Gewone pofadder

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gewone pofadder
IUCN-status: Niet geëvalueerd (2008)
Pofadder in het vivarium van de Duitse stad Darmstadt
Pofadder in het vivarium van de Duitse stad Darmstadt
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Serpentes (Slangen)
Superfamilie: Colubroidea
Familie: Viperidae (Adders)
Onderfamilie: Viperinae (Echte adders)
Geslacht: Bitis (Pofadders)
Soort
Bitis arietans
Merrem, 1820
Afbeeldingen Gewone pofadder op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Gewone pofadder op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De gewone pofadder[1] (Bitis arietans) is een zeer giftige slang uit de familie adders (Viperidae). De soort had lange tijd Bitis lachesis als wetenschappelijke naam maar deze naam is verouderd.[2]

Kenmerken[bewerken]

De huidkleur is geelbruin of grijs, met witte strepen over de rug. Sommige exemplaren bevatten gele vlekken. Ze heeft een plomp lichaam, een brede afgeplatte kop en een afgeronde snuit. De lichaamslengte bedraagt 100 tot 190 cm.

Leefwijze[bewerken]

Deze terrestrische slangen jagen meestal in de avond en 's nachts. Grotere exemplaren kruipen traag in een rechte lijn. Meestal jagen ze vanuit een hinderlaag op kleine zoogdieren, maar ook vogels en reptielen staan op het menu. Hierbij injecteren ze grote hoeveelheden gif. Ze reageren ook agressief bij verstoring. Ter verdediging wordt onder een luid sissen, het lichaam opgeblazen (vandaar zijn naam). Is zijn belager niet onder de indruk van dit vertoon, dan volgt een snelle uitval en een beet waarbij een levensgevaarlijke dosis gif vrijkomt, dat de aanvaller niet zal overleven.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De gewone pofadder komt voor in grote delen van de graslanden en savannes van Marokko en West-Arabië door heel Afrika, behalve de Sahara.

Voortplanting[bewerken]

Een worp bestaat uit 20 tot 40, bij uitzondering zelfs 154 jongen.

Giftigheid[bewerken]

Het vergif van de slang is zeer sterk, en verschillende factoren verergeren de invloed van de slang op de mens, zoals zijn hemotoxische vergif, het grote verspreidingsgebied en een algemeen voorkomen, en ten slotte de grootte en bereidheid tot bijten. Hierdoor wordt de slang in Afrika beschouwd als een van de gevaarlijkste slangen.

Ondersoorten[bewerken]

De gewone pofadder wordt verdeeld in twee ondersoorten, die verschillen in verspreidingsgebied.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 546, 547 ISBN 90 274 8626 3.
  2. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Bitis arietans

Bronnen

  • (nl) Bernhard Grzimek - Het leven der dieren deel VI: Reptielen - Pagina 546, 547 - Kindler Verlag AG - 1971 - ISBN 90 274 8626 3
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Bitis arietans - Website Geconsulteerd 1 november 2012