Georges-André Chevallaz

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Georges-André Chevallaz.gif

Georges-André Chevallaz (Lausanne, 7 februari 1915 - Lausanne, 8 september 2002) was een Zwitsers politicus.

Georges-André Chevallaz was de zoon van een bekende Zwitserse onderwijshervormer (Georges Chevallaz).

Hij studeerde letterkunde en geschiedenis in Parijs en Lausanne. Van 1942 tot 1955 was hij docent aan de handelshogeschool in Lausanne. Van 1955 tot 1958 was hij hoofdbibliothecaris van de kantonnale bibliotheek van Vaud. Tegelijkertijd was hij hoogleraar diplomatieke geschiedenis aan de Universiteit van Lausanne.

Chevallaz was lid van de Vrijzinnig Democratische Partij (FDP). In 1949 werd Chevallaz in de gemeenteraad van Lausanne gekozen. Van 1957 tot 1973 was hij stadspresident van Lausanne.

In 1958 werd Chevallaz in de Nationale Raad (federaal parlement) gekozen. Hij bleef in de Nationale Raad tot 1973. Van 1970 tot 1973 was hij fractievoorzitter van de FDP.

Op 5 december 1973 werd Georges-André Chevallaz voor de FDP in de Bondsraad gekozen (hoewel hij niet de officiële kandidaat van de FDP was).

Hij beheerde het Departement van Financiën (1974-1979) en het Departement van Militaire Zaken (1980-1983).

Als minister van Financiën trachtte hij in 1977 een nieuw belastingmodel in te voeren, hetgeen echter door de bevolking werd verworpen.

Chevallaz stond bekend als tegenstander van een eventuele Zwitserse toetreding tot de EEG.

In 1979 was hij vicepresident en in 1980 bondspresident.

1986

Van 1988 tot 1992 was hij voorzitter van de Stichting Historischen Lexikon der Schweiz.

Familie[bewerken]

Zijn zoon Olivier Chevallaz zit namens de FDP in de gemeenteraad van Lausanne. Zijn zoon Martin Chevallaz was in 2004 kandidaat voor de CVP voor de Nationale Raad. Georges-André's broer was burgemeester van Pully.

Publicaties[bewerken]

  • Aspects de l'agriculture vaudoise à la fin de l'Ancien Régime : la terre, le blé, les charges; F. Rouge, Lausanne; (1949) -- proefschrift
  • The challenge of neutrality : diplomacy and the defense of Switzerland; Lexington books, Lanham (Le défi de la neutralité, 2001) ISBN 0-7391-0274-5
  • Histoire générale, de 1789 à nos jours; Payot, Lausanne (1ste ed., 1957)

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Nello Celio
Lid van de Zwitserse Bondsraad
1974-1983
Opvolger:
Jean-Pascal Delamuraz