George Washington (uitvinder)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoontje doorverwijspagina Zie George Washington (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van George Washington.
Een advertentie van George Washington in The New York Times van 23 februari 1914

George Constant Louis Washington[1] (Kortrijk, mei 1871Mendham, 29 maart 1946) was een Amerikaanse uitvinder en ondernemer van Belgische en Britse origine.[2] George Washington is de uitvinder van een productieproces van een vroege versie van de oploskoffie. Zijn bedrijf, de G. Washington Coffee Company, was het eerste bedrijf dat oploskoffie als massaproduct op de markt bracht.

In 1897 kwam George Washington als Belgische emigrant aan in New York.[2] Tijdens een tijdelijk verblijf in Centraal-Amerika in 1906[3] of 1907[4] ontwikkelde hij een productieproces voor instantkoffie. De verkoop van zijn koffie begon in 1909 en het bedrijf om de koffie te produceren werd in 1910 opgericht.[3] Het bedrijf had als basis New York en werd tijdens de Eerste Wereldoorlog een belangrijke leverancier voor het leger. De G. Washington Coffee Company maakte veel reclame in de kranten van New York en op de radio. Het succes van Washingtons bedrijf maakte hem rijk, waardoor hij in een landhuis in Brooklyn kon wonen.[5] Hij kreeg problemen met de belastingdienst[6] en in 1927 verhuisden hij en zijn bedrijf naar New Jersey.[7] Washington was getrouwd[1] en had drie kinderen.

In 1943, vlak voor Washingtons dood, werd zijn bedrijf verkocht aan American Home Products. Hoewel het koffiemerk al niet meer wordt gebruikt sinds 1961, wordt Washingtons naam nog steeds gebruikt door G. Washington's Seasoning & Broth.

Jeugd en familie[bewerken]

George Washington werd in mei 1871[2] geboren in Kortrijk, België.[8] Hij had een Britse vader en een Belgische moeder.[4] Volgens de toenmalige wet had Washington daardoor de Britse nationaliteit, maar in mei 1918 werd Washington tot Amerikaan genaturaliseerd.[5] Minstens zes andere familieleden vestigden zich ook in de Verenigde Staten of Midden-Amerika.[8]

Washington groeide op in Brussel en studeerde chemie aan de Universiteit van Bonn.[4] In december 1895 trouwde Washington met de Belgische Angeline Céline Virginie "Lina" Van Nieuwenhuyse.[1] Lina was geboren in 1876 en had een Belgische vader en een Britse moeder.[9] De Washingtons emigreerden in 1897 naar New York, waar zij zich vestigden en drie kinderen kregen.[9] De drie kinderen heetten Louisa Washington (mei 1897),[9] Irene Washington (mei 1898)[9] en George Washington Jr. (augustus 1899).[10]

Nadat ze aankwamen in New York, richtte Washington een bedrijf op dat kerosinegloeikousjes maakte.[8] George Washington woonde toen in New Brighton, maar het bedrijf stond in Jersey City. Washingtons bedrijf werd opgeheven na de opkomst van de gloeilamp.[4] Washington had ook nog een tijd lang een bedrijf dat fotocamera's maakte.

George Washington werkte in 1906[3] of 1907[4] op een ranch in Guatemala. Terwijl hij daar werkte ontwikkelde hij zijn productieproces van instantkoffie. Na een jaar keerde Washington terug naar New York en richtte G. Washington Coffee Company op.[8]

Persoonlijke leven[bewerken]

Nadat hij in 1910 zijn koffiebedrijf had opgericht, verhuisde hij naar 47 Prospect Park West in Brooklyn.[5] Hij kocht ook nog een tweede huis op 287 South Country Road in Bellport, Suffolk County.[11] Washington verkocht zijn beide huizen in 1926-1927 aan een groep rijke mannen uit Brooklyn die een herenclub wilden oprichten.[12] Hij verhuisde zijn bedrijf naar New Jersey en kocht voor zichzelf het vroegere landgoed van gouverneur Franklin Murphy in Mendham.[7]

Washington was gek op exotische dieren en tuinieren.[11] Hij had uitgebreide menagerieën op zijn landgoed in Bellport en later ook op zijn landgoed in Mendham. Op Long Island zag men hem geregeld met een vogel of een aap op zijn schouder.[11] Op zijn beide menagerieën had Washington vooral veel zeldzame vogels.[13] In Bellport waren er echter ook herten, schapen, geiten en antilopen gezien,[13] terwijl er in Mendham herten, lama's en zebra's zijn waargenomen.[8] Washington was een actief lid van de Lotus Club, een literaire herenclub in New York.[8]

Washington werd naar voren geschoven tijdens de presidentsverkiezingen van 1920 als de voorkeurskandidaat van South Dakota voor de "American Party". De papieren werden echter te laat ingeleverd, waardoor hij niet meer kon deelnemen aan de presidentsverkiezingen.[5]

Aanhalingsteken openen That's the fellow. He has put one over on us. He has a barrel of money —- enough to run a slambang campaign. Why, don't you remember, he just bought that $100,000 mansion from Albert Feltman on Prospect Park West. He's learned a lot about politics by being a neighbor of Senator Calder and George Hamlin Childs. And when you come to think of it, that American Party stuff is good campaign dope this year, what with all the Bolsheviki and the Government after the Reds and the row about the League of Nations, and all that. We've been overlooking something for sure.
— Een anonieme politicus uit Brooklyn in The New York Times van 4 januari 1920.[5]
Aanhalingsteken sluiten

Vertaling:

Aanhalingsteken openen

Dat is hem. Hij heeft ons opzij gezet. Hij heeft een hoop geld —- genoeg om een geweldige campagne te kunnen voeren. Weet je nog, hij heeft net voor $100.000 het herenhuis van Albert Feltman op Prospect Park West gekocht. Hij heeft een hoop geleerd over politiek doordat hij een buurman is van senator Calder en George Hamlin Childs. En als je er goed over nadenkt, dat gedoe met de American Party is goed campagnemateriaal dit jaar, met de bolsjewieken en de regering die achter de communisten aan zit, de rel omtrent de Volkenbond en al die andere dingen. We hebben iets over het hoofd gezien, dat is zeker.

Aanhalingsteken sluiten

Uitvindingen en ondernemingen[bewerken]

Deze advertentie vergelijkt instantkoffie met de "puurheid" van witte geraffineerde suiker. De advertentie stond op 2 januari 1922 in The New York Times.

George Washington bezat meer dan 25 patenten op het gebied van petroleumlampen, fotocamera's en voedselverwerking. Hij was niet de uitvinder van de instantkoffie zelf, maar de uitvinding van Washington zorgde wel voor een commerciële productie ervan. Er wordt beweerd dat hij werd geïnspireerd door gedroogd poeder op de rand van een zilveren koffiepot.[14] Federico Lehnhoff Wyld ontwikkelde ook een productieproces van instantkoffie op ongeveer hetzelfde moment als Washington.[15] Wyld zou de instantkoffie in Europa gaan verkopen. Omdat Wyld de huisarts was van Washington, wordt er beweerd dat de ontdekking niet onafhankelijk was.[3]

Washingtons product werd in 1909 eerst op de markt gebracht als Red E Coffee (Red E is een woordspeling op "ready", het Engelse woord voor klaar). In 1910 werd de G. Washington Coffee Refining Company opgericht.[3] De eerste productie-installatie van Washington stond op 147 41st Street in Brooklyn. Het bedrijf verhuisde later naar New Jersey. De fabriek stond vanaf 1927 op 45 East Hanover Avenue in Morris Plains.[7]

De advertenties van het bedrijf benadrukten vaak het gemak, de moderne toestand en de zuiverheid van het product. Er werd beweerd dat het beter was voor de spijsvertering en dat het meer energie gaf dan de "normale" koffie. Men vond de instantkoffie echter van lage kwaliteit. Het zou een verschrikkelijke smaak gehad hebben en het zou niet veel meer geweest zijn dan een rage.[16]

Washington kreeg problemen met de belastingdienst over de financiële banden tussen hemzelf en zijn bedrijf. In november 1918 sloot hij een overeenkomst met het bedrijf voor het gebruik van zijn handelsgeheimen voor de productie van koffie. Een maand later gaf hij 80% van de aandelen weg aan zijn naaste familieleden. De Washingtons meenden dat er geen belastingen betaald hoefden worden op het inkomen van de familieleden. Uiteindelijk verloren ze de rechtszaak bij het Hof van Beroep. Een verzoek bij het Hooggerechtshof werd afgewezen.[6]

George Washingtons zoon, George Washington Jr., werkte een tijdje als hoofd van de boekhouding in het bedrijf van zijn vader. Net als zijn vader hield ook hij zich bezig met uitvinden. Hij verkreeg het patent op een veelgebruikt proces van fotogravures voor kranten. Het proces werd door Fairchild Camera and Instrument in 1948 op de markt gebracht.[17]

Militaire contracten[bewerken]

Na de Eerste Wereldoorlog werd de koffie geherintroduceerd met de slogan Went to War! Home Again (Was naar de oorlog! Weer thuis!). Deze advertentie stond op 22 juni 1919 in de New York Tribune.

Washingtons toen unieke product was erg functioneel in de Eerste Wereldoorlog. Koffie was erg waardevol in de strijd, omdat het veel cafeïne bevatte.[16] E.F. Holbrook, het toenmalige hoofd van de koffieafdeling in het United States Department of War, zag koffie als een belangrijk hulpmiddel bij het herstellen van de gevolgen van mosterdgas.[3] Tijdens de oorlog sprongen steeds meer bedrijven op de enorme vraag van het leger, dat aan het einde van de oorlog zes keer groter was dan het aanbod in heel de Verenigde Staten.[15] Amerikaanse noodrantsoenen uit de Eerste Wereldoorlog bevatten een pak met 7 gram extra sterke instantkoffie.[18] Iedere soldaat kreeg één rantsoen, waardoor het een grote afzetmarkt werd.

De instantkoffie werd populairder bij de soldaten die het voortaan een "cup of George" noemden. Aangezien de koffie gedronken werd wegens de cafeïne en niet wegens de smaak, werd het soms koud gedronken.[15]

Aanhalingsteken openen I am very happy despite the rats, the rain, the mud, the draughts [sic], the roar of the cannon and the scream of shells. It takes only a minute to light my little oil heater and make some George Washington Coffee... Every night I offer up a special petition to the health and well-being of [Mr. Washington].
— Een brief uit 1918 van een Amerikaanse soldaat aan het front.[15]
Aanhalingsteken sluiten

Vertaling:

Aanhalingsteken openen

Ik ben erg gelukkig, ondanks de ratten, de regen, de modder, de tocht, het gebrul van het kanon en het geschreeuw van de granaten. Het duurt maar één minuut om mijn kleine op olie werkende verhitter aan te zetten en om wat George Washington Coffee te maken... Elke nacht bid ik voor de gezondheid en het welzijn van [Mr. Washington].

Aanhalingsteken sluiten

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het Amerikaanse leger weer een grote afzetmarkt van instantkoffie. Er hadden echter nog meer merken hun intrede gedaan sinds de Eerste Wereldoorlog. Deze werden nu ook gevraagd door het Amerikaanse leger. Vooral Nescafé zou nu de markt overnemen.[16]

Het lot van de man en het bedrijf[bewerken]

G. Washington Coffee Refining Company werd in 1943 verkocht aan American Home Products (sinds 2002 bekend als Wyeth[19]) en George Washington ging met pensioen. Het bedrijf, dat voor het grootste gedeelte in het bezit was van de familie, werd verkocht voor 29.860 aandelen van American Home Products. Op dat moment waren de aandelen 1,7 miljoen dollar waard. American Home Products nam in die periode wel meer bedrijven over: in 8 jaar werden er 34 bedrijven overgenomen.[20] Clarence Mark werd de opvolger van Washington.[21]

In zijn laatste levensjaren verkocht Washington de "Franklin Farms" en verhuisde hij naar de New Vernon Road in Mendham.[4] Washington stierf op 29 maart 1946, drie jaar nadat hij zijn bedrijf had verkocht.[8] Hij was 74 jaar, maar was al een tijd ziek. Drie dagen na zijn dood werd hij begraven.[22]

G. Washington koffie werd in 1961 als merk opgeheven, omdat het opging in Tenco, op dat moment een divisie van The Coca-Cola Company.[16] Een restant van het merk is G. Washington's Seasoning & Broth. Dit merk was door American Home Products in 1938 opgericht en werd niet verkocht in 1961. Uiteindelijk werd het in 2000 door American Home Products verkocht en in 2001 kwam het uiteindelijk in handen van Homestat Farm.[23]

Patenten[bewerken]


Bronnen, noten en/of referenties

Noten

I^ : In de Verenigde Staten heeft hij naar alle waarschijnlijkheid nooit zijn volledige naam gebruikt — het ontbreekt in de gegevens van volkstellingen en immigratie, in zijn patentaanvragen en in nieuwsberichten over hem.
II^ : De New York Times geeft Kortrijk als geboorteplaats van Washington, terwijl The New York Herald Tribune Brussel noemt. Het is aannemelijk dat de voor Amerikanen meer onbekende plaats van de twee, Kortrijk, het minst onwaarschijnlijk is. Belgische gegevens geven in ieder geval aan dat Washington in Kortrijk is getrouwd.[1]
III^ : België wordt bij de volkstelling van 1900 genoemd als de geboorteplaats van de oudste dochter (geboren in mei 1897), ook al kwam het gezin al in oktober 1896 aan in de Verenigde Staten. De volkstelling meldt ook dat het gezin in 1897 naar Amerika was geëmigreerd. De andere twee kinderen staan met geboorteplaats New York vermeld in de volkstelling.
IV^ : Het huis in Bellport heet nu "Washington Lodge". Het adres van de productie-installatie in Morris Plains staat in een advertentie uit 1928 als 45 Hanover Avenue. Volgens een artikel in de New York Times grenst de fabriek aan de spoorlijn van Morristown; het adres kan dus niet anders dan 45 East Hanover Avenue zijn.
V^ : Waarschijnlijk was de nominatie niet serieus bedoeld. Krachtens artikel 4 lid 1 van de Amerikaanse grondwet is het presidentschap van de Verenigde Staten immers voorbehouden aan mensen die in het land geboren zijn, zogeheten natural born citizens.

Referenties

  1. a b c d Klappers op de huwelijken te Kortrijk, Deel IV : 1876-1900. (www32.websamba.com/
    wvlgen/Kortrijk_deel4.htm)
  2. a b c Afbeelding van de pagina uit de volkstelling met daarop de naam van George Washington; Amerikaanse volkstelling van 1900; Staten Island; New York City
  3. a b c d e f Ukers, William H. (1922). All about Coffee. The Tea and Coffee Trade Journal Co.
  4. a b c d e f "G. Washington Is Dead, Made Instant Coffee", The New York Herald Tribune, 29 maart 1946.
  5. a b c d e "Presidency Candidate Found in Brooklyn", The New York Times, 4 januari 1920.
  6. a b "George Washington Sues", The New York Times, 26 mei 1927.
  7. a b c "Coffee Company Builds New Plant", The New York Times, 26 mei 1927.
  8. a b c d e f g "G. Washington, 74; Began Coffee Firm", The New York Times, 30 maart 1946.
  9. a b c d George Washington; 1900 US Census; Staten Island; New York City
  10. George Washington, Jr. werd op 6 augustus 1899 geboren en stierf op 1 december 1966 in Morristown (New Jersey); Overlijdensregister van de Amerikaanse sociale dienst.
  11. a b c Principe, Victor (2002). Bellport Village & Brookhaven Hamlet, NY. Arcadia Publishing. ISBN 0-7385-0968-X.
  12. "Brooklyn Club Buys", The New York Times, 25 februari 1927.
  13. a b "Big Bellport Sale", The New York Times, 23 mei 1926.
  14. History of Instant Coffee. Nestlé UK. Retrieved on 31 maart 2007.
  15. a b c d Pendergrast, Mark (1999). Uncommon Grounds: The history of coffee and how it transformed our world. Basic Books. ISBN 0-465-05467-6.
  16. a b c d Talbot, John M. (1997). "The Struggle for Control of a Commodity Chain: Instant Coffee from Latin America". Latin American Research Review 32 (2), 117–135.
  17. "George Washington Jr. is Dead; Invented an Engraving Device", The New York Times, 27 december 1966.
  18. The Story of a Pantry Shelf: An Outline History of Grocery Specialties (1925). New York: Butterick Publishing Company. (online te vinden)
  19. "American Home Products is now Wyeth", Global Health Council, 11 maart 2002.
  20. "Buy, Buy, Buy", Time, 6 december 1943.
  21. "To Buy Coffee Company", The New York Times, 8 april 1943.
  22. "Deaths", The New York Times, 30 maart 1946.
  23. History — G. Washington's Seasoning & Broth. Homestat Farm, Ltd.

Bronnen

Etalagester
Etalagester Dit artikel is op 28 mei 2007 in deze versie opgenomen in de etalage.