Gloeien (metallurgie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Gloeien of 'ontlaten' is een warmtebehandelingsproces die in de metallurgie gebruikt wordt om spanningen of onregelmatigheden uit een ruw stuk metaal te verwijderen.

Het metaal wordt in een hete oven gelegd, waarbij het gloeiend heet wordt verhit. Door de hoge temperatuur verzachten de verbindingen tussen de metaalatomen, waardoor het metaal minder bros wordt en het dus beter bewerkt kan worden.

Door een smid wordt mede daarom tijdens het smeden het ijzer herhaaldelijk in het vuur gehouden, waarna hij het opnieuw kan gaan smeden.

Het ontlaten wordt doorgaans uitgevoerd als onderdeel van het hardingsproces, nadat een metaal is afgeschrikt. De gebruikte ontlatingstemperatuur moet voldoende hoog zijn, en ligt boven een zekere ondergrens. Voor staal is dit de A1-temperatuur in het ijzer-koolstofdiagram. De warmtebehandeling waarbij de temperatuur onder deze grens ligt, wordt temperen genoemd.

Methoden[bewerken]

Verschillende methoden van het gloeien omvatten onder andere: