Goffins kaketoe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Goffin-kaketoe)
Ga naar: navigatie, zoeken
Goffins kaketoe
IUCN-status: Gevoelig[1] (2012)
Cacatua goffiniana -in tree-6.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Psittaciformes (Papegaaiachtigen)
Familie: Cacatuidae (Kaketoes)
Onderfamilie: Cacatuinae
Geslacht: Cacatua
Soort
Cacatua goffiniana
(Finsch, 1863)
Afbeeldingen Goffins kaketoe op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Goffins kaketoe op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De Goffins kaketoe (Cacatua goffiniana) is een vogel uit de orde der papegaaiachtigen en familie der kaketoes en is de kleinste van alle witte kaketoes. Het voortbestaan van de soort is kwetsbaar door de verdwijning van zijn leefgebied door ontbossing en de vogelhandel.

Uiterlijk[bewerken]

De Goffins kaketoe weegt tussen de 250 tot 300 gram. Het mannetje wordt 28 tot 29 cm groot en is iets groter dan het vrouwtje. De verenkleed is overwegend wit met een rossige teint tussen de lichtgrijze snavel en de ogen. De veren van de kuif zijn wit gekleurd welke richting de huid over gaan op een zachte zalmroze kleur. De onderzijde van de vleugels en staart zijn lichtgeel getint. De vogel kan worden verward met de Ducorps kaketoe en de Witkuifkaketoe welke allebei groter van stuk zijn.

Leefgebied[bewerken]

De vogel komt voor op de Tanimbareilanden in Indonesië. Verder is hij geïntroduceerd op de Indonesische Kei-eilanden, Singapore en op Puerto Rico. De vogel leeft voornamelijk in tropisch regenwouden alsmede meer gecultiveerde gebieden.

Voedsel[bewerken]

Het voedsel van deze vogel is voornamelijk vegetarisch en bestaat uit bessen, noten, zaden en vruchten soms aangevuld met insecten en larven.

Voortplanting[bewerken]

Deze kaketoe kan in elk seizoen broeden. Het vrouwtje legt haar eieren in een boomholte. Een leg bestaat meestal uit 2 tot 4 eieren welke na een broedtijd van 28 dagen uitkomen. Na ongeveer 62 dagen vliegen de jongen uit.

Wetenschappelijke naamgeving[bewerken]

In 2000 werd het duidelijk dat de formele beschrijving van deze soort als Lophochroa goffini door Otto Finsch in 1863 was gebaseerd op twee exemplaren die eigenlijk toebehoorde aan een andere kaketoe soort, de Ducorps kaketoe (Cacatua ducorpsii). In 2004 werd de soort formeel beschreven als Cacatua goffiniana. Tevens bestaat er een ondersoort: de Tanimbar goffins kaketoe (C. g. tanimberensis).

In gevangenschap[bewerken]

In de avicultuur is deze kaketoe algemeen bekend. Deze beschikt niet alleen over een zekere taalkundigheid, maar is ook technisch en economisch aangelegd.

Praten[bewerken]

Jonge vogels die met de hand zijn grootgebracht kunnen de menselijke spraak imiteren. Over het algemeen is deze kaketoe soort geen goede prater. De vogel is over het algemeen erg rustig maar kunnen luid krijsen en heeft erg veel behoefte aan aandacht. Bij onvoldoende afleiding en afwisseling is deze vogel al snel geneigd tot het plukken van zijn veren. De vogel moet minimaal één uur per dag de mogelijkheid hebben om te kunnen vliegen.

Gebruik van werktuigen[bewerken]

Een student bemerkte hoe Figaro, een mannelijke, tamme Goffins kaketoe die in een kolonie kaketoes aan de universiteit van Wenen woont, een kiezeltje op een houten plankje aan de rand van zijn kooi liet vallen, waarmee hij aan het spelen was. Het kiezeltje lag buiten bereik van Figaro, die het eerst met zijn poot probeerde te bereiken, maar vervolgens met een stokje bamboe in zijn richting probeerde te schuiven. De universiteit besloot hierop een internationaal team op poten te zetten om dit gedrag te bestuderen. De onderzoekers ontwierpen 10 opeenvolgende proeven, gespreid over 3 dagen, waarbij een cashewnoot op het houten plankje werd gelegd. Bij de eerste proef trachtte de kaketoe met een stokje, die in de kooi op de grond lag, de noot naar zich toe te schuifelen. De stok was te kort, maar Figaro liet het hierbij niet en brak een splinter af van een houten balk. Na in totaal 25 minuten kon hij de noot bemachtigen. Bij de daaropvolgende tests werd Figaro handiger en legde hij de proeven, keer op keer, sneller af. Uiteindelijk maakte de kaketoe voor elke noot een nieuw werktuig, waarmee hij elke keer in zijn opzet slaagde.[2][3]

Goffins kaketoes lijken het gebruik van werktuigen van elkaar te kunnen leren.[4]

Economische beslissingen[bewerken]

Ook heeft men vastgesteld dat de soort een eenvoudige vorm van economisch beslissingsgedrag vertoont, waarbij de kaketoes een betere beloning kregen als ze geduld uitoefenden, wat een complex denkvermogen vereist.[5]

Afbeeldingen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Goffins kaketoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. (nl) Ook de papegaai treedt toe tot de werktuigclub. De Standaard (8 januari 2013) Geraadpleegd op 15 april 2013
  3. Cockatoo 'can make its own tools' (w/ Video). Phys.Org (5 november 2012) Geraadpleegd op 5 november 2012
  4. Cockatoos Watch and Learn From 'Teacher' Birds. Discovery (3 september 2014) Geraadpleegd op 3 september 2013
  5. Parrots Barter With Nuts. Discovery (12 maart 2013) Geraadpleegd op 21 maart 2013