Georges Grün
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Georges Grün (geboren 25 januari 1962, Schaarbeek) is een voormalig Belgisch voetballer. Hij speelde vooral als verdediger.
Grün begon zijn actieve loopbaan bij Anderlecht waamee hij tussen 1983 en 1990 3 titels won. In 1990 vertrok hij naar AC Parma, waarmee hij in 1993 de Europese Beker voor Bekerwinnaars won en waar hij vier seizoenen zou spelen. Met Parma werd hij achtereenvolgens zesde, zevende, derde en vijfde voordat hij aan het einde van het seizoen 1993-1994 terug naar Anderlecht vertrok. Bovendien won hij in 1992 de Coppa Italia. Na zijn terugkeer won hij nog een titel met Anderlecht in 1995. Later voetbalde Grün nog voor AC Reggiana
Hij speelde tussen 1984 en 1995 77 wedstrijden voor het Belgisch elftal, waarin hij 6 maal scoorde. Een van die doelpunten was de goal zes minuten voor tijd in de WK kwalificatiewedstrijd, op 20 november 1985, tegen Nederland in de Rotterdamse Kuip. Georges Grün was net na de aftrap in de tweede helft ingevallen om de bij de rust ingevallen boomlange debuterende spits John Van Loen, de vrees voor België, uit de wedstrijd te houden. Grün won elke kopbalduel en hield Van Loen uit de match. Op het einde van de wedstrijd ging Grün mee in de aanval, en bij een voorzet van Gerets slaagde hij erin, in een duel met Van Loen nota bene, de bal voorbij de sterk keepende Hans van Breukelen te koppen. De wedstrijd verloren de Belgen met 2-1, maar door de goal van Grün wisten de Rode Duivels zich te plaatsen voor het WK, ten koste van Oranje. De heenwedstrijd was namelijk met 1-0 gewonnen. Tot aan dat doelpunt van Grün zongen de Hollandse supporters 'Wij gaan naar Mexico'. De 2-1 van Grün werd verkozen tot belangrijkste doelpunt ooit van de Rode Duivels. Het commentaar van Rik De Saedeleer geeft het doelpunt hierboven nog een extra surplus.
Grün was er al bij op het Europees Kampioenschap in 1984 en speelde later op drie Wereldkampioenschappen. Hij was, na het afscheid van Jan Ceulemans, ook vijf jaar lang aanvoerder van de nationale ploeg.
