Gerrit Viljoen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Gerrit Van Niekerk Viljoen (Kaapstad, 11 september 1926 - 29 maart 2009) was een Zuid-Afrikaans politicus voor de blanke conservatieve Nasionale Party.

Zijn vader, Hendrik Geldenhuys Viljoen was uitgever van het tijdschrift Huisgenoot. Viljoen ging naar de universiteit van Pretoria, waar hij verkozen werd in de Verteenwoordigende Studenteraad. In 1948 werd hij de oprichter van het Verbond van Afrikaner studenten. Hij studeerde klassieke letterkunde en filosofie aan de University of Cambridge en aan de Universiteit Leiden. Na zijn terugkeer in Zuid-Afrika, ging hij werken aan de universiteit van Pretoria en in 1967 werd hij benoemd tot vice-rector van de Randse Afrikaanse Universiteit.

Viljoen was van 1974 tot 1980 voorzitter van de Afrikaner Broederbond , in opvolging van Andries Treurnicht, en van 1974 tot 1980 bestuurder van Zuidwest-Afrika . Van 1980 tot 1989 was hij minister van Onderwijs in de regering van Pieter Willem Botha en van 1989 tot 1992 minister van Grondwettelijke Ontwikkeling in de regering van Frederik Willem de Klerk. Hij onderzocht toen verschillende modellen voor een nieuw Zuid-Afrika en nam deel aan de eerste onderhandelingen met het ANC in mei 1990, na de vrijlating van onder meer Nelson Mandela. Tijdens de "CODESA"-onderhandelingen verdedigde hij de idee van groepsrechten (tegenover individuele rechten) als middel om de rechten van de blanke Zuid-Afrikanen veilig te stellen.

Externe links[bewerken]