Giuseppe Tartini
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Giuseppe Tartini (Piran, 8 april 1692 - Padua, 26 februari 1770) was een Italiaanse componist en violist.
Hij studeerde rechten aan de universiteit van Padua en legde zich intensief toe op het bespelen van de viool, nadat hij in 1716 Francesco Maria Veracini had horen spelen, zelfs zo, dat hij bekwaam genoeg was om in 1721 benoemd te worden tot Maestro van de kapel Il santo in Padua. Tartini richtte in 1721 een vioolschool op, waar leerlingen uit geheel Europa onderricht kregen, onder wie de Nederlander Pieter Hellendaal. Tartini kreeg bekendheid met zijn sonate in g-klein, bijgenaamd Duivelstriller, gebaseerd op de legende dat de duivel deze de componist 's nachts in het oor deed klinken. Luigi Dallapiccola schreef een compositie genaamd Tartiniana, gebaseerd op thema's van Tartini.
Tartini is behalve door zijn vioolconcerten en sonates bekend geworden door de z.g. tartini-tonen, een fenomeen dat hij ook in een aantal composities bewust gebruikte. Hij was dan ook zeer geïnteresseerd in harmonieleer en akoestiek.
