George Russell

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
George Russell
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Portaal  Portaalicoon   Muziek

George Allan Russell (Cincinnati, 23 juni 1923 - Boston, 27 juli 2009) was een Amerikaans jazzmuzikant en muziektheoreticus.

Russell kreeg zijn opleiding als drummer onder meer aan de Wilberforce University. In 1941 componeerde hij zijn eerste werk, New World, voor Benny Carter en werd lid van zijn band.

Later ging hij naar New York City, waar hij muzikanten als Miles Davis, Gerry Mulligan, Max Roach, Johnny Carisi en Charlie Parker ontmoette. Hij kreeg de opdracht om voor het orkest van Dizzy Gillespie een werk te componeren. Zo ontstond Cubano Be/Cubano Bop, waarin hij Afro-Cubaanse muziek vermengde met jazzmuziek. Het werd in 1947 uitgevoerd in Carnegie Hall en was zijn eerste bekende werk. In 1949 nam Buddy DeFranco zijn werk Bird in Igor's Yard op, waarin hij de invloeden van Charlie Parker en Igor Stravinsky met elkaar verbond.

In 1953 verscheen Russells muziektheoretisch werk Lydian Chromatic Concept of Tonal Organization. In het midden van de jaren 1950 nam hij met zijn sextet, waarvan naast Russell zelf ook Bill Evans en Art Farmer deel uitmaakten, zijn eerste album op als bandleider, The Jazz Workshop. Voor het Brandeis Jazz Festival schreef hij All about Rosie en New York, New York naar een gedicht van Jon Hendricks. Het werd door New Yorkse jazzgrootheden als Bill Evans, Max Roach, John Coltrane, Milt Hinton, Bob Brookmeyer en Art Farmer uitgevoerd. In het begin van de jaren 1960 ontstond zijn album Ezz-Thetic met Eric Dolphy, Don Ellis en Steve Swallow.

In 1964 ging Russell naar Europa. Hij verbleef geruime tijd in Noorwegen en Zweden, waar hij voor de Zweedse Radio samenwerkte met Bosse Broberg en onder meer optrad met de jonge muzikanten Jan Garbarek, Terje Rypdal en Jon Christensen. Hij speelde ook met Don Cherry, Cameron Brown en Al Heath. In 1969 keerde hij op vraag van Gunther Schuller terug naar de Verenigde Staten om een jazzafdeling op te starten aan het New England Conservatory. Daarnaast trad hij met zijn 14-koppig orkest op in Europa en Amerika.

Zijn album The African Game uit 1985 kreeg twee Grammy-nominaties. Op uitnodiging van het Contemporary Music Network of the British Council ondernam hij in 1986 een tournee, waarna The International Living Time Orchestra ontstond, waarmede Russell sindsdien werkte. Het orkest bestond verder uit: de keyboardspelers Brad Hatfield en Steve Lodder, de gitarist Mike Walker , de bassist Bill Urmson, de drummers Billy Ward en Pat Hollenbeck, de trompetspelers Stanton Davis, Tiger Okoshi en Stuart Brooks, de saxofonisten Andy Sheppard en Chris Biscoe, de klarinettist Pete Hurt en de trombonespelers Dave Bargeron en Richard Henry.

Discografie (selectie)[bewerken]