Gene Tierney

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gene Tierney
Tierney in de trailer van The Ghost and Mrs. Muir (1947)
Tierney in de trailer van The Ghost and Mrs. Muir (1947)
Algemene informatie
Volledige naam Gene Eliza Tierney
Geboren 19 november 1920
Overleden 6 november 1991
Land Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Gene Tierney (Brooklyn (New York City), 19 november 1920[1] - Houston (Texas), 6 november 1991) was een Amerikaans actrice.

Vroeger leven[bewerken]

Gene Eliza Tierney werd in 1920 in Brooklyn geboren als dochter van Howard Sherwood en Belle Lavina Taylor. Ze had een oudere broer, Howard Sherwood "Butch" Tierney, en een jongere zus, Patricia "Pat" Tierney. Haar vader was verzekeringsmakelaar van Ierse afkomst en haar moeder werkte ooit als gymnastieklerares.

Tierney bezocht de St. Margaret School in Waterbury en de Unquowa School in Bridgeport. Haar eerste gedicht, "Night", werd gepubliceerd in de schoolkrant. Gedichten schrijven werd gedurende haar leven een grote hobby. Na school reisde ze twee jaar lang rond door Europa, terwijl ze een culturele studie deed in Lausanne (Zwitserland). Hier leerde ze vloeiend Frans spreken.

Tierney keerde in 1938 terug naar de Verenigde Staten en bezocht hier de Miss Porter's School. Op een uitstapje naar de westkust van de Verenigde Staten bezocht ze de Warner Bros. studio. Hier vertelde Anatole Litvak, die zeer onder de indruk was van haar uiterlijk, dat ze potentie had om actrice te worden. Warner Bros. was bereid haar een contract aan te bieden, maar Tierneys ouders keurden dit af vanwege het lage salaris.

Het was tijdens haar feest op 24 september, waarin ze vierde dat ze debutante werd, dat ze erachter kwam dat het maatschappelijke leven haar niets beviel en probeerde ze toch carrière te maken als actrice. Haar vader besloot dat als ze actrice wilde worden, dat dit moest in het theater. Rond deze tijd deed Tierney auditie voor de American Academy of Dramatic Arts en werd ze aangenomen. Andere opmerkelijke acteurs en actrices die daar gestudeerd hebben, zijn Katharine Hepburn, Spencer Tracy, Grace Kelly en Lauren Bacall.

Broadway[bewerken]

In haar eerste verschijning op Broadway droeg Tierney een emmer water over het podium heen in What a Life! (1938). Ondanks haar kleine rol beschreef het tijdschrift Variety haar als "de mooiste emmerdrager die ik ooit heb gezien". Rond deze tijd was ze ook understudy voor The Primerose Path (1938).

In het volgende jaar was ze als Molly O'Day te zien in Mrs. O'Brien Entertains (1939). Ze werd ook hiervoor geprezen door de critici, waaronder door Brooks Atkinson van de New York Times. Hetzelfde jaar was ze te zien als Peggy Carr in Ring Two (1939). Ook hiervoor kreeg ze positieve kritieken. Een criticus schreef (Richard Watts) "Ik zie geen reden waarom Tierney geen lange en interessante theatercarrière zou kunnen hebben. Tenminste, als Hollywood haar niet steelt."

Tussen haar beginnende theatercarrière door werkte Tierney als fotomodel. De foto's verschenen in Life, Harper's Bazaar en Collier's Weekly.

Haar vader startte een onderneming, "Belle-Tier", om haar carrière als actrice te ondersteunen en promoten (later stal hij al haar geld). Door zijn hulp kreeg Tierney een contract bij Columbia in 1939. Dat contract duurde officieel zes maanden. In deze periode ontmoette ze Howard Hughes, die haar zonder succes probeerde te verleiden. Hoewel ze, door haar afkomst, niet onder de indruk was van zijn vermogen, werd ze wel een goede vriend van de man.

Ook vertelde een cameraman rond deze tijd dat de actrice het beste wat gewicht kon verliezen, omdat een actrice met een smaller gezicht aantrekkelijker zou zijn. Naar aanleiding hiervan vroeg Tierney advies bij de Harper's Bazaar. Het dieet dat ze kreeg voorgeschreven, hield ze 20 jaar lang aan.

De studio wist geen gunstig project voor haar te vinden. In 1940 keerde Tierney terug naar New York om als Patricia Stanley te schitteren in het kritische en commerciële successtuk The Male Animal. Nog voor haar twintigste verjaardag was Tierney al uitgegroeid tot een enorm succes op Broadway.

Beginjaren in de film[bewerken]

Tierney in de trailer van Laura (1944)

Hollywood belde opnieuw om te vragen of Tierney wilde spelen in MGM's National Velvet. Echter, toen de productie werd uitgesteld, tekende ze een contract bij 20th Century Fox. Haar filmdebuut werd die als Elenore Stone in Fritz Langs westernfilm The Return of Frank James, tegenover Henry Fonda. Dit volgde met de kleine rol van Barbra Hall in Hudson's Bay (1941) met Paul Mini. 1941 werd uiteindelijk een druk jaar voor de actrice, omdat ze ook te zien was als Ellie Mae Lester in John Fords Tobacco Road, de titelrol in Belle Starr, Zia in Sundown en Victoria Charteris aka Poppy Smith in The Shanghai Gesture.

Tierneys populariteit steeg toen ze in 1943 in de succesfilm Heaven Can Wait te zien was als Martha Strable Van Cleve. In het volgende jaar was ze te zien in haar bekendste film, Laura (1944). In deze mystery speelde ze de titelrol.

Nadat ze te zien was als Tina Tomasino in A Bell for Adano (1945) kreeg ze de rol van femme fatale Ellen Berent Harland in Leave Her to Heaven (1945). Voor haar vertolking in een van de meest succesvolle films uit de jaren '40 van Fox, kreeg Tierney haar enige Oscarnominatie.

Niet veel later was Tierney als Miranda Wells te zien in Dragonwyck (1946). Nog hetzelfde jaar speelde ze Isabel Bradley tegenover Tyrone Power in The Razor's Edge. Een vertolking in een zwart-witfilm volgde met de rol van Lucy Muir in The Ghost and Mrs. Muir (1947) tegenover Rex Harrison. Het volgende jaar was ze opnieuw naast Power te zien als Sara Farley in de romantische komedie That Wonderful Urge. De film werd na haar verschijning in The Iron Curtain (1948) uitgebracht. Vlak voordat het decennium werd afgesloten, was Tierney tegenover Richard Conte en José Ferrer te zien in de film noir Whirlpool.

Persoonlijke leven[bewerken]

Tierney in een pin-up voor een tijdschrift tijdens de Tweede Wereldoorlog

Tierney had twee echtgenoten, modeontwerper Oleg Cassini (11 juli 1941 - 28 februari 1952) en de Texaanse olieman W. Howard Lee (11 juli 1960 - 17 februari 1981).

Met Cassini had Tierney twee dochters. De eerste, Antoinette Daria Cassini, werd geboren op 15 oktober 1943. Christina "Tina" Cassini volgde op 19 november 1948. Cassini diende als tweede luitenant in het leger tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tijdens haar eerste zwangerschap kreeg ze last van rodehond tijdens haar enige verschijning aan de Hollywood Canteen. Dit veroorzaakte een te vroege bevalling. Daria woog hierdoor te weinig, was doof, deels blind en had last van grijze staar. Daarnaast had ze een ernstige vorm van mentale retardatie. Tierney was hierdoor erg verdrietig. Dit leidde tot een depressie. Ook was het mogelijk dat dit de oorzaak was van het oplopen van bipolaire stoornis.

Tierney scheidde van Cassini nadat ze de echtelijke spanning niet meer aankon. Deze werd veroorzaakt door Daria's stoornis. Ze kwamen terug bij elkaar na de geboorte van hun tweede dochter, Tina. Tijdens de breuk tussen de twee had Tierney twee romances. Een was met Tyrone Power, haar tegenspeler uit The Razor's Edge. Deze eindigde echter al snel. Tijdens het filmen van Dragonwyck ontmoette ze John F. Kennedy. Ook met hem kreeg ze een romance. Deze duurde langer, maar werd beëindigd door Kennedy, die toegaf nooit met haar te kunnen trouwen door zijn politieke verplichtingen. Hierna kwam ze weer terug bij Cassini.

Latere filmcarrière[bewerken]

Tierney op een pin-up foto

Tierney gaf memorabele acteerprestaties in nog twee klassieke films noirs, waaronder naast Richard Widmark in Night and the City als Mary Bristol en in Where the Sidewalk Ends. Beide films werden in 1950 uitgebracht.

In 1951 werd Tierney uitgeleend aan Paramount Pictures om naast John Lund, Thelma Ritter en Miriam Hopkins te verschijnen in de screwball comedy The Mating Season. In hetzelfde jaar was ze te zien als Midge Sheridan in Close to my Heart (onder distributie van (Warner Bros.). Tierney beschouwde deze film als een van haar favorieten.

Nadat ze tegenover Rory Calhoun te zien was in Way of The Gaucho (1952), verliep haar contract bij Fox. Toch zat Tierney niet lang stil. Nog in hetzelfde jaar was ze tegenover Spencer Tracy te zien in MGM's Plymouth Adventure, wat werd gevolgd met een verschijning naast Clark Gable in Never Let Me Go (1953). De film werd opgenomen in Engeland. Ze besloot in Europa te blijven. Rond deze tijd werden haar mentale problemen zo erg, dat ze door Grace Kelly vervangen moest worden tijdens het filmen van Mogambo.

Tijdens haar verblijf in Europa kreeg ze een romance met Prince Aly Khan. Ze hadden zelfs trouwplannen, maar de relatie werd beëindigd door zijn vader, die hun relatie niet goedkeurde. Ze keerde terug naar de Verenigde Staten om tegenover Ginger Rogers, Van Heflin, George Raft en Peggy Ann Garner te spelen in Black Widow (1954).

Tijdens het filmen van The Left Hand of God (1955), merkte haar collega Humphrey Bogart op dat Tierney moeilijk overweg kon met haar persoonlijke problemen. Hij moedigde haar aan professionele hulp te zoeken en wist haar uiteindelijk over te halen een psychiater te nemen. Ze maakte zelfs gebruik van shocktherapie. Uiteindelijk werd ze een overtuigde tegenstander van deze behandeling en beweerde dat de shocktherapie haar geheugen had verpest.

In 1957 zag een buurman haar op het punt staan om van een richel te springen. Nadat de politie op de hoogte werd gebracht, werd ze naar een kliniek gebracht. Tijdens haar verblijf daar werkte ze als verkoopster in een winkel. Nadat een klant haar opmerkte, werd dit een sensatie in de media.

Fox bood haar een rol in Holiday for Lovers (1957) aan, maar vanwege haar stress kon Tierney dit niet aan.

Latere leven[bewerken]

In 1958 ontmoette Tierney oliemagnaat W. Howard Lee. Ze trouwden in 1960 en woonden in Houston. In 1962 kondigde Fox aan dat ze te zien zou zijn in Return to Peyton Place. Echter, vanwege haar derde zwangerschap trok ze zich terug. Ze kreeg later een miskraam.

Hierna kwam ze terug in de filmindustrie met haar vertolking van Dolly Harrison in Advise and Consent (1962). Nadat ze in het volgende jaar tegenover Dean Martin te zien was in Toys in the Attic, kreeg ze opnieuw lovende kritieken. In 1964 was ze ook naast Ann-Margret te zien in The Pleasure Seekers. Hierna ging ze opnieuw met pensioen.

In 1969 kwam Tierney nog kort terug om in de televisiefilm Daughter of the Mind te spelen. Haar laatste rol werd die in de miniserie Scruples (1980). Een jaar later, in 1981, stierf haar man. Tierney stierf zelf in 1991 aan emfyseem. Zij ligt begraven op Glenwood Cemetery in Houston. Voor haar bijdragen in de filmindustrie is Tierney opgenomen in de Hollywood Walk of Fame.

Filmografie[bewerken]

Film[bewerken]

Jaar Film Rol Regisseur Overige cast Opgenomen in
1940 The Return of Frank James Eleanor Stone Fritz Lang Henry Fonda Technicolor
1940 Hudson's Bay Barbra Hall Irving Pichel Paul Muni
Vincent Price
1941 Tobacco Road Ellie Mae Lester John Ford Charles Grapewin
Dana Andrews
1941 Belle Starr Belle Starr Irving Cummings Randolph Scott
Dana Andrews
Technicolor
1941 Sundown Zia Henry Hathaway Bruce Cabot
1941 The Shanghai Gesture Victoria Charteris aka
Poppy Smith
Josef von Sternberg Walter Huston
1942 Son of Fury: The Story of Benjamin Blake Eve John Cromwell Tyrone Power Sepia tone
(sequences)
1942 Rings on Her Fingers Susan Miller aka
Linda Worthington
Rouben Mamoulian Henry Fonda
1942 Thunder Birds Kay Saunders William A. Wellman Preston Foster
John Sutton
Technicolor
1942 China Girl Miss Young Henry Hathaway George Montgomery
1943 Heaven Can Wait Martha Strabel Van Cleve Ernst Lubitsch Don Ameche Technicolor
1944 Laura Laura Hunt Otto Preminger Dana Andrews
Clifton Webb
Vincent Price
1945 A Bell for Adano Tina Tomasino Henry King John Hodiak
1945 Leave Her to Heaven Ellen Brent Harland John M. Stahl Cornel Wilde
Jeanne Crain
Vincent Price
Technicolor
1946 Dragonwyck Miranda Wells Van Ryn Joseph L. Mankiewicz Walter Huston
Vincent Price
1946 The Razor's Edge Isabel Bradley Maturin Edmund Goulding Tyrone Power
Anne Baxter
John Payne
1947 The Ghost and Mrs. Muir Lucy Muir Joseph L. Mankiewicz Rex Harrison
George Sanders
Edna Best
1948 The Iron Curtain Anne Gouzenko William A. Wellman Dana Andrews
1948 That Wonderful Urge Sara Farley Robert B. Sinclair Tyrone Power
1949 Whirlpool Ann Sutton Otto Preminger Richard Conte
José Ferrer
1950 Night and the City Mary Bristol Jules Dassin Richard Widmark
1950 Where the Sidewalk Ends Morgan Taylor (Paine) Otto Preminger Dana Andrews
1951 The Mating Season Maggie Carleton McNulty Mitchell Leisen John Lund
Miriam Hopkins
Thelma Ritter
1951 On the Riviera Lili Duran Walter Lang Danny Kaye Technicolor
1951 The Secret of Convict Lake Marcia Stoddard Michael Gordon Glenn Ford
1951 Close to My Heart Midge Seridan William Keighley Ray Milland
1952 Way of a Gaucho Teresa Jacques Tourneur Rory Calhoun Technicolor
1952 Plymouth Adventure Dorothy Bradford Clarence Brown Spencer Tracy
Van Johnson
Leo Genn
Technicolor
1953 Never Let Me Go Marya Lamarkina Delmer Daves Clark Gable
1953 Personal Affair Kay Barlow Anthony Pelissier Leo Genn
Glynis Johns
1954 Black Widow Iris Denver Nunnally Johnson Ginger Rogers CinemaScope
Deluxe color
1954 The Egyptian Baketamon Michael Curtiz Jean Simmons
Victor Mature
Edmund Purdom
CinemaScope
Deluxe color
1955 The Left Hand of God Anne Scott Edward Dmytryk Humphrey Bogart CinemaScope
Deluxe color
1962 Advise and Consent Dolly Harrison Otto Preminger Henry Fonda
Walter Pidgeon
Franchot Tone
Panavision
1963 Toys in the Attic Albertine Prine George Roy Hill Dean Martin
1963 Las cuatro noches de la luna llena
aka Four Nights of the Full Moon
Sobey Martin Dan Dailey
1964 The Pleasure Seekers Jane Barton Jean Negulesco Ann-Margret CinemaScope
Deluxe color

Broadway[bewerken]

Jaar Titel Genre Rol Toneelstuk door
1938 What A Life! Origineel stuk, Comedy Walk on, Water carrier George Abbott
1938 The Primrose Path Origineel stuk, Drama/Comedy Understudy George Abbott
1939 Mrs O' Brian Entertains Origineel stuk, Comedy Molly O' Day George Abbott
1939 Ring Two Origineel stuk, Comedy Peggy Carr George Abbott
1940 The Male Animal Origineel stuk, Comedy Patricia Stanley Herman Shumlin

Televisie[bewerken]

Jaarr Titel Rol Overige cast
1947 Sir Charles Mendl Show zichzelf Gastheer: Sir Charles Mendl
1953 Toast of the Town zichzelf Gastheer: Ed Sullivan Episode #6.33
1954 The 26th Annual Academy Awards zichzelf Gastheer: Donald O'Conner, Fredric March Presentator:: Costume Design Awards
1957 What's My Line? zichzelf Gastheer: John Charles Daly Episode: August 25, Mystery guest
1960 General Electric Theater Ellen Galloway Gastheer: Ronald Reagan Episode: "Journey to a Wedding"
1969 The F.B.I Faye Simpson Efrem Zimbalist, Jr. Episode: "Conspiracy of Silence"
1969 Daughter of the Mind Lenore Constable Ray Milland (Made for TV movie)
1974 The Merv Griffin Show Zichzelf Gastheer: Merv Griffin
1979 The Merv Griffin Show Zichzelf Gastheer: Merv Griffin
1980 The Tonight Show Starring Johnny Carson Zichzelf Gastheer: Johnny Carson
The Mike Douglas Show Zichzelf Gastheer: Mike Douglas
Dinah! Zichzelf Gastheer: Dinah Shore
Scruples Harriet Toppington Lindsay Wagner (TV Mini-series)
1999 Biography Zichzelf Gastheer: Peter Graves "Gene Tierney: A Shattered Portrait" March 26

Trivia[bewerken]

  • Sommigen zeggen dat Agatha Christie Tierney en haar dochter als inspiratie gebruikte voor The Mirror Crack'd from Side to Side (1962).
  • Tierney ging in onderhandeling om een uniek contract te krijgen, waarin ze elke zes maanden opslag krijgt. Daarnaast mocht ze een half jaar een pauze nemen om te verschijnen op Broadway.
  • Toen de Grauman's Chinese Theatre hervatte nadat de Tweede Oorlog was afgelopen, gebruikte ze hand- en voetafdrukken. Tierney was de eerste acteur/actrice waaraan werd gevraagd deze traditie voort te zetten.
  • Tierneys tweede man, W. Howard Lee, was van 1953 tot en met 1960 getrouwd met Hedy Lamarr.
  • Tierney was bekend om haar prominent aanwezige overbeet, die duidelijk terugkwam in The Shanghai Gesture.
  • Tierney begon met roken om haar stem lager te laten overkomen, omdat ze zichzelf vond klinken als Minnie Mouse. Ze werd de rest van haar leven een sterke roker. Dit was een van de oorzaken van haar emfyseem, wat uiteindelijk haar dood werd.
  • In 2004 schreef Michelle Vogel het boek Gene Tierney: A Biography. Het was de eerste lange boek over Tierney sinds haar autobiografie. Het boek bevatte een voorwoord van Christina, haar dochter.
  • Tierneys voornaam werd regelmatig verward met "Jean". Tierney vond dit echter niet leuk, omdat ze, zoals ze vertelde in haar autobiografie, vernoemd was naar haar oom, die op jonge leeftijd aan zijn einde kwam.
  • Het bekende portret van Tierney in Laura, was in feite een foto waarin licht over werd geschilderd. Het portret was ook terug te zien in On the Riviera.
  • De "John Robert Powers Agency" introduceerde Tierney als model in de jaren '30.
  • Howard Hughes ondersteunde Tierney financieel bij de stoornis van haar dochter.
  • Tierney vindt uit haar eigen filmografie Leave Her to Heaven haar favoriete film.

Citaten[bewerken]

Over Tierney[bewerken]

  • Het valt niet ontkennen dat Tierney de mooiste vrouw in de geschiedenis van de film is. - Darryl F. Zanuck, mede oprichter van 20th Century Fox.
  • Ook al was ze mooi in al haar films, het lukte hen niet haar volledig weer te geven. Gelukkig lukte mij dit wel, ook al was het in mijn latere leven. - Spencer Tracy, bekend acteur.
  • Deze film is in technicolor. Dit betekent dat het publiek nu ook het effect kan zien van haar krachtige groene ogen. Misschien zal het publiek nu begrijpen waarom scenarioschrijvers me tot het uiterste laten gaan wanneer ik in een film met haar te zien ben. - Vincent Price, acteur.

Door Tierney[bewerken]

  • Ik denk dat iedereen Hollywood moet zien vanuit de ogen van een tienermeisje die zojuist haar screen test heeft gehaald.
  • Ik hield er van om te eten. Tijdens mijn verblijf in Hollywood had ik 25 jaar lang honger.
  • Jaloezie is in mijn ogen het ergst van alle eigenschappen. Het maakt een slachtoffer van je aan beide kanten.
  • Ik kijk niet graag urenlang in de spiegel om mijn eigen reflectie te bewonderen.
  • Rijkdom en schoonheid zijn tijdelijk. Als die eigenschappen weg zijn, blijft er niks over behalve het verlangen om nuttig te zijn.
Bronnen, noten en/of referenties