Georges Glineur

Georges Glineur (Ostricourt, 8 december 1911 - Courcelles, 3 oktober 1997 was een Belgisch politicus voor de Belgische Communistische Partij en een Waals militant.

Biografie

Hij was eerst mijnwerker en vond nadien werk in de glasblazerij van Roux. Hij vervoegde zijn broer Henri bij de communistische partijfederatie van Charleroi, die mede was opgericht door zijn broer. Hij was lid van de vakbond der glasblazers en vervolgens van de centrale der staalarbeiders, waar hij in 1938 werd buitengezet.

In 1936 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid in Courcelles en zou er blijven zetelen tot in 1988 (schepen van openbare werken van 1964 tot 1970). Hij was volksvertegenwoordiger van 1946 tot 1981 met twee onderbrekingen.

Als ouderdomsdeken was Glineur voorzitter van de Kamer tijdens de lange formatie voor de regering-Martens I en was ook de eerste voorzitter van het Waals Parlement in het Novotel van Wépion op 15 oktober 1980. Hij had nauwe banden met pater Jules Mahieu en was lid van de Waalse Concentratie. Hij was ook lid van het Mouvement populaire wallon sinds het begin van de jaren 1960 en nam actief deel aan het Waals Petitionnement wallon van 1963. Glineur was ongelukkig met de twisten tussen de PSB en de MPW. Glineur leunde dicht aan bij socialisten als Ernest Glinne.

In 1993 verklaarde hij dat hij de eerste was die Vive la République! had geroepen bij de eedaflegging van Boudewijn als koninklijke prins op 11 augustus 1950, na de koningskwestie en niet zoals lang gedacht Julien Lahaut. Dit wordt gestaafd in de memoires van Gaston Eyskens.