Gerrit van Arkel
Gerrit A. van Arkel (Loenen aan de Vecht, 3 april 1858 - Abcoude, 11 juli 1918) was een Nederlands architect.
Inhoud |
Leven en werk [bewerken]
Van Arkel werd opgeleid als leraar bouwkundig tekenen aan de Industrieschool van de Maatschappij voor den Werkenden Stand. Hij werkte vanaf 1882 kort samen met W. Wilkens, maar begon na diens overlijden in 1884 voor zichzelf. Zijn vroege werk was vaak een mengeling van neogotiek en neorenaissance. Na ongeveer 1894 maakte hij gebruik van een sobere variant van de Jugendstil. Hij verwerkte vanaf die tijd veel erkers en loggia’s en asymmetrisch geplaatste balkons, torentjes en koepeltjes in zijn ontwerpen.
Hij ontwierp een aantal kenmerkende Jugendstilgebouwen in Amsterdam, waaronder:
- Diamantslijperij Asscher in de Tolstraat.
- De Diamantbeurs aan het Weesperplein.
- Gebouw Helios op het Spui.
- Gebouw Astoria, het kantoorgebouw van de Eerste Hollandsche Levensverzekerings Bank aan de Keizersgracht.
- Het kantoorgebouw van The Marine Insurance Company Limited aan het Rokin.
Het ontwerp van Gebouw Helios werd bekroond met een bronzen medaille in de architectuurcompetitie van de wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs. Twaalf van zijn gebouwen in Amsterdam kregen in 2001 de status van rijksmonument. Diamantslijperij Asscher is ook voorgedragen als rijksmonument, en 17 andere gebouwen zijn voorgedragen als gemeentelijk monument.
Gerrit van Arkel werd op maandag 15 juli 1918 begraven op de begraafplaats in Baambrugge.
-
Diamantslijperij Asscher (1906)
-
De Diamantbeurs (1910), gezien vanaf de Nieuwe Achtergracht
Zie ook [bewerken]
Externe links [bewerken]
Literatuur
Noten
|
| Zie de categorie Gerrit van Arkel van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |