Giclee

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een giclee is een in de Verenigde Staten ontwikkelde druktechniek met behulp van een inkjetprinter.

De techniek wordt vooral gebruikt om reproducties van kunstwerken te maken. De term giclee is afgeleid van het Franse werkwoord "gicler", dat stralen of vernevelen betekent. In deze techniek wordt gebruikgemaakt van ononderbroken inktstralen die verschillende kleurlagen op het papier aanbrengen. Kunstenaar Jack Duganne gaf in 1991 de naam giclée aan dit nieuwe drukprocedé.

De hoogste kwaliteit kan worden verkregen door:

  • hoogwaardig papier
  • een hoge kwaliteit inkt, op basis van echte pigmenten
  • een piëzo-printkoptechnologie, waardoor de inkthoeveelheid en frequentie zeer nauwkeurig kunnen worden gedoseerd

Met deze gepigmenteerde inkten kan een kleurechtheid worden verkregen van 100 jaar of meer volgens de laatste onderzoeken.

Voor het vervaardigen van een giclee moet het werk allereerst gedigitaliseerd worden. Ook is het mogelijk deze techniek te gebruiken voor werk dat op een beeldscherm wordt ontworpen en waarvan enkel een digitaal origineel bestaat, de zogenaamde digitale kunst.

Monogiclee[bewerken]

Indien een digitaal werk niet in oplage maar slechts eenmaal wordt afgedrukt spreken we van een monogiclee.