Glaucochroiet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het mineraal glaucochroiet is een calcium-mangaan-silicaat met de chemische formule CaMn2+SiO4. Het behoort tot de nesosilicaten.

Eigenschappen[bewerken]

Het witte, roze of groene glaucochroiet heeft een glasglans, een witte streepkleur en een onduidelijke splijting volgens het kristalvlak [001]. De gemiddelde dichtheid is 3,4 en de hardheid is 6. Het kristalstelsel is orthorombisch en het mineraal is niet radioactief.

Naamgeving[bewerken]

De naam van het mineraal glaucochroiet is afgeleid van de Griekse woorden glaucos ("blauw") en chrois ("kleur").

Voorkomen[bewerken]

Het mineraal glaucochroiet komt met name voor in gemetamorfoseerde mangaan-houdende kalksteen. De typelocatie is Franklin Furnace, Sussex county, New Jersey, Verenigde Staten.

Zie ook[bewerken]