Germaans recht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Germaans recht is een rechtssysteem dat door Germaanse stammen in Europa gehanteerd werd. Een aantal Latijnse wetboeken van de Germaanse volkeren, geschreven in de vroege Middeleeuwen (ook bekend als leges barbarorum “wetten van de barbaren”) zijn bewaard gebleven. Gedateerd tussen de 3e en 9e eeuw. Deze wetboeken zijn geïnspireerd door het Romeins recht, Canoniek recht en vroegere gebruiken door de stammen.

Germaans recht was geschreven onder invloed van het Romeins recht. Daarvoor werden de wetten vooral onthouden door personen die verantwoordelijk waren voor het spreken van recht. Daarbij moesten zij erg zorgvuldig de precedenten onthouden. Onder de Franken, werden zij de rachimburgs genoemd. “Levende bibliotheken, zij waren recht geïncarneerd, onvoorspelbaar en angstaanjagend.” Toen de rechtspraak mondeling was, was het juridisch handelen ook persoonlijk en subjectief. Macht werd uitgevoerd door gezamenlijk de “troonwaardige” gekozen koning en zijn vrije krijgers. Mondeling recht voldeed zolang de stam niet op één vaste plaats verbleef. Germaans recht had geen regeling voor het welzijn, zoals het res publica van de Romeinen.

Koning Clovis I dicteert de Salische wet.

Aantal voorbeelden van wetboeken:

Al deze wetten kunnen in het algemeen beschreven worden als wetboeken met bestuursprocedures en boetes. Zij lijken allemaal overeenkomsten te tonen met de Salische wet, het meest bekende voorbeeld, maar vaak verschillen zij in de zin van de datum van samenstelling, de hoogte van de boetes, het soort misdaad, de rangen, plichten en titels van officieren, etc.

In Germaans Europa in de vroege Middeleeuwen werd iedereen berecht volgens het recht van zijn eigen volk. Een aantal aparte wetboeken werden speciaal geschreven om zaken te behandelen tussen etnische Romeinen. Deze wetboeken verschillen met de normale wetboeken die zaken behandelden tussen Germaanse volken, of tussen Germaanse volken en Romeinen. De meest opvallende zijn de Lex Romana Visigothorum, de Lex Romana Curiensis en de Lex Romana Burgundionum.