Gisant
Een gisant (van het Franse gésir, hulpeloos of (half)dood liggen, verwant aan gîte, schuil- of rustplaats) is een beeldhouwwerk, onderdeel van een grafmonument, waarbij de overledene liggend is afgebeeld. Het vervaardigen van gisanten kwam vanaf de gotiek meer en meer in gebruik.
In Nederland zijn meerdere gisanten behouden gebleven, anderen werden tijdens de Bataafse Republiek vernield. Een voorbeeld daarvan is de gisant van Anna van Oranje bij de Grafkelder van de Friesche Nassau's in Leeuwarden.
Een bekend voorbeeld is het marmeren grafmonument van de hertog van Bretagne (1435-1488) en zijn vrouw Marguerite in de kathedraal van Nantes.
Wanneer de dode geknield wordt afgebeeld, spreekt men van een priant. Een gestalte in een aanbiddende houding is een adorant, (orant, orans).
