George Christiaan van Oost-Friesland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
George Christiaan
1634-1665
Vorst van Oost-Friesland
Periode 1660-1665
Voorganger Enno Lodewijk
Opvolger Christiaan Everhard
Vader Ulrich II
Moeder Juliana van Hessen-Darmstadt

George Christiaan van Oost-Friesland (Aurich, 6 februari 1634 - aldaar, 6 juni 1665) was een zoon van graaf Ulrich II van Oost-Friesland en van Juliana van Hessen-Darmstadt. Hij volgde zijn broer Enno Lodewijk in 1660 op als vorst van Oost-Friesland.

Georg Christian

George Christiaan groeide samen met zijn broer op aan het hof in Aurich en kreeg na 1649 een opleiding aan de academiën van Breda en Tübingen. In Tübingen ontmoette hij ook zijn latere echtgenote Christina Charlotte van Württemberg, dochter van hertog Everhard III. Hij kon pas met haar huwen nadat hij in 1662 de erfelijke rijksvorstelijke waardigheid had verworven en de gepaste stand voor het huwelijk had.

Kort na zijn aantreden wenste hij zijn heerschappij te tonen, waarbij het tot zware conflicten met de standen kwam. Deze conflicten dreigden uit te groeien tot een burgeroorlog. Pas na Nederlandse tussenkomst kon hieraan een einde gemaakt worden. De Republiek trad op als garantiemacht en in verdragen van 1662 en 1663 werden de betrekkingen tussen de vorst en de standen vastgelegd. De standen kregen hun oude privileges terug tegen betaling van belangrijke geldsommen.

Tijdens de regering van George Christiaan escaleerde ook het conflict met Münster, dat nog steeds herstelbetalingen vroeg op basis van het vergelijk van Berum. Onder voorwendsel de gelden in Harlingerland te moeten innen, liet de bisschop van Münster, Bernhard von Galen in 1663 zijn troepen Oost-Friesland binnenvallen. Onder aanvoering van Elverfeld werden Hampoel en de Dieler Schanze veroverd. Deze konden in 1664 door de Nederlandse troepen heroverd worden. George Christiaan liet dit soort problemen vooral aan zijn ambtenaren over.

In 1665 verhinderde zijn weduwe doortocht van de Munstersen via de Dijlerschans, niet ver van de Eems en Bourtange. De Republiek bleef daar tol heffen, hoewel dit gebied onder Oost-Friese jurisdictie viel. Aangezien Munsters vervoer hierdoor getroffen werd, begon de bisschop met represailles tegen de onderdanen van de gravin.[1]

Vier maanden na de plotse dood van George Christiaan in 1665 gaf Christina Charlotte het leven aan een zoon, Christiaan Everhard. Zij oefende 25 jaar het regentschap uit voor hem.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Bol, G.Ph. (1972) Het opkomen van het onweer, p. 29. In: Friesland in het rampjaar 1672. It jier fan de miste kânsen. Onder redactie van J.J. Kalma, & K. de Vries.