Giglioli's walvis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een tekening van Giglioli's walvis gemaakt door Enrico Hillyer Giglioli, I cetacei osservati durante il viaggio intorno al globo della R. pirocorvetta Magenta, 1865-1868. Napoli, Stamperia della Regia Universita 1874: 59-72, tav. III

Giglioli's walvis (Amphiptera pacifica) is een vermeende walvissoort met twee rugvinnen. De waarneming waarop de beschrijving ervan gebaseerd is, werd op 4 september 1867 gedaan door de Italiaanse zoöloog Enrico Hillyer Giglioli.[1] Hij bevond zich op dat moment op het Italiaanse stoomschip de Magenta, 1000 mijl verwijderd van de kust van Chili, op 28° 34' zuiderbreedte en 88° 10' westerlengte. Hij kon de walvis slechts oppervlakkig, met het blote oog waarnemen.[2]

In oktober 1898 werd een vergelijkbare waarneming gedaan, deze keer nabij Stonehaven (Schotland), door de schipper van de vissersboot Lily, die een walvis van ongeveer 20 meter lengte beschreef, met twee rugvinnen die ongeveer zes meter uit elkaar stonden. Deze vinnen zouden even groot zijn als de zeilen van een kleine zeilboot. In 1983 werd er door de Franse zoöloog Jacques Maigret melding gemaakt van een vergelijkbaar dier in het gebied tussen Corsica en het Franse vasteland.[3]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Giglioli, E.H. (1870). Note intorno alla distribuzione della fauna vertebrata nell'oceano prese durante un viaggio intorno al globo 1865–68, Bollettino della Società geografica italiana, 1870: 75–76.
  2. (en) Della Croce, Norberto, Italian Contributions to the Knowledge of the Southeast Pacific Ocean; in: K.R. Benson & P.F. Rehbock (eds.) Oceanographic History: The Pacific and Beyond, University of Washington Press, Seattle en Londen, 2002, 204-209
  3. Michel Raynal & Jean-Pierre Sylvestre (1991). Cetaceans with two dorsal fins. Aquatic Mammals 17 (1): 31-36 .