Gewone berenklauw

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gewone berenklauw
HeracleumSphondylium2.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Campanuliden
Orde: Apiales
Familie: Apiaceae (Schermbloemenfamilie)
Geslacht: Heracleum (Berenklauw)
Soort
Heracleum sphondylium
L. (1753)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De gewone berenklauw (Heracleum sphondylium) behoort tot de schermbloemenfamilie (Umbelliferae of Apiaceae). De plant komt van nature voor in Europa

Het is een 90-150 cm hoge (er zijn exemplaren langer dan 2 meter gevonden maar deze komen bijna nooit voor), vaste plant, die veel langs dijken en wegen voorkomt. De plant is ruw behaard en heeft drievoudig gevind tot vinspletige bladeren. De stengel is kantig en gegroefd. De berenklauw bloeit van juni tot oktober met witte bloemen in veelstralige schermen. Het onderstandige vruchtbeginsel is tweehokkig met twee stijlen. De stijlen hebben een kussentje aan de voet. De gevleugelde vrucht is een tweedelige splitvrucht met eenzadige deelvruchtjes.

De gewone berenklauw komt vooral voor op stikstofrijke, vochtige grond zowel in de volle zon als in halfschaduw. De plant groeit op grasland, bosschages, in bossen en in onkruidvegetaties.

Benaming[bewerken]

Berenklauw is een forse plant met gevaarlijk scherpe bladpunten. Op de bladeren staan haartjes die de huid sterk irriteren. Waarschijnlijk is de naam hieruit afgeleid. Het sap uit de haartjes kan bij contact met de ogen permanente blindheid veroorzaken.[1]

Ondersoort[bewerken]

De ondersoort H. sphondylium subsp. sibiricum heeft geelgroene bloemen.

Bloemdiagram[bewerken]

Toepassingen[bewerken]

De plant bevat etherische olie met furocoumarinen, die onder invloed van licht op de huid ontstekingen kan veroorzaken. In Rusland, Estland, Letland en Litouwen worden de stengels in de zon te drogen gelegd. Op de stengel vormen zich dan zoete, witte kristallen.

De jonge plant is nog niet giftig. De 15-20 cm lange, jonge stengels kunnen gegeten worden en smaken naar een combinatie van zoete komkommer, kokosnoot en mandarijntjes. De stengels moeten geplukt worden voordat het blad zich gaat ontvouwen. Oudere stengels kunnen geschild gegeten worden. Bij het schillen moet dan wel handschoenen gedragen worden om huidirritatie te voorkomen.

Afbeeldingen[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]