Gary Burton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gary Burton

Gary Burton (Indiana, 23 januari 1943) is een Amerikaans musicus. In zijn jeugd leerde hij zichzelf vibrafoon spelen, wat ertoe leidde dat hij op 17-jarige leeftijd zijn eerste opnames mocht maken in Nashville (Tennessee) met de gitaristen Hank Garland en Chet Atkins. Zo'n 2 jaar later stopte hij met zijn studie op het befaamde Berklee College of Music in Boston, om in 1964-1965 samen met George Shearing en Stan Getz te spelen.

In die tijd won hij de Down Beat Magazine's Talent Deserving of Wider Recognition Award en bracht hij onder eigen naam een drietal albums uit.

In 1967 besloot hij zijn eigen kwartet op te richten, het Burton Quartet, waarmee hij ritmes uit de rockmuziek combineerde met een jazz-geluid en vele improvisaties.

In 1971 kwam Burton met een uniek soloalbum Alone At Last, dat was opgenomen tijdens het Montreux Jazz Festival in 1971. Dat album leverde hem zijn eerste Grammy Award op. In zijn gehele carrière won hij zeven Grammy's (t/m 2013). Een aantal daarvan won hij samen met Chick Corea, onder meer voor hun meest recente collaboratie, het album Hot House uit 2012.

Momenteel is Burton adjunctdirecteur van het Berklee College Of Music in Boston en is hij bezig aan een tweede cd met Gary Burton Generations.

Discografie (selectie)[bewerken]

  • New Vibe Man in Town (RCA, 1961)
  • Who Is Gary Burton? (RCA, 1962)
  • 3 in Jazz (RCA, 1963)
  • Something's Coming (RCA, 1963)
  • The Groovy Sound of Music (RCA, 1964)
  • The Time Machine (RCA, 1966)
  • Tennessee Firebird (RCA, 1966)
  • Lofty Fake Anagram (RCA, 1967)
  • Duster (1967)
  • A Genuine Tong Funeral (1968)
  • Gary Burton Quartet in Concert Live (RCA, 1968)
  • Paris Encounter (1969)
  • Gary Burton & Keith Jarrett (Atlantic, 1969) with Sam Brown session-member
  • Throb (Atlantic, 1969)
  • Good Vibes (Atlantic, 1970)
  • Paris Encounter (Atlantic, 1970)
  • Live in Tokyo (Atlantic, 1971)
  • Alone at Last (Atlantic, 1971)
  • Crystal Silence (1972) met Chick Corea ECM Records
  • The New Quartet (1973)
  • Ring (1974)
  • Dreams So Real (1975)
  • Passengers (1977)
  • Duet (1979)
  • In Concert, Zürich, October 28, 1979 (1980) met Chick Corea
  • Real Life Hits (1985)
  • Whiz Kids (1987)
  • Times Like These (1988)
  • Reunion (1989)
  • Right Time, Right Place (GNP Crescendo, 1990)
  • Cool Nights (GRP, 1991)
  • Six Pack (GRP, 1992)
  • It's Another Day (GRP, 1993)
  • Face to Face (GRP, 1994)
  • Live in Cannes (Jazz World, 1996)
  • Ástor Piazzolla Reunion: A Tango Excursion (Concord Jazz, 1996)
  • Departure (Concord Jazz, 1997)
  • Like Minds (Gary Burton album) met Chick Corea, Pat Metheny, Roy Haynes, en Dave Holland (1998)
  • Libertango: The Music of Ástor Piazzolla (Concord Jazz, 2000)
  • For Hamp, Red, Bags, and Cal (Concord Jazz, 2001)
  • Virtuosi (Concord, 2002)
  • Music of Duke Ellington (LRC Ltd, 2003)
  • Generations (2004)
  • Next Generation (2005)
  • The New Crystal Silence (Concord Jazz 2008) met Chick Corea
  • Quartet Live (Concord Jazz 2009) met Pat Metheny

Externe link[bewerken]