Geestelijke oefeningen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De eerste uitgave

Geestelijke oefeningen, originele Latijnse titel Exercitia spiritualia, is een religieus werk, geschreven in de periode van 1522 tot 1524 door de heilige Ignatius van Loyola, stichter van de jezuïetenorde. Het werk omvat circa 200 bladzijden en bestaat uit een reeks van gebeden, meditaties en geestelijke oefeningen.[1] De eerste druk verscheen in 1548.

Geschiedenis[bewerken]

Ignatius van Loyola was als officier gewond geraakt bij de verdediging van de citadel van Pamplona (1521), en kwam tot vroomheid door het onderscheid te bemerken tussen de gevoelens na afloop van het lezen van stichtelijke lectuur en van populaire ridderromans, d.w.z. de onderscheiding der geesten, tijdens zijn ziekbed te Loyola en Manresa. De bron van de Geestelijke Oefeningen is de eigen godservaring van Ignatius. Toen hij merkte dat zijn inzichten ook anderen konden helpen, stelde hij ze op schrift.[2] Het boek is sterk getekend door de geest van de tijd, waarin op de Reformatie de Contrareformatie volgde.

Gebruik[bewerken]

De Geestelijke Oefeningen stonden aan de basis van de Sociëteit van Jezus, beter bekend als de Jezuïetenorde. Tegenwoordig dienen ze als leidraad[3] voor retraitehuizen en bezinningscentra als de Oude Abdij van Drongen en de GCL (Gezinsgroepen voor christelijk leven). Ze staan centraal in de spiritualiteit van bijvoorbeeld de gemeenschap van Chemin Neuf[4] in Oosterhout, de Servi Jesu et Mariae en de Blauwe zusters.

Externe links[bewerken]

Voetnoot

  1. Ignatius van Loyola, Geestelijke oefeningen en geestelijk dagboek. Vert. en ingel. P. Penning de Vries, Tielt: Lannoo, 1977.
  2. Ignace de Loyola, Texte autographe des Exercises Spirituels et documents contemporaines (1525-1615) Paris: Desclée de Brouwer, 1985
  3. Adrien Demoustier, Les exercises spirituels de s. Ignace de Loyola. Lecture et pratique d'un texte, Paris: Éditions Facultés Jésuites de Paris
  4. Paulusabdij