Gemini 11

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gemini 11-logo

Gemini 11 was de negende van tien bemande ruimtevluchten in het kader van het Amerikaanse Geminiprogramma.

Op 12 september 1966 bracht een Atlas-raket een kunstmaan met de naam GATV-11 (Gemini Agena Target Vehicle) in een baan om de aarde. Na precies een omloopbaan van de kunstmaan werd de Gemini-capsule door een Titan II-raket gelanceerd. Aan boord waren kapitein Charles Conrad en piloot Richard Gordon. 85 minuten later koppelde Conrad aan de Agena. Voor Charles Conrad was dit zijn tweede ruimtevlucht, hij vloog eerder op Gemini 5. Doel van de vlucht was onder andere het koppelen en ontkoppelen te oefenen, beide astronauten deden dat twee keer. Op het programma stonden ook enkele ruimtewandelingen. Gordon's eerste EVA, zou twee uur moeten duren, waarbij hij een kabel van 30 meter moest vastmaken tussen de Gemini en de Agena,dit was het "passive stabilization experiment". Het lukte Gordon om de kabel vast te maken, maar net als bij eerder Gemini ruimtewandelingen bleek het langdurig werken in de gewichteloze ruimte zeer vermoeiend. De EVA werd na een half uur dan ook afgebroken. Een dag later voerde Gorden nogmaals een EVA uit, maar ditmaal zoals bij Gemini 10 staande in de opening van het luik het maken van foto's en het uitvoeren van metingen.

De Gemini 11 brak het hoogterecord en bracht het op 1364 km.

De vlucht was uiterst succesvol en drie dagen later landde de capsule op slechts 4,6 km van het berekende punt in de oceaan.

Vluchtgegevens[bewerken]

Lancering van de Gemini 11

Zie ook[bewerken]