George Wallace

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
George Wallace
George Corley Wallace
George Corley Wallace
Geboren 25 augustus 1919
Clio (Alabama)
Overleden 13 september 1998
Montgomery (Alabama)
Politieke partij Democratische Partij
Partner Lurleen Wallace (1943-1968) †
Cornelia Wallace (1971-1978)
Lisa Taylor (1981-1987)
Beroep Politicus
Advocaat
Religie Baptisme (Wedergeboorte)
Handtekening Handtekening
45e gouverneur van Alabama
Aangetreden 17 januari 1983
Einde termijn 19 januari 1987
Voorganger Fob James
Opvolger Guy Hunt
Aangetreden 19 januari 1971
Einde termijn 15 januari 1979
Voorganger Albert Brewer
Opvolger Fob James
Aangetreden 14 januari 1963
Einde termijn 16 januari 1967
Voorganger John Patterson
Opvolger Lurleen Wallace
Portaal  Portaalicoon   Politiek

George Corley Wallace (Clio (Alabama), 25 augustus 1919Montgomery (Alabama), 13 september 1998), was een Amerikaans politicus. Hij was van 1962 tot 1968, van 1971 tot 1979 en van 1983 tot 1987 gouverneur van de staat Alabama. In 1964, 1972 en 1976 deed hij mee aan de democratische voorverkiezingen voor de presidentsverkiezingen maar werd verslagen; In 1968 was hij wel presidentskandidaat voor de American Independent Party.

Opleiding en militaire dienst[bewerken]

Tijdens zijn middelbare school was hij een vrij succesvol bokser. Eind jaren '30 begon hij aan zijn studie rechten en in 1942 studeerde hij af. Wallace nam actief deel aan de Tweede Wereldoorlog. Als piloot bij de Amerikaanse luchtmacht vocht hij tegen de Japanners in Zuidoost-Azië. Tijdens zijn militaire dienst in de Tweede Wereldoorlog kreeg hij hersenvliesontsteking en het scheelde maar weinig of hij stierf. Zijn zenuwstelsel was sindsdien ernstig beschadigd.

Tijdens zijn dienst diende Wallace onder generaal Curtis LeMay, die later zijn kandidaat-vicepresident zou zijn.

Vroege carrière[bewerken]

In 1946 werd George Wallace in de wetgevende vergadering van Alabama gekozen voor de Democratische Partij. Hij gold toen als een gematigde liberaal en opposant van het segregationisme (van blanken en zwarten). Tijdens de Nationale Conventie van de Democraten in 1948 stelde hij zich op als verdediger van de rechten van de staten en keerde zich tegen president Harry S. Trumans (ook een Democraat) plannen om het centraal gezag te versterken.

In 1953 werd hij tot rechter gekozen. In 1958 deed Wallace een gooi naar het gouverneurschap van Alabama. Zijn belangrijkste tegenkandidaat John Patterson (Democratische Partij) won echter dankzij de steun van de Ku Klux Klan. Wallace legde de schuld voor zijn verlies bij de anti-segregationistische burgerrechtenorganisatie NAACP, die Wallace steunden. Hij werd daarna een fel voorstander van de segregatie (rassenscheiding).

Gouverneur van Alabama[bewerken]

In 1962 werd Wallace als segregationistisch kandidaat van de Democraten tot gouverneur van Alabama gekozen. Op 11 juni 1963 blokkeerde Wallace de deur van de Universiteit van Alabama om te voorkomen dat twee zwarte studenten de "blanke" universiteit betraden. Hij werd echter overruled door president Kennedy die nationale troepen onder federaal bevel naar de ingang van de universiteit stuurde, waarna de twee zwarte studenten hun eerste colleges konden volgen.

In 1963 vond er een aanslag plaats op een Baptistische Kerk in Birmingham door blanke racisten. 4 Afro-Amerikaanse meisjes kwamen hierbij om het leven. Burgerrechtenleiders beschuldigden Wallace en politiechef Eugene Connor ervan dat zij een klimaat van haat hadden geschapen in Alabama, waardoor dit soort incidenten plaats konden vinden.

In 1964 probeerde Wallace presidentskandidaat te worden voor de Democraten, maar werd het uiteindelijk niet. Wel won hij de voorverkiezing van de Democraten in Wisconsin, Maryland en Indiana.

De grondwet van Alabama voorzag niet in een directe herverkiezing als gouverneur, daarom liet Wallace zijn vrouw, Lurleen, meedoen aan de gouverneursverkiezingen. Lurleen Wallace werd ook tot gouverneur gekozen. Werkelijke machthebber bleef haar man George Wallace, die op de achtergrond aan de touwtjes trok. Lurleen overleed echter in 1968. Plaatsvervangend gouverneur Albert Brewer volgde haar op.

Kandidaat voor de American Independent Party[bewerken]

In 1968 was Wallace opnieuw presidentskandidaat. Hij was de kandidaat van de rechtse American Independent Party (Amerikaanse Onafhankelijkheidspartij). Wallace behaalde opmerkelijke successen in het zuiden van de Verenigde Staten.

Opnieuw gouverneur[bewerken]

In 1971 werd Wallace opnieuw gouverneur van Alabama namens de Democratische Partij en volgde hij Albert Brewer op. In 1972 probeerde hij opnieuw de presidentskandidaat van de Democraten te worden, maar hij werd verslagen.

In mei 1972, tijdens zijn campagne om de Democratisch presidentskandidaat te worden, pleegde Arthur Herman Bremer een mislukte aanslag op Wallace' leven. Hierdoor was Wallace enige maanden uit de roulatie en zat sindsdien in een rolstoel. Aanvankelijk dacht men dat het om een politieke aanslag ging, maar dit bleek niet zo te zijn. Brewer wilde via zijn aanslag persoonlijke aandacht krijgen. De aanslag pakte positief uit voor Wallace en hij won enkele voorverkiezingen. Zijn campagne in 1976 voor de Democratische nominatie voor het presidentschap verliep slecht voor Wallace, omdat hij door ziekte zich uiteindelijk uit de race moest terugtrekken.

Wallace bekering en zijn laatste termijn als gouverneur[bewerken]

Eind jaren '70 werd hij een wedergeboren Christen (born-again Christian). Deze bekering bracht een grote verandering met zich mee: Wallace brak met het segregationisme en bood zijn excuses aan voor zijn vroegere racisme en het verdriet dat hij de Afro-Amerikanen had aangedaan. Hij beloofde zich in te zetten voor een beleid van "verzoening en vergeving."

In 1982 werd Wallace voor de laatste keer gekozen als gouverneur. In 1983 werd hij beëdigd. Tijdens dit laatste gouverneurschap benoemde hij een recordaantal Afro-Amerikanen in het bestuur van de staat Alabama. Bij de gouverneursverkiezingen van 1987 stelde hij zich niet meer kandidaat.

George Wallace overleed in 1998.

Uitspraken van Wallace[bewerken]

  • (tegen Hippies die hem fascistisch vonden): "Ik doodde fascisten toen jullie uitschot nog luiers aanhadden. Jullie schelden mij uit met een vierletterwoord (Nazi), wel, ik heb twee vier letterwoorden voor jullie ZEEP en WERK."
  • (tegen burgerrechtenactivisten die vonden dat Wallace's beleid een slechte indruk zou wekken in Afrika, waar de VS toen invloed wilde verkrijgen): "Deze mensen (Afrikanen) weten niet eens waar hun eigen landen liggen, laat staan Alabama."
  • (Tijdens zijn inauguratierede van 1964): "Segregatie vandaag, Segregatie morgen, altijd Segregatie!"
  • (nadat hij werd verslagen als gouverneurskandidaat in 1958): "Ik zal nooit meer outniggered (tegengewerkt worden door negers) worden."