Gerrit van Arkel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
G.A. van Arkel (1858-1918)

Gerrit A. van Arkel (Loenen aan de Vecht, 3 april 1858 - Abcoude, 11 juli 1918) was een Nederlands architect.

Leven en werk[bewerken]

Van Arkel werd opgeleid als leraar bouwkundig tekenen aan de Industrieschool van de Maatschappij voor den Werkenden Stand. Hij werkte vanaf 1882 kort samen met W. Wilkens, maar begon na diens overlijden in 1884 voor zichzelf. Zijn vroege werk was vaak een mengeling van neogotiek en neorenaissance. Na ongeveer 1894 maakte hij gebruik van een sobere variant van de Jugendstil. Hij verwerkte vanaf die tijd veel erkers en loggia’s en asymmetrisch geplaatste balkons, torentjes en koepeltjes in zijn ontwerpen.

Hij ontwierp een aantal kenmerkende Jugendstilgebouwen in Amsterdam, waaronder:

Het ontwerp van Gebouw Helios werd bekroond met een bronzen medaille in de architectuurcompetitie van de wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs. Twaalf van zijn gebouwen in Amsterdam kregen in 2001 de status van rijksmonument. Diamantslijperij Asscher is ook voorgedragen als rijksmonument, en 17 andere gebouwen zijn voorgedragen als gemeentelijk monument.

Gerrit van Arkel werd op maandag 15 juli 1918 begraven op de begraafplaats in Baambrugge.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Literatuur

  • S. Priester, Oud-Hollandse stijl met schwung, Ons Amsterdam 59, 201-203 (mei 2007)

Noten

  1. Bureau Monumenten & Archeologie (2010) "Gasthuismolensteeg 20", Gemeente Amsterdam. URL bezocht op 20 april 2012.
  2. Arkel, G.A. van (1900) "Plan tot Verbouwing van Perceel Gasthuismolensteeg No. 20", Beeldbank Gemeente Amsterdam, Afbeeldingsbestand 5221BT911297. URL bezocht op 20 april 2012.