Ger van Elk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ger van Elk
Ger van Elk (1983)
Ger van Elk (1983)
Persoonsgegevens
Volledige naam Gerard Pieter van Elk
Geboren Amsterdam, 9 maart 1941
Overleden Amsterdam, 17 augustus 2014
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Beroep(en) kunstschilder, beeldhouwer
Oriënterende gegevens
Jaren actief ca. 1966 - 2013
Stijl(en) conceptuele kunst
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Gerard Pieter (Ger) van Elk (Amsterdam, 9 maart 1941 – aldaar, 17 augustus 2014)[1] was een Nederlands beeldend kunstenaar die onder meer sculpturen, beschilderde fotowerken, installaties en filmwerken maakte. Zijn werk wordt over het algemeen gerekend onder de conceptuele kunst en arte povera.

Samen met Marinus Boezem, Wim T. Schippers en Jan Dibbets wordt Van Elk gezien als behorend tot de belangrijkste vertegenwoordigers van deze stromingen in Nederland.[2][3] Onder meer het Van Abbemuseum en de Tate Gallery in Londen[4] hebben werk van Van Elk. In zijn werk speelt reflectie op de kunstgeschiedenis een belangrijke rol.

Biografie[bewerken]

Ger van Elk volgde zijn opleiding op het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs (de huidige Rietveldacademie). Hij studeerde ook kunstgeschiedenis aan het Immaculate Heart College in Los Angeles (1961-1963) en Groningen (1965-1966). In Los Angeles raakte hij bevriend met gelijkgezinde kunstenaars als William Wegman en de Nederlander Bas Jan Ader, met wie hij studeerde op een kunstopleidingsinstituut aldaar.

Hij begon zijn carrière als kunstenaar in de jaren zestig, toen hij het A-dynamisch manifest ondertekende, waarmee hij samen met Wim T. Schippers en Bob Wesdorp pleitte voor de vervaardiging van kunstwerken waarin op geen enkele manier de persoonlijke expressie van de kunstenaar van belang is.

In 1967 richtte Van Elk samen met Jan Dibbets en Reinier Lucassen het Internationaal Instituut voor de Herscholing van Kunstenaars op, dat verantwoordelijk was voor een aantal manifesten en projecten in de stijl van de conceptuele kunst.

Van 1969 tot 1972 legde Van Elk zich steeds meer toe op werken met dia- en filmbeelden.

Zijn eerste tentoonstelling van landelijk belang vond plaats in het Van Abbemuseum in 1973.

Van Elk was docent aan Ateliers '63 in Haarlem van 1972 tot 1981 en aan de École des Beaux-Arts in Parijs (1994-1995).

Hij ontving verschillende prijzen voor zijn werk zoals de David Röell Prijs van het Prins Bernhard Cultuurfonds in 1982, J.C. van Lanschotprijs voor de Beeldhouwkunst in 1996 en de Oeuvreprijs van het Fonds voor beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst in 2004.

Het werk van Van Elk bevindt zich in vele collecties zoals het Van Abbemuseum in Eindhoven en in de Rabo Kunstcollectie met vestiging in Utrecht.[5]

In 2013 kreeg hij een hersenbloeding en ging zijn gezondheid achteruit. Vanaf zijn ziekbed omschreef hij zijn werk als volgt: "De wereld van de moderne kunst wordt poeniger en poeniger. (...) Daar heb ik een hekel aan en daar wilde ik op mijn manier op reageren."[6]

Geselecteerde solotentoonstellingen[bewerken]

2009
  • Een keuze vanaf 1966, Galerie de Expeditie, Amsterdam
2011
  • Conclusions, Borzo, Amsterdam
2012
  • Ger van Elk: curated by Gijs van Tuyl, Galerie Bob van Orsouw, Zürich
  • As is, as was / As was, as is, Borzo & Grimm Gallery, Amsterdam
2014
  • Ger van Elk – Flatscreens, 26 april 2014 - 21 september 2014, Kröller-Müller, Otterlo

Geselecteerde werken[bewerken]

Prijzen[bewerken]

  • David Röell Award (1982)
  • Van Lanschotprijs (1996)
  • Oeuvreprijs Fonds BKVB (2004) voor zijn gehele oeuvre.[7].
Bronnen, noten en/of referenties