Gasuniegebouw
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Gasuniegebouw | |
|---|---|
 |
|
|
|
|
| Locatie | Groningen |
| Gebruik | Hoofdkantoor Gasunie, divisie transport |
| Gereed | 1994 |
| Hoogte tot top | 89 meter |
| Technisch | |
| Verdiepingen | 18 |
| Bedrijven | |
| Architect | Max Van Huut en Ton Alberts |
| Eigenaar | NV Nederlandse Gasunie |
Het Gasuniegebouw is een kantoorgebouw in het zuiden van de stad Groningen.
In het gebouw is het hoofdkantoor van de transportdivisie van de NV Nederlandse Gasunie gevestigd. Na het splitsen van Gasunie in een transport- en een handelsdivisie is de handelsdivisie vertrokken naar een kantoor aan de Van Ketwich Verschuurlaan in Groningen. Het gebouw was echter te groot voor de transportdivisie alleen, zodat een deel jarenlang verhuurd werd aan KPMG. Tegenwoordig wordt het hele gebouw weer door de Gasunie gebruikt.
Inhoud |
[bewerken] Ontwerp
Het Gasuniegebouw is ontworpen door de architecten Ton Alberts en Max van Huut uit Amsterdam en is een goed voorbeeld van organische architectuur. Bij organische bouw zijn de menselijke maat en het welbevinden van de mens in en rondom het gebouw de voornaamste uitgangspunten. De architecten vinden dat een mens eigenlijk drie lagen beschermingen heeft: huid, kleren en gebouw. Vanuit dit principe is het gebouw ontworpen. Een gebouw moet dus net zo comfortabel zitten als een huid, en de gebruiker moet er de harmonie met zijn directe omgeving voelen.
De organische kenmerken van het bouwwerk komen tot uitdrukking in vormen en kleuren, zowel in het interieur als in het exterieur, en zelfs op de parkeerplaats. Er zijn in het gebouw weinig rechte hoeken te vinden, zoals ook het menselijk lichaam geen rechte hoeken kent. Alle hoeken in het gebouw hebben juist een 'natuurlijk scherpte'.
In de centrale hal worden de 18 verdiepingen verbonden met een trappenhuis. Op elke verdieping draait de trappenkolom een aantal graden waardoor de top van de kolom bijna 50 graden gedraaid is. Elke verdieping heeft ook een eigen tint gekregen waardoor de kolom op een regenboog lijkt. De gangen met golvende wanden monden allemaal uit in de centrale hallen. In deze hallen bevinden zich ook de koffiehoeken. Het is de bedoeling dat collega's niet ongezien geïsoleerd in hun kamertjes zitten of door de gangen bewegen.
[bewerken] Schoonmaakproblemen
Het organische gebouw heeft schoonmaaktechnisch gezien ook nadelen. Omdat weinig onderdelen van het gebouw helemaal recht staan, kan men geen standaard schoonmaaktechnieken toepassen. Zo wordt de trappenkolom afgeschermd met een tientallen meters hoge scheve glazen gevel. Het is voor glazenwassers onmogelijk om met een gondel langs de wand omlaag de gevel schoon te houden. Daarom schakelde men voor deze klus speleologen in. Deze schoonmaaktechniek heeft de arbodienst verboden. Nu wordt het glas niet meer gereinigd.
In verband met het schoonhouden van de muren heeft architect Alberts in tegenstelling tot bij een eerder door hem ontworpen gebouw in Amsterdam besloten om schuine muren glad te maken, zodat regenwater ongehinderd naar beneden kan stromen. Bij het vroegere ontwerp heeft de architect voor de schuine muren namelijk zogenaamde 'muizentrappetjes' gebruikt om een tapslopende vorm van de gevel te realiseren. Deze muizentrappetjes vangen regenwater op en houden het vast waardoor de muren voortdurend vochtig blijven. Dit tast de duurzaamheid van de gevel aan.
[bewerken] Controlekamer
Ondanks dat het Gasuniegebouw een open karakter heeft, kent het gebouw ook een minder toegankelijk gedeelte: de controlekamer van de gasdistributie. De controlekamer zit ergens onder het gebouw. Het is een tegen atoomaanvallen beschermde bunker. Omdat de kamer ondergronds is en geen ramen heeft moest men van de Arbodienst 'videoramen' plaatsen zodat de werknemers het idee krijgen dat zij naar buiten kijken.
[bewerken] Bijnaam
Bijnaam van het gebouw is de Apenrots. Ook wordt het wel "Het kasteel van de heks" genoemd. Het Gasuniegebouw is tegenwoordig een van de symbolen van modern Groningen. In juni 2007 werd het gebouw in een verkiezing in dagblad Trouw met 1773 stemmen verkozen tot het mooiste van Nederland. Het stadhuis in Middelburg moest het met 26 stemmen minder doen.
