Gioacchino Rossini

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gioacchino Rossini
Gioacchino Rossini
Gioacchino Rossini
Algemene informatie
Volledige naam Gioacchino Antonio Rossini
Geboren 29 februari 1792
Overleden 13 november 1868
Land Vlag van Italië Italië
Werk
Genre(s) opera
Beroep(en) componist
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Gioacchino Antonio Rossini (Pesaro, 29 februari 1792 - Passy (tegenwoordig een stadsdeel van Parijs), 13 november 1868) was een Italiaanse componist. In een periode van twintig jaar (1810-1829) componeerde hij maar liefst 40 opera's.

Biografie[bewerken]

Zoals bij veel beroemde componisten kreeg hij zijn eerste muziekonderricht van zijn vader, Giuseppe Rossini, die hoornist en trompettist was. Vervolgens ging hij in 1806 naar Bologna, waar hij studeerde aan het Liceo Musicale bij Padre Stanislao Mattei. In 1810 kreeg hij zijn eerste compositieopdracht voor een opera. In 1813 boekte hij grote successen met zijn opera's Tancredi en L'Italiana in Algeri. Twee jaar later, in 1815, toen hij verbonden was aan het Teatro San Carlo in Napels, componeerde hij naast opera seria's ook komische werken (opera buffa's), zoals Il barbiere di Siviglia (gebaseerd op het toneelstuk Le Barbier de Séville (1775) van Pierre Beaumarchais), La Cenerentola en La gazza ladra. In 1822 huwde hij met de sopraan Isabella Colbran en na de laatste opera voor zijn Italiaanse publiek geschreven te hebben, Semiramide, vertrok hij naar Londen.

In 1824 vestigde hij zich in Parijs en leidde aldaar het Théâtre Italien. Zijn laatste grote theaterstuk, Guillaume Tell, schreef hij in 1829. Vervolgens componeerde hij alleen nog geestelijke werken, zoals het Stabat Mater en de Petite Messe Solennelle. In 1837 scheidde hij van Isabella Colbran. Hij kreeg een nieuwe relatie met Olympe Pélisier, met wie hij in 1846 in het huwelijk trad. Vanaf 1850 kreeg hij problemen met zijn gezondheid. Rossini werd begraven op de beroemde Parijse begraafplaats Cimetière du Père-Lachaise. Op verzoek van de Italiaanse regering werden de overblijfselen in 1887 echter verplaatst naar de Basilica di Santa Croce in Florence. Op Père-Lachaise staat een lege crypte.

Tot zijn bekendste werken (voornamelijk opera's) behoren La Cenerentola, Il barbiere di Siviglia, La gazza ladra (De stelende (of diefachtige) ekster), La scala di seta (De zijden ladder), L’Italiana in Algeri en Guillaume Tell.

Enkele kenmerken van zijn muziekstijl zijn:

  • virtuoze zangpartijen,
  • zonnige en prettig in het gehoor liggende melodieën,
  • het fameuze Rossini-crescendo (een steeds sterker wordende herhaling van hetzelfde motief), en
  • een overwegend homofone stijl.

Rossini was een liefhebber van eten. Naar hem werd de Tournedos Rossini van Auguste Escoffier vernoemd.

Lectuur[bewerken]

Werken van Rossini[bewerken]

Rossini door Francesco Hayez, 1870

Opera's[bewerken]

Cantates[bewerken]

Instrumentale muziek[bewerken]

  • Sei sonate a quattro (1804)
  • Sinfonia "al conventello" (1806)
  • Cinque duets pour cor (1806)
  • Sinfonia (1808, gebruikt in l'inganno felice)
  • Sinfonia (1809, gebruikt in La cambiale di matrimonio en Adelaide di Borgogna)
  • Sinfonia "obbligata a contrabasso" (1807-10)
  • Variazzioni di clarinetto (1809)
  • Andante e tema con variazioni (1812)
  • Andante e tema con variazioni per arpa e violino (1820)
  • Passo doppio 1822 (variaties op de aria Di tanti palpiti uit Tancredi)
  • Valse (1823)
  • Serenata (1823)
  • Duetto (1824)
  • Rendez-vous de chasse (1828)
  • Fantaisie (1829)
  • La Danza (Tarantella Napoletana) (1830 - 1835)
  • Trois marches militaires (1837)
  • Scherzo (1843)
  • Tema originale die Rossini variato per violino da Giovacchino Giovacchini (1845)
  • Marcia (1852)
  • Thème de Rossini suivi de deux variations et coda par Moscheles père (1860)
  • La corona d'Italia (1868)

Werken voor harmonieorkest[bewerken]

Geestelijke muziek[bewerken]

Vocale muziek[bewerken]

  • Se il vuol la molinara (1801)
  • Dolce aurette che spirate (1810)
  • La mia pace io già perdei (1812)
  • Qual voce, quai note (1813)
  • Alla voce della gloria (1813)
  • Amore mi assisti (1814)
  • Il trovatore (1818)
  • Il carnevale di venezia (Rome, 1821)
  • Belta crudele (1821)
  • La pastorelle (1821)
  • Canzonetta spagnuola (1821)
  • Infelice ch'io son (1821)
  • Addio ai viennesi (1822)
  • Dall'oriente l'astro del giorno (1824)
  • Ridiamo, cantiamo, che tutto sen va (1824)
  • In giorno si bello (London, 1824)
  • Tre quartetti da camera (1827)
  • Les adieux à rome (1827)
  • Orage et beau temps (1829/30)
  • La passeggiata (Madrid, 1831)
  • La dichiarazione (1834)
  • Les soirées musicales (1830-1835)
  • Deux nocturnes: 1. adieu a l'italie, 2. le départ (1836)
  • Nizza (1836)
  • L'âme délaissée (1844)
  • Francesca da Rimini (1848)
  • Mi lagnero tacendo (1858)

Péchés de vieillesse[bewerken]

  • Deel I Album italiano
  • Deel II Album français
  • Deel III Morceaux réservés
  • Deel IV Quatre hors d’œuvres et quatre mendiants
  • Deel V Album pour les enfants adolescents
  • Deel VI Album pour les enfants dégourdis
  • Deel VII Album de chaumière
  • Deel VIII Album de château
  • Deel IX Album pour piano, violon, violoncello, harmonium et cor
  • Deel X Miscellanée pour piano
  • Deel XI Miscellanée de musique vocale
  • Deel XII Quelques riens pour album
  • Deel XIII Musique anodine

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Deze mars werd door de Amerikaan Douglas Townsend in de bibliotheek van het conservatorium van Milaan in 1965 herontdekt. (zie ook: Giuseppe Donizetti Pasha)
  2. Deze Pas Redouble's werden door de Zweedse dirigent en arrangeur Birger Jarl in de "Bernadotte" bibliotheek in het Koninklijk Kasteel te Stockholm herontdekt. De prachtige Pas Redouble's werden door Rossini gecomponeerd voor de Zweedse kroonprins, juist voor zijn terugkeer naar Italië.