Geschiedenis van Barbados

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van Barbados

De geschiedenis van Barbados, een land in de Caribische Zee, is te verdelen in drie periodes, namelijk de bewoning door indianen, de overheersing door Europa en de periode als onafhankelijk land.

Inheemse bevolking[bewerken]

De oorspronkelijke bewoners van Barbados waren Arowakken. Deze werden echter rond 1200 n.Chr verdreven door de Cariben.[1] De bewoning door deze bevolkingsgroep duurde echter niet lang, want toen de Europeanen voor het eerst voet aan wal zetten op het eiland was het onbewoond.[2]

Europese overheersing[bewerken]

Monument in Holetown (Barbados) ter herinnering aan de Britse kolonisatie van het eiland

In 1536 werd het eiland ontdekt door Pedro a Campos, die op zoek was naar een route naar Brazilië.[2] In 1625 werd het eiland geclaimd door het Verenigd Koninkrijk en in 1627 werd het officieel een Engelse kolonie.[3]

Net zoals in veel andere Britse koloniën werden er op het eiland veel plantages aangelegd waar vooral suikerriet werd verbouwd.[4] Op de plantages werkten veel slaven, zelfs zoveel dat in 1786 79% van de inwoners van Afrikaanse afkomst was.[5] Die kwamen door de slechte werkomstandigheden in 1816 in opstand en in 1834 werd slavernij in het hele Britse Rijk afgeschaft.

Onafhankelijkheid[bewerken]

In 1885 werd Barbados een onafhankelijke kolonie binnen het Britse Rijk, in plaats van één kolonie te vormen met meerdere landen in de Caribische Zee. Op 30 november 1966 werd Barbados onafhankelijk en werd het een onderdeel van het Gemenebest van Naties.[6]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties