Glyptodontopelta

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Glyptodontopelta
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Superorde: Dinosauria (Dinosauriër)
Orde: Ornithischia
Onderorde: Thyreophora
Infraorde: Ankylosauria
Familie: Nodosauridae
Geslacht
Glyptodontopelta
Ford, 2000
Typesoort
Glyptodontopelta mimus
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

Glyptodontopelta is een geslacht van plantenetende ornithischische dinosauriërs, behorend tot de Ankylosauria, dat tijdens het late Krijt leefde in het gebied van het huidige Noord-Amerika.

Vondst en naamgeving[bewerken]

De typesoort Glyptodontopelta mimus is in 2000 benoemd en beschreven door de amateurpaleontoloog Tracy Lee Ford. De geslachtsnaam combineert de naam van het gordeldier Glyptodon met het Klassiek Griekse peltè, "schild". De soortaanduiding betekent "nabootser" in het Latijn.

De bekende fossielen van de soort bestaan slechts uit beenschubben, in New Mexico opgegraven in lagen die dateren van de grens tussen het late Campanien en het vroege Maastrichtien, ongeveer zeventig miljoen jaar oud. Het holotype, USNM 8610, bestaat uit drie fragmenten stammend uit de Ojo Alamo-formatie en gevonden bij Barrel Springs door geoloog John Bernard Reeside, Jr., in 1916.

Beschrijving[bewerken]

Ford meende dat hij een nieuwe classificatiemethode ontdekt had waarmee hij iedere schub meteen aan een bepaalde groep kon toekennen. De schubben van Glyptodontopelta zouden dan meteen herkenbaar zijn door hun gelijkenis met die van gordeldieren. Het gaat om grote platte schubben met hoogstens een lichte verhoging in plaats van een punt, die ook geen aanwijzing geeft over de oriëntatie van de schub. Ze hebben de vorm van een afgeronde vijfhoek of zeshoek met een doorsnede van ongeveer acht centimeter. De onderkant draagt een patroon ven verbindende vezels. De buitenkant bestaat uit dicht been en de binnenkant uit een sponsachtige structuur. Meestal wordt aangenomen dat dit soort schubben in een of meerdere rijen geplaatst was rond het bekken en daar een nauw aaneengesloten brede pantsergordel vormde. De twee hoofdfragmenten van het holotype bestaan uit zulke aaneengegroeide schubben. Een ander fragment is rechthoekig en is wellicht afkomstig van een gordel die de nekbasis beschermde.

Fylogenie[bewerken]

Fords methode vond eerst geen navolging en het taxon werd algemeen beschouwd als een nomen dubium. Ook de groep Stegopeltinae, door Ford in 2000 benoemd om Glyptodontopelta en Stegopelta een plaats te geven, werd algemeen veronachtzaamd. In 2008 meende Michael Burns echter dat Glyptodontopelta wel degelijk een geldig taxon is, wees het echter toe aan de Nodosauridae en stelde dat Edmontonia australis een jonger synoniem is van Glyptodontopelta.

Literatuur

  • Ford, T.L., 2000, "A review of ankylosaur osteoderms from New Mexico and a preliminary review of ankylosaur armor", In: S. G. Lucas and A. B. Heckert (eds.), Dinosaurs of New Mexico. New Mexico Museum of Natural History and Science Bulletin 17: 157-176
  • Burns, M.E., 2008. Taxonomic utility of ankylosaur (Dinosauria, Ornithischia) osteoderms: Glyptodontopelta mimus Ford, 2000: a test case. Journal of Vertebrate Paleontology 28(4): 1102-1109.