Ronde van Italië
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
De Ronde van Italië (Italiaans Giro d'Italia, vaak afgekort tot Giro) is een wielerwedstrijd, die na de Ronde van Frankrijk samen met de Ronde van Spanje als de belangrijkste rittenkoers van de wereld wordt gezien. Net als de andere twee Grote Rondes duurt de Ronde van Italië drieëntwintig dagen die in de meeste gevallen bestaat uit 21 etappes, inclusief een eventuele proloog[1] en twee rustdagen. De laatste etappe van een editie eindigt traditiegetrouw in Milaan. In 2010 start de Giro in Nederland. [2]
[bewerk] Geschiedenis
Op 7 augustus 1908 werd in de Gazzetta dello Sport de eerste Ronde van Italië aangekondigd. In navolging van een autorace door heel Italië die werd georganiseerd door concurrent Corriere della Sera presenteerde de krant in zeven grote kolommen de Italiaanse tegenhanger van de Tour de France. De eerste etappe van de Giro startte op 13 mei 1909 van het Loretoplein in Milaan en leidde naar Bologna, waar Dario Beni won. In deze eerste editie werd 2448 kilometer overbrugd, verspreid over acht etappes. De Italiaan Luigi Ganna werd met 25 punten de winnaar van het evenement. Sindsdien wordt de Giro door de (op roze papier gedrukte) krant georganiseerd. Om die reden draagt de leider in het algemeen klassement een roze koerstrui.
De winnaar van de Giro is meestal een Italiaan. Tot de editie in 1950 won er zelfs nog geen enkele buitenlander de Giro. De Zwitser Hugo Koblet was in 1950 de eerste die er in slaagde om als niet-Italiaan te winnen. Maar ook in de jaren daarna waren het weer Italianen die wonnen. Pas vanaf 1968 staan er steeds vaker buitenlanders bovenaan het eindklassement. Tegenwoordig domineren de Italianen nog steeds. De laatste jaren won de Giro opnieuw aan belangstelling van Italianen en de renners van Italiaanse ploegen, een goede prestatie in de Ronde van Italië is voor de Italianen immers meer waard dan een etappe of een goede klassering in de Ronde van Frankrijk. Met de komst van de UCI ProTour in 2005 hoopte men daar echter verandering in te brengen. Maar sinds 2008 behoort de Giro niet meer tot de ProTour door een ruzie met de UCI.
Luigi Ganna was de beste in de eerste editie; hij won drie etappes en het eindklassement. In 1912 werd de ronde verreden als ploegen [3], maar een jaar later keerde de organisatie weer terug naar het originele concept.
In de eerste jaren was het parcours van de Ronde van Italië vaak een stuk minder zwaar dan dat van haar Franse tegenhanger, de Tour. Pas in de jaren '30 en '40 wordt het parcours van de Giro selectiever, als er bergetappes door de Alpen en de Dolomieten worden opgenomen in het routeschema. In 1931 wordt ook de eerste roze trui, in het Italiaans maglia rosa geheten, uitgereikt. Learco Guerra is dan de eerste rozetruidrager. Twee jaar later wordt het bergklassement ingevoerd en vanaf 1966 is er ook een puntenklassement.
Het record van het aantal etappezeges staat op naam van de Italiaanse massasprinter Mario Cipollini. In totaal won hij 42 ritten; de laatste overwinning dateerde uit 2003. "Il Re Leone" brak het meer dan 70-jarige record van Alfredo Binda, die 41 ritten won. [4]
De koers wordt elk jaar op de voet gevolgd door tal van zenders overal ter wereld, onder meer de NOS en Sporza.
 Zie ook lijst van winnaars van de Ronde van Italië |
[bewerk] Klassementen
Naast de roze trui voor de leider in het algemeen klassement, de paarse trui voor de leider in het puntenklassement en de groene trui voor de leider in het bergklassement zijn er in de Ronde van Italië nog veel andere klassementen. Zo was er het Intergiro-klassement, waar punten kunnen worden verdiend bij tussensprints. Verder is er nog een combinatieklassement en zijn er klassementen voor de ploegen. Naast deze standaard klassementen zijn er ook nog klassementen die ieder jaar verschillen. Zo was er in 2007 het "Traguardo Volante Garibaldi"-klassement, een klassement vergelijkbaar met het Intergiro-klassement.
Vreemd genoeg is er pas sinds de editie van 2007 weer een jongerenklassement in de Giro, een klassement dat in vele andere rondes al veel langer bestaat. Tussen 1976 en 1994 was er ook al een jongerenklassement, maar dat werd vanaf 1995 niet meer bijgehouden. De leider in het jongerenklassement draagt een witte trui.
[bewerk] Overzicht belangrijkste truien
Momenteel zijn er vier truien voor de vier klassementen in de Ronde van Italië. De bekendste en belangrijkste is het Maglia rosa, de roze trui, voor de leider in het algemeen klassement. Het Maglia ciclamino, de paarse trui, is voor de leider in het puntenklassement en het Maglia verde, de groene trui, is voor de beste klimmer. Verder is er voor de jongeren, jonger dan 25 jaar, het Maglia bianca, de witte trui.
Drie renners wonnen de Ronde van Italië 5 keer, en zijn daarmee gedeeld recordhouder. Alfredo Binda was de eerste die het lukte. Hij won de Giro in 1925, 1927, 1928, 1929 en 1933. Fausto Coppi won in 1940, 1947, 1949, 1952 en 1953 en Eddy Merckx was eindwinnaar in 1968, 1970, 1972, 1973 en 1974.
Het puntenklassement werd door Francesco Moser en Giuseppe Saronni vier keer gewonnen. Mario Cipollini, Roger De Vlaeminck en Johan Van der Velde wonnen de trui elk drie keer en bezetten daarmee de tweede plaats.
Gino Bartali won het bergklassement maar liefst zeven keer en is daarmee ruim de leider in dat klassement. Nummer twee José Manuel Fuente won het klassement "slechts" vier keer. De derde plek wordt gedeeld door Claudio Chiappucci, Claudio Bortolotto, Franco Bitossi en Fausto Coppi, die ieder drie keer wonnen.
 Maglia rosa |
 Maglia ciclamino |
 Maglia verde |
 Maglia bianca |
|---|---|---|---|
| Algemeen klassement | Puntenklassement | Bergklassement | Jongerenklassement |
[bewerk] Bekende beklimmingen
| Zie ook het artikel Cima Coppi |
De Giro staat bekend om haar steile en zware beklimmingen, die ieder jaar weer spektakel opleveren.
Aan de renner die als eerste het dak van de ronde bereikt [5], wordt een speciale bonus uitgereikt: de Cima Coppi. Dit is ook de naam die het hoogste punt van de ronde ieder jaar krijgt. De Cima Coppi is in 1965 ingevoerd als eerbetoon aan de renner Fausto Coppi, die vijf jaar voordien was overleden. De Pordoipas (2239 m) was tot nog toe meest het dak van de ronde. Andere beklimmingen die vaak de Cima Coppi zijn geweest zijn onder andere de Stelviopas (2758 m), die ook de eerste Cima Coppi was, en de Gaviapas (2621 m). De Stelviopas is met haar 2758 de op één na hoogste Alpenpas, enkel de Col d'Iséran is nog enkele meters hoger. Het is dan ook zo dat als de Stelvio in het parcours van de Giro wordt opgenomen, de pas zo goed als altijd ook de Cima Coppi is.
Ook de Mortirolo, de Monte Zoncolan en de Tre Cime di Lavaredo zijn zeer bekende en beruchte beklimmingen in de Ronde van Italië.
[bewerk] Doping in de Giro.
In januari 2008 werd gemeld dat Astana geen startrecht kreeg in de Giro. De organisatoren van de Giro gaven toe dat de dopingzaken van vorig jaar bij Astana (Vinokourov, Matthias Kessler, Kashechkin) er toch ook wel iets mee te maken hadden. [6]4 Maar op 2 mei werd de ploeg onverwacht toch uitgenodigd.
[bewerk] Belgen en Nederlanders in de Giro
Er zegevierde al zeven keer een Belg in de Giro, dit is vooral te danken aan Eddy Merckx die de wedstrijd vijf keer won. De twee overige Belgen zijn Michel Pollentier en Johan De Muynck. In de Giro won er nog nooit een Nederlander al was Erik Breukink er in 1988 heel dichtbij met zijn tweede plaats. De laatste Belgische etappezege kwam van Rik Verbrugghe in de zevende etappe in de editie van 2006. De laatste Nederlandse ritzege kwam van Jeroen Blijlevens in 1999 die meteen twee etappes won, namelijk de derde en de zevende etappe.
| Zie ook Lijst van Belgische etappewinnaars Ronde van Italië |
| Zie ook Lijst van Nederlandse etappewinnaars Ronde van Italië |
[bewerk] Externe link
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Giro d'Italia op Wikimedia Commons.
|
| Ronde van Italië (Giro d'Italia) |
| Puntenklassement | Bergklassement | Baby Giro | Giro Donne | Cima Coppi
|
|
1909 | 1910 | 1911 | 1912 | 1913 | 1914 | 1919 | 1920 | 1921 | 1922 | 1923 | 1924 | 1925 | 1926 | 1927 | 1928 | 1929 | 1930 | 1931 | 1932 | 1933 | 1934 | 1935 | 1936 | 1937 | 1938 | 1939 | 1940 | 1946 | 1947 | 1948 | 1949 | 1950 | 1951 | 1952 | 1953 | 1954 | 1955 | 1956 | 1957 | 1958 | 1959 | 1960 | 1961 | 1962 | 1963 | 1964 | 1965 | 1966 | 1967 | 1968 | 1969 | 1970 | 1971 | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979 | 1980 | 1981 | 1982 | 1983 | 1984 | 1985 | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 |
| UCI ProTour |
|---|
|
(de grote rondes en klassiekers staan vet gedrukt) Etappewedstrijden Tour Down Under • Ronde van het Baskenland • Ronde van Romandië • Ronde van Catalonië • Dauphiné Libéré • Ronde van Zwitserland • Ronde van Duitsland • ENECO Tour • Ronde van Polen Eendaagse wedstrijden Ronde van Vlaanderen • Gent-Wevelgem • Amstel Gold Race • UCI ProTour Ploegentijdrit • Vattenfall Cyclassics • Clásica San Sebastián • GP Ouest France-Plouay • Voormalige wedstrijden Parijs-Nice • Tirreno-Adriatico • Milaan-San Remo • Parijs-Roubaix • Waalse Pijl • Luik-Bastenaken-Luik • Ronde van Italië • Ronde van Frankrijk • Kampioenschap van Zürich • Ronde van Spanje • Parijs-Tours • Ronde van Lombardije |
