George Sluizer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Dit artikel gaat over de Nederlandse filmregisseur George Sluizer. Voor zijn gelijknamige vader, de radiopresentator, zie George Sluizer (radiopresentator)
George Sluizer
George Sluizer in 2012
George Sluizer in 2012
Algemene informatie
Volledige naam George Sluizer
Geboren 25 juni 1932
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1961 - heden
Beroep Regisseur
Schrijver
Montage
Cutter
Portaal  Portaalicoon   Film

George Sluizer (Parijs, 25 juni 1932) is een Nederlands filmregisseur, producer en schrijver.

Sluizer is een zoon van Noorse en Nederlandse ouders. Zijn vader was de bekende Radio Vrij Nederland-presentator Sluizer. Sluizer studeerde aan de filmschool van Parijs tussen 1954 en 1956 en deed daarna ervaring op als regie-assistent bij Michael Anderson en Bert Haanstra. Hij droeg ook bij aan het script van de film Kleren maken de man. Hij maakte in 1961 een korte film (29 min.) genaamd De lage landen ook wel Land uit mensenhanden (met steun van Haanstra) waarvoor hij een aanmoedigingsprijs won op de Berlinale van 1961. Sluizer maakte in de jaren erna diverse documentaire films en opdrachtfilms totdat hij in 1972 debuteerde met de langspeelfilm João en het mes. In 1988 maakte hij de Europese klassieker Spoorloos naar het boek van Tim Krabbé met in de hoofdrol Johanna ter Steege. Het succes bracht hem naar de Verenigde Staten waar hij een Engelstalige versie van de film mocht maken getiteld The Vanishing. In 1993 begon hij aan de Amerikaanse film Dark Blood. De film begon al met budgetproblemen en Sluizer kwam diverse malen in conflict met actrice Judy Davis. Vervolgens overleed hoofdrolspeler River Phoenix plotseling aan een overdosis drugs. Wat Sluizers doorbraak had moeten worden, wordt nimmer meer afgemaakt. Sluizer vervolgt zijn koers met Crimetime en een aantal Spaanstalige films. In 2010 gingen zijn films Homeland en The Chosen One in roulatie, waarvan hij de laatste wegens gezondheidsproblemen niet heeft kunnen afmaken en waarvoor hij de regie-credit deelt met Rob Schneider. In 2012 maakte hij alsnog Dark Blood af door de ontbrekende scenes te vervangen door een voice-over. In datzelfde jaar verscheen het boek over zijn leven genaamd Wie zijn ogen niet gebruikt is een verloren mens geschreven door Hans Heesen en in 2014 gaat de documentaire Sluizer Speaks geregisseerd door Dennis Alink in premiere waarin zijn roerige leven in de filmindustrie behandeld wordt.

In 1982 werd Sluizer getuige van de kindermoord die Ariel Sharon op twee Palestijnse kinderen gepleegd zou hebben. Tijdens de beruchte slachting in de vluchtelingenkampen te Sabra en Shatila (gedurende de Israëlische aanval op Libanon), schoot Sharon de kleuters van op korte afstand dood met zijn eigen vuurwapen. Ook Sluizer's cameraman was hiervan getuige, maar hij is ondertussen al overleden. Sindsdien heeft George Sluizer herhaaldelijk gepoogd om juridische stappen te ondernemen tegen Sharon/Israël.

Filmografie[bewerken]

Externe link[bewerken]