Gestalttheoretische psychotherapie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De gestalttheoretische psychotherapie is een methode van psychotherapie die strikt gebaseerd is op de gestaltpsychologie. Het is ontwikkeld door de Duitse psycholoog en psychotherapeut Hans-Jürgen Walter, samen met collega's in Duitsland en Oostenrijk.

Eén van de belangrijkste kenmerken van de gestalttheoretische psychotherapie is het gewicht van de epistemologische grondslagen van de gestalttherorie, kritisch realisme, en de toepassing op de fundamentele, theoretische en praktische problemen in de psychotherapie. In de gestalttheoretische psychotherapie ligt dit dicht aan tegen de methodologische benadering van het holistische, fenomenologische en experimentele van de gestalttheorie, zijn systeem-theoretische benadering en zijn specifieke psychofysische en psychologische benadering.

Gestalttheoretische psychotherapie is verwant, maar verschillend van de gestalttherapie van Fritz Perls, met betrekking tot de theoretische fundering.

Bronnen, noten en/of referenties