Geestgrond

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Geestgrond is een cultuurgrond. Geestgronden bestaan uit duinzand dat vermengd is met klei en/of veen dat van elders is aangevoerd. Het grondmengsel is erg geschikt voor de bloembollenteelt. De bollenstreek langs de Noord- en Zuid-Hollandse kust heeft zich kunnen ontwikkelen dankzij de aanwezigheid van geestgrond.

Hoewel het duinzand eveneens van elders kan zijn aangevoerd gaat het meestal om vlak land dat is achtergebleven na het afgraven van het duin. Geestgronden bevinden zich daardoor meestal langs de kust aan de landzijde van het duingebied van Noord- en Zuid-Holland, Zeeland en Vlaanderen. Geestgronden zijn vaak nog omringd door kleigronden of laagveen.

De term is terug te vinden in plaatsnamen als Dorregeest, Oegstgeest, Uitgeest en Heist, zie geestnederzetting. In het noorden van Nederland en tevens in noord-Duitsland en Denemarken duidt geest daarentegen vaak een zanderige verhoging in een nat landschap aan, zie -geest.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • (nl) Meulen, M. van der, Lang, F. de, Maljers, D., Dubelaar, W., Westerhoff, W., 2002. Grondstoffen en delfstoffen bij naam. Publicatiereeks grondstoffen 2002/21, Dienst Weg- en Waterbouwkunde, Delft & TNO-NITG, 96 pp. ISBN 90-369-5509-2. Grondsoorten en Delfstoffen bij naam