George Davis Snell
| 19 december 1903 – 6 juni 1996 | ||
| Afbeelding gewenst | ||
| Geboorteland | Verenigde Staten | |
| Geboorteplaats | Bradford | |
| Plaats van overlijden | Bar Harbor | |
| Nobelprijs voor de | Fysiologie of Geneeskunde | |
| In | 1980 | |
| Reden | Voor de ontdekking van de Major Histocompatibility Complex-genen. | |
| Samen met | Baruj Benacerraf Jean Dausset |
|
| Voorganger(s) | Allan McLeod Cormack Godfrey Hounsfield |
|
| Opvolger(s) | Roger Sperry David Hubel Torsten Wiesel |
|
George Davis Snell (Bradford, 19 december 1903 – Bar Harbor, 6 juni 1996) was een Amerikaans geneticus en immunoloog. Hij won in 1980 samen met Baruj Benacerraf en Jean Dausset de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor hun ontdekking van de Major Histocompatibility Complex-genen.
Biografie[bewerken]
George Snell werd geboren als de jongste van drie kinderen. Zijn vader was een secretaris bij de lokale YMCA. Snell studeerde aan het Dartmouth College in Hanover, waar hij zich bezig hield met wiskunde en scheikunde. Hij haalde in 1926 zijn Bachelor.
Op aanbeveling van John Gerould, zijn leraar genetica aan Dartmouth, ging Snell voor zijn afstudeerwerk naar de Harvard-universiteit. Hier werkte hij samen met William E. Castle, de eerste Amerikaanse bioloog die onderzoek deed naar Wetten van Mendel bij zoogdieren. In 1930 haalde Snell aan Harvard zijn Ph.D. met een proefschrift over genetische koppeling in muizen.
Snell bracht twee jaar door als een postdoc aan de Universiteit van Texas, samen met Hermann Joseph Muller. Samen onderzochten ze de genetische effecten van röntgenstraling bij muizen. Deze ervaring maakte dat Snell besloot zich meer bezig te gaan houden met onderzoek bij muizen. In 1935 kwam hij te werken bij het Jackson Lab in Bar Harbor. Hier bleef hij gedurende vrijwel zijn hele carrière. Hij ontmoette hier ook Rhoda Carson, met wie hij trouwde. Samen kregen ze drie zonen: Thomas, Roy, en Peter.
In 1988 schreef hij het boek Search for a Rational Ethic, over de natuurlijke ethiek.