Geschiedenis van Liechtenstein

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De geschiedenis van Liechtenstein begint in 1719, het jaar dat Liechtenstein een onafhankelijke staat werd. In dat jaar verhief keizer Karel VI het graafschap Vaduz en de heerlijkheid Schellenberg tot een vorstendom onder het Huis Liechtenstein.

Alleen in het begin van de 19e eeuw is Liechtenstein even door de Fransen overheerst geweest. In 1815 werd Liechtenstein lid van de Duitse Bond. In 1862 kwam er zowel een grondwet als een parlement, de Landtag.

In 1919 kwam er naast een einde aan het douaneverdrag met Oostenrijk, tevens een einde aan de verantwoordelijkheid voor de diplomatieke vertegenwoordiging van Liechtenstein door Oostenrijk. Zwitserland ging vanaf nu de diplomatieke vertegenwoordiging op zich nemen.

In 1920 volgde een postverdrag tussen de twee landen en in 1924 werd een douane-unie opgericht. In 1950 sloot Liechtenstein zich aan bij het Internationaal Hof van Justitie en in 1978 werd het toegelaten tot de Raad van Europa.

In september 1990 werd het lid van de Verenigde Naties en een jaar later werd het een volwaardig lid van de EFTA. Voorts is het ook lid van de EER sedert 1995.