Geeloogbladkikker
| Geeloogbladkikker IUCN-status: Bedreigd[1] (2008) |
|||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||
| Agalychnis annae Duellman, 1963 |
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
De geeloogbladkikker (Agalychnis annae) is een kikker uit de familie boomkikkers (Hylidae).
Inhoud |
[bewerken] Algemeen
Deze kikker leeft in warme en zeer vochtige streken zoals bergwouden en tropisch regenwoud. Zoals alle bladkikkers zit ook deze soort graag hoog in een boom, overdag onder een blad verstopt en als er 's nachts gejaagd wordt kruipt hij door takken en struiken op zoek naar allerlei insecten. Omdat de lichaamslengte van de vrouwtjes tot acht centimeter kan bedragen, worden wat grotere prooien gegrepen. De mannetjes blijven iets kleiner, ongeveer 6 cm.
[bewerken] Kleuren
Zoals veel makikikkers heeft ook deze soort een bonte tekening; een heldergroene rug, maar hemelsblauwe poten, tenen en soms zelfs flanken. De buik en zwemvliezen zijn rood tot paars, maar kunnen ook gelig tot wit van kleur zijn. De blauwe kleur komt ook terug in rand om de ogen met aan de binnenzijde een zwarte ring zodat ook de ogen goed afsteken. Er zijn echter ook streken waar de intensiteit van de heldere kleuren een stuk minder is, en ook bij vrouwtjes zijn de kleuren matter. De kleur van de opvallend grote ogen is altijd heldergeel en de pupil is verticaal.
[bewerken] Levenswijze en ontwikkeling
Geeloogbladkikkers houden van temperaturen rond 23 graden Celsius, 's nachts wat koeler rond de 18 graden en een permanent hoge luchtvochtigheid (50-70 procent), maar niet permanent boven de 90% want dan steken huidproblemen de kop op. Alleen enkele maanden per jaar, tijdens het regenseizoen, is de temperatuur en ook luchtvochtigheid hoger, rond de 80%, en worden er eitjes vastgeplakt onder bladeren die boven het water hangen. De embryo's die in de eitjes zitten kunnen bij deze soort tot wel 48 uur eerder uitkomen dan eigenlijk de bedoeling is, bijvoorbeeld als ze worden aangevallen. Ze zijn nog net te onderontwikkeld om te kunnen zwemmen, en zinken naar de bodem maar dat geeft ze een betere kans dan te blijven zitten en te worden opgegeten door bijvoorbeeld wespen of slangen.
[bewerken] Verspreidingsgebied
Lange tijd was de geeloogbladkikket alleen bekend uit Costa Rica. In 2008 werd de soort voor het eerst ook in Panama aangetroffen[2].
Bronnen, noten en/of referenties:
- AMNH Geconsulteerd 5 augustus 2008
- Amphibiaweb
- ↑ (en) Geeloogbladkikker op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ Hertz et al. Noteworthy records of amphibians from Western Panama. Herpetological Review, 2011, 42(2), 245–250
