Glazuur (biologie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Het tandglazuur, soms tandemail of adamantine genoemd, is de buitenste laag van de tandkroon die rond de dentine gelegen is. Glazuur is bij mens en dier gelijk aan elkaar.

Het bestaat uit kristallen die aan elkaar gekit zijn. De kristallen zijn calcium hydroxyapatiet kristallen (Ca₅(PO₄)₃OH).

[bewerk] Vorming van glazuur

Glazuur wordt gevormd door ameloblasten. De amelobalsten maken actief glazuur, wanneer de tand of kies wordt gevormd in het kaakbot.

[bewerk] Afbraak van glazuur

• Cariës: De calciumkristallen kunnen door inwerking van zuren, die zelf afkomstig zijn van de afbraakproducten van bacteriënsuikers, opgelost worden. Zo ontstaat cariës.
• Erosie: Erosie wordt veroorzaakt door zuur vanuit eten en drinken. Zo kan het fosforzuur uit cola glazuur oplossen.
• Abrasie: Wanneer er veel kracht op de tanden en kiezen wordt uitgeoefend tijdens het poetsen, kan het glazuur beschadigen en verdwijnen. Dit wordt abrasie genoemd. Vaak wordt abrasie waargenomen net boven de grens tussen het tandvlees en de tand. Omdat abrasie meestal door de tandenborstel veroorzaakt wordt, zie met de abrasie dan ook vaak op plekken waar de tandenborstel makkelijk bij kan.
• Attritie: Wanneer de tanden bij eten of knarsen over elkaar heen schuiven, zal slijtage van het glazuur optreden. Dit wordt attritie genoemd.
• Abfractie: Bij abfractie zien we vaak een stukje glazuur dat van de tand of kies breekt, veroorzaakt door interne spanningen in de tand. Deze interne spanningen worden b.v. veroorzaakt door klemmen.

[bewerk] Herstel van glazuur

Wanneer beschadigde glazuur kristallen in aanraking komen met fluorionen kan de hydroxide door de fluorionen vervangen worden. Zo ontstaan er calcium fluorapatiet kristallen die als kenmerk hebben dat ze veel meer resistent zijn aan zuren, en zo cariës tegengaan.