Carolina-doosschildpad

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Gewone doosschildpad)
Ga naar: navigatie, zoeken
Carolina-doosschildpad
IUCN-status: Gevoelig[1] (1996)
Terrapene carolina major.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Testudines (Schildpadden)
Onderorde: Cryptodira (Halsbergers)
Superfamilie: Testudinoidea
Familie: Emydidae (Moerasschildpadden)
Geslacht: Terrapene
Soort
Terrapene carolina
(Linnaeus, 1758)
Carolina-doosschildpad op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De Carolina-doosschildpad,[2] ook wel gewone doosschildpad of oostelijke doosschildpad (Terrapene carolina) is een schildpad uit de familie moerasschildpadden (Emydidae).[3]

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De Carolina-doosschildpad bereikt een schildlengte tot 20 centimeter.[4] De soort dankt zijn naam (doosschildpad) aan de scharnierende delen van het buikschild (plastron), die het dier dicht kan klappen waardoor het voor een vijand moeilijk wordt om de schildpad te pakken te krijgen. De kleur is geelbruin, donkerbruin tot zwart, met op het schild soms een gele lijnen- of vlekkentekening die zowel een stervormig patroon kunnen vormen of wat simpeler kunnen zijn. De kop is bij de vrouwtjes overwegend bruinachtig en kan bij de mannetjes variëren van bruin met allerlei kleurentekeningen van geel tot oranje. De relatief grote ogen hebben bij de vrouwtjes een bruine kleur en bij de mannetjes een oranje of minder vaak een witte kleur. Een enkele keer is een vrouwtjes met oranje ogen of een mannetje met bruine ogen aan te treffen, zodat het voor de leek vaak niet eenvoudig is het geslacht te kunnen onderscheiden. De buik is geel tot bruin, met allerlei overgangskleuren en tekeningen, afhankelijk van de ondersoort.

Leefwijze[bewerken]

Het voedsel bij de volwassen dieren bestaat voornamelijk uit slakken, wormen, insecten, aas ed. Plantendelen als bloemen, vruchten en bessen, maar ook paddenstoelen worden in mindere mate gegeten. Dit kan echter van individu tot individu verschillen. Jonge dieren eten vrijwel nooit groenten of vruchten. Op hete dagen zoekt hij beschutting of kruipt hij weg in de modder. In de koude maanden houdt hij een winterslaap. Het dier is semi-terristrisch en kan in gevangenschap 100 jaar worden.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De schildpad komt voor in bijna heel Noord-Amerika en Mexico. De habitat bestaat uit verschillende vochtige biotopen, liefst wat open plekken bij het water, zowel in ruige en kale streken als dichtbegroeide bossen.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. (en) Carolina-doosschildpad op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 106 ISBN 90 274 8626 3.
  3. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Terrapene carolina
  4. C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour. Turtles of the World

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Terrapene carolina - Website Geconsulteerd 23 juli 2012
  • (en) Fritz, U. & P. Havaš (2007) - Checklist of Chelonians of the World - Website
  • (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website