
Eerste rit 01 juni 1953
Laatste rit 23 mei 1998
Treindienst
Startpunt München
Eindpunt Kiel
Technische gegevens
Spoorwijdte 1435 mm
Elektrificatie 15 kV 16 2/3 Hz
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer

De Gambrinus was een West-Duitse binnenlandse trein voor de verbinding Hamburg - München. De Gambrinus is vernoemd naar de legendarische Vlaamse bierkoning Gambrinus, waarschijnlijk gebaseerd op Jan I van Brabant.

Geschiedenis[bewerken]

In 1953 introduceerde de Deutsche Bundesbahn de Gambrinus met treinnummers F 33/34 op de route München - Würzburg - Keulen - Hamburg - Kiel. In 1957 werd de route aan de noordkant ingekort tot Hamburg-Altona. In 1970 werd de trein omgenummerd in F 125/124, in 1971 in F 122/123. In de winterdienstregeling 1971/72 werd de trein als IC 112/117 in het, toen nieuwe, intercity net opgenomen en aan de noordkant verlengd tot Westerland op Sylt. In 1979 zouden de IC-treinen worden voorzien van 2e klas rijtuigen, terwijl de Gambrinus als zuivere 1e klas trein zou blijven rijden. Net als de andere 1e klas intercities zou de Gambrinus als binnenlandse TEE alleen op werkdagen gaan rijden.

Trans Europ Express[bewerken]

De Gambrinus kreeg al op 28 mei 1978 de treinnummers TEE 15/14. Op 29 mei 1979 werden de treinnummers gewijzigd in TEE 18/19. De TEE versie van de Gambrinus reed tussen München en Mainz niet over de noordelijke route via Würzburg, maar over de zuidelijke route via Stuttgart en Heidelberg.

Rollend materieel[bewerken]

De treindienst werd meteen gestart met elektrische tractie met getrokken rijtuigen.

Tractie[bewerken]

Als locomotieven is de serie 103 ingezet.

Rijtuigen[bewerken]

Als rijtuigen werden de, vanaf 1964 gebouwde vervolgseries type Rheingold ingezet.

Route en dienstregeling[bewerken]

Vanaf 28 mei 1978 reden gedurende de zomer nog doorgaande rijtuigen mee tot Westerland. Op 29 mei 1979, toen het twee-klassige IC-net van start ging, werd de stop in Mannheim vervangen door een stop in Darmstadt.

TEE 19 land station km TEE 18
10:12 Vlag van Duitsland Duitsland station Hamburg Altona 0 19:39
10:19 Vlag van Duitsland Duitsland station Hamburg Dammtor 5 19:31
10:25 Vlag van Duitsland Duitsland Hamburg Hbf 7 19:24
11:25 Vlag van Duitsland Duitsland Bremen 122 18:25
12:23 Vlag van Duitsland Duitsland Osnabrück 245 17:27
12:49 Vlag van Duitsland Duitsland Münster 294 17:01
13:26 Vlag van Duitsland Duitsland Essen 395 16:16
13:49 Vlag van Duitsland Duitsland Duisburg 415 16:05
14:02 Vlag van Duitsland Duitsland Düsseldorf 438 15:52
14:27 Vlag van Duitsland Duitsland Keulen 478 15:28
14:46 Vlag van Duitsland Duitsland Bonn 512 15:06
15:20 Vlag van Duitsland Duitsland Koblenz 571 14:35
16:11 Vlag van Duitsland Duitsland Mainz Hbf 663 13:45
16:31 Vlag van Duitsland Duitsland Darmstadt 735 13:22
17:01 Vlag van Duitsland Duitsland Heidelberg 752 12:54
18:20 Vlag van Duitsland Duitsland Stuttgart 864 11:43
19:15 Vlag van Duitsland Duitsland Ulm 958 10:39
19:59 Vlag van Duitsland Duitsland Augsburg 1044 09:56
20:30 Vlag van Duitsland Duitsland München Hbf 1106 09:26

Vanaf 1980 zette de teruggang in, op 1 juni werd nog een extra stop in Gelsenkirchen, tussen Münster en Essen toegevoegd, maar op 28 september volgde een inkorting van de route aan beide zijden, zodat alleen Bremen - Stuttgart overbleef. Op 31 mei 1981 werd het traject aan de noordkant gekort tot Münster, al reden op vrijdag doorgaande rijtuigen naar Hamburg Altona. Op maandag reden deze rijtuigen weer vanaf Hamburg Altona terug. Vanaf 23 mei 1982 werd niet meer gereden vanuit Münster. Vanuit Dortmund werd toen via Bochum naar Essen gereden. De exploitatie van de Gambrinus is op 27 mei 1983 beëindigd.

Bronnen, noten en/of referenties
  • J. Hajt, Das grosse TEE Buch, Königswinter 2001
  • P. Goette, TEE-Züge in Deutschland, Freiburg 2008