Georg Hamel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Georg Karl Wilhelm Hamel (Düren, 12 september 1877 - Landshut, 4 oktober 1954) was een Duitse wiskundige met belangstelling voor mechanica, de grondslagen van de wiskunde en functietheorie.

Hamel is geboren in Düren in de Rijnprovincie. Hij studeerde aan de Rheinisch-Westfälische Technische Hochschule in Aken, de Humboldtuniversiteit te Berlijn, de Georg-August-Universität Göttingen in Göttingen en de Universiteit van Karlsruhe in Karlsruhe. Zijn studieadviseur voor het doctoraal was David Hilbert. Hij was in 1905 docent aan de Duitse Technische Universiteit in Brno, in 1912 in Aken, en in 1919 aan de Technische Universiteit Berlijn. In 1927 bestudeerde Hamel de cryptografie. Hij werd in 1938 lid van de Pruisische Academie van Wetenschappen en in 1953 van de Beierse Academie van Wetenschappen. Hamel overleed in Landshut, Beieren.

Zie ook[bewerken]