Gegroefde lapsnuitkever

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gegroefde lapsnuitkever
Gegroefde lapsnuitkever
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse: Insecta (Insecten)
Orde: Coleoptera (Kevers)
Superfamilie: Curculionoidea (Snuitkevers)
Familie: Curculionidae
Geslacht: Otiorhynchus
Soort
Otiorhynchus sulcatus
Fabricius, 17757
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De gegroefde lapsnuitkever of taxuskever (Otiorhynchus sulcatus) is een kever uit de familie snuitkevers (Curculionidae).

Beschrijving[bewerken]

Deze snuitkever is zwart van kleur, met vaak enkele lichtere plekjes op de dekschilden. Deze vlekken worden veroorzaakt door een onregelmatige fijne beharing die geelbruin van kleur is. De lengte is ongeveer 9 tot 11 millimeter en deze soort is te herkennen aan de sterk gegroefde, korrelige dekschilden, het zeer bolle achterlijf en de voor alle snuitkevers karakteristieke verlengde kop.

Algemeen[bewerken]

Hoewel de kever veel voorkomt is het geen bekende verschijning in de tuin omdat de kever een nachtactieve soort is. Ook in huis komt de kever wel eens voor waar hij aan de bladranden van de planten zijn karakteristieke halfronde happen achterlaat. De kever zorgt ook voor nageslacht door het leggen van eitjes in de bloempot waaruit na enige tijd de larven komen, die meestal zeer schadelijk voor de plant zijn. Het is een erg sloom dier dat niet snel kan rennen en niet kan vliegen. Deze soort heeft zeer goed ontwikkelde klauwtjes, waarmee de snuitkever zich stevig vast kan houden aan allerlei voorwerpen. De kever laat zich echter snel vallen zodra hij gestoord wordt en is daarna haast niet meer te vinden. Het is een kever die het hele jaar door gevonden kan worden, en in tegenstelling tot de meeste kevers, die maar kort leven, kan deze soort enkele jaren oud worden.

Voortplanting[bewerken]

De zeer schadelijke larven van de kever

Opmerkelijk is de voortplanting; er zijn vrijwel geen mannetjes en de vrouwtjes planten zich dus maagdelijk voort, dit wordt ook wel parthenogenese genoemd. De vrouwtjes leggen de eitjes in de lente en de larve is wit en made-achtig en heeft een duidelijk gesegmenteerd, harig en iets gekromd lichaam. De larve leeft ondergronds van plantenwortels en overwintert in de bodem. In principe veroorzaakt de larve in de tuin nauwelijks schade, maar in bloempotten of plantenkwekerijen waar soorten worden gekweekt die deze kever graag lust is het een zeer schadelijke soort, voorbeelden zijn Coniferen en Rododendrons. De larve eet wortels, de volwassen kever veroorzaakt ontsierende hapjes in bladeren. In 2006 zijn door de bijzondere zomer zeer veel kevers voortgekomen. Bestrijding van de kevers is erg moeilijk daar alleen met een voor alle insecten dodelijk gif kan worden gewerkt, maar biologische bestrijding van de larven is mogelijk met parasitaire aaltjes.

Externe link[bewerken]