George Edwards

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

George Edwards (Londen, 3 april 1694 - Essex, 23 juli 1773) was een Engels natuurwetenschapper en ornitholoog. Hij staat bekend als 'vader van de Britse ornithologie'.

In 1743 publiceerde Edwards het eerste deel van zijn History of Birds. Het vierde deel daarvan verscheen in 1751, waarna het nog gevolgd werd door drie aanvullende werken genaamd Gleanings of Natural History (uitgegeven in 1758, 1760 en 1764). De twee totale titels bevatten gravures en beschrijvingen van meer dan 600 onderwerpen uit de natuurlijke historie die nog niet eerder werden beschreven of afgebakend. Hij voegde zelf een algemene index in het Frans en Engels toe, waaraan Carl Linnaeus later zelf Linnaeusnamen toevoegde. Edwards correspondeerde regelmatig met Linnaeus.

Eerder leven[bewerken]

Edwards reisde in zijn vroege jaren door Europa, waarvan hij de natuurlijke historie bestudeerde en waar hij bekendheid verwierf voor zijn gekleurde tekeningen van dieren, met name van vogels. In 1733 werd hij op aanbeveling van Sir Hans Sloane, benoemd tot bibliothecaris van het Royal College of Physicians in Londen. In 1750 ontving Edwards de Copley Medal.

Edwards ging in 1764 met pensioen en trok zich terug in Plaistow, waar hij later overleed.

Bibliografie[bewerken]

Een (incomplete) biografie:

  • History of Birds (1743-1751, vierdelig)
  • Gleanings of Natural History (1758-1764, driedelig)
  • Essays of Natural History (1770)
  • Elements of Fossilogy (1776)